Το 2025 έγιναν 1.170 πορείες, εκ των οποίων οι 450 για το Παλαιστινιακό.
Την ίδια στιγμή ζήσαμε απίστευτες σκηνές με συγκεντρώσεις που ουσιαστικά έβαλαν εκ νέου τον αντισημιτισμό στο προσκήνιο, με μαυροντυμένους να γυρνούν στα στενά της Αθήνας και να ψάχνουν… Ισραηλινούς και γενικά Εβραίους, και άλλους να κλείνουν λιμάνια για να μην αποβιβαστούν από κρουαζιερόπλοια σε ελληνικά λιμάνια.
Και ναι μεν η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα αναγνωρίστηκε απ’ όλους, όμως το μένος που υπήρξε –και υπάρχει– από διάφορες συλλογικότητες κατά των Εβραίων προκάλεσε, όπως ήταν λογικό, εκτός από αντιδράσεις και πολλά ερωτήματα.
Την ίδια στιγμή για τον λαό της Ουκρανίας δεν είδαμε τίποτα. Αντίθετα, είδαμε να γίνονται συναυλίες για τον… άνθρωπο, με τους δήθεν ευαίσθητους των συλλογικοτήτων και της Αριστεράς να κουνούν το δάχτυλο στους υπόλοιπους.
Είδαμε όμως πορεία και συλλαλητήριο για τη σύλληψη του… Νικολάς Μαδούρο αφού κρίθηκε ότι η ενέργεια των ΗΠΑ αποτελεί παρέμβαση σε τρίτη χώρα που, όμως, τα τελευταία 10 χρόνια βρισκόταν όμηρος στα χέρια ενός καθεστώτος. Ως προς την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, βέβαια, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά. Φτάσαμε στο σημείο να δούμε πορεία να ξεκινά από τη ρωσική πρεσβεία και να καταλήγει σε αυτή των… ΗΠΑ.
Γιατί τα λέμε αυτά; Μα διότι εδώ και 15 ημέρες όλοι αυτοί οι δήθεν ευαίσθητοι που με το παραμικρό φορούσαν την κεφίγιε και έβγαιναν στον δρόμο με παλαιστινιακές σημαίες έχουν εξαφανιστεί. Μιλάμε για τις 15 ημέρες που το Ιράν φλέγεται, με εκατοντάδες συλλήψεις και δεκάδες νεκρούς που καταγράφονται αλλά κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό.
Μιλάμε για το θεοκρατικό καθεστώς το οποίο απαντά με ακραία βία και με τα όπλα κατά χιλιάδων διαδηλωτών που ξεκίνησαν να αντιδρούν λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά κατέληξαν σε μια παρατεταμένη αντικυβερνητική διαδικασία. Εμποροι, φοιτητές και γυναίκες έχουν ενωθεί και απαιτούν να φύγει το καθεστώς.
Κι όμως, στη χώρα των… συλλαλητηρίων δεν υπήρξε αντίδραση. Η σιωπή είναι τόσο εκκωφαντική, που προκαλεί ερωτήματα. Εντάξει, θα πει κανείς ότι ήταν η ραστώνη των γιορτών. Αφήστε που έβαλε και κρύο, πού να τρέχουν τώρα στο Σύνταγμα και σε άλλα μέρη. Είναι και η πρεσβεία… μακριά. Μπορεί να σκέφτηκαν να αφήσουν και τους εμπόρους ήσυχους λόγω των γιορτών και τώρα να συνεχίζουν λόγω των εκπτώσεων.
Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν έρχονται κρουαζιερόπλοια με Φρουρούς της Επανάστασης για να κάνουν και οι συλλογικότητες την επαναστατική τους γυμναστική. Να τους απαγορεύσουν, για παράδειγμα, την αποβίβαση ή να πετάξουν κόκκινες μπογιές.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Ναι. Δυστυχώς είναι έτσι. Οπως το περιέγραψε στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, λέγοντας πως «αποδεικνύεται και στην περίπτωση αυτή ότι όλοι όσοι διαμαρτύρονται από αυτόν τον συγκεκριμένο χώρο, και αναφέρομαι στα κόμματα και στις συλλογικότητες και όχι στους πολίτες και στην κοινωνία, το μόνο που τους νοιάζει είναι να “ζυγίσουν” την αξία των ανθρώπων για τους οποίους διαμαρτύρονται, να δουν αν τους “βολεύει”, να δουν αν το κάθε καθεστώς είναι κοντά στη μία ή στην άλλη χώρα».
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
