Μετά τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια, η Μαρία Καρυστιανού παίζει επικίνδυνα πολιτικά παιχνίδια βαφτίζοντας προβοκάτσια της ΝΔ τη δολοφονία Νέστορα, ενώ πίσω από τη φωτιά στο Ωραιόκαστρο βλέπει… ανεμογεννήτριες.
Γράφει η Έρση Παπαδάκη
Κι εκεί ακριβώς που η Ζωή Κωνσταντοπούλου οργίασε πάλι με θεωρίες συνωμοσίας για να βγει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι η δολοφονία της Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη ήταν προβοκάτσια της ΝΔ, η Μαρία Καρυστιανού το… τερμάτισε, κατά το κοινώς λεγόμενο. Πιεσμένη προφανώς από τις εξελίξεις στο κόμμα της, που φυλλοροεί, αλλά και από την πτωτική πορεία των δημοσκοπικών ποσοστών, η ίδια αποφάσισε να κινηθεί στον δρόμο που χάραξε η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας.
«Μου κάνει εντύπωση που τύπωσαν τόσο γρήγορα μπλουζάκια», δήλωσε συγκεκριμένα η κ. Καρυστιανού, αναφερόμενη στα στελέχη της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ στη διάρκεια της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στη μνήμη της Βάγιας Νέστορα, έξω από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και το μήνυμά τους να μπει τέλος στην ανοχή απέναντι στους τρομοκράτες και τους εγκληματίες οποιασδήποτε ιδεολογικής απόχρωσης. Διότι είναι αυτονόητο –ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι– πως όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές και χύνεται αίμα, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εάν η βία και η τρομοκρατία είναι της ακροδεξιάς ή της ακροαριστεράς. Είναι βία και τρομοκρατία – σκέτο.
Ξαναζεσταμένα σενάρια
Η κ. Καρυστιανού, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Επιχείρησε να πιαστεί από την επικαιρότητα και από τη μεγάλη πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, συνδέοντάς τη με σενάρια για ανεμογεννήτριες στην περιοχή. Ακολούθησε, δηλαδή, την πεπατημένη και επί της ουσίας υιοθέτησε μία από τις θεωρίες συνωμοσίας που φουντώνουν κάθε φορά που ξεσπά κάποια μεγάλη πυρκαγιά, παρότι πλέον έχουν παλιώσει και έχουν αποδομηθεί πλήρως.
Τη στιγμή που ακόμα και οι κριτές του πληκτρολογίου που συμμετέχουν στο καθημερινό κουτσομπολιό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εγκαταλείψει αυτές τις θεωρίες συνωμοσίας γιατί κατανοούν ότι είναι απλώς… θεωρίες, η επικεφαλής της Ελπίδας διαλέγει αυτόν τον δρόμο μόνο και μόνο για να παραμείνει με απελπισμένο τρόπο στην επικαιρότητα. Η διάψευση, μάλιστα, που ήρθε από τα χείλη του αρμόδιου υπουργού, Σταύρου Παπασταύρου, περί ανεμογεννητριών στο Ωραιόκαστρο και την περιοχή που καταστράφηκε από την πυρκαγιά έμοιαζε μάλλον εκ του περισσού, αλλά δεν φάνηκε να πτοεί την κ. Καρυστιανού, που επιμένει.
Κατά μία έννοια, βέβαια, τούτο δεν θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση, δεδομένου ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που υιοθέτησε τη θεωρία συνωμοσίας για το ξυλόλιο και τα χαμένα βαγόνια στην τραγωδία των Τεμπών. Το ίδιο, δηλαδή, που έκανε και η κ. Κωνσταντοπούλου, με μοναδική διαφορά, ωστόσο, ότι η κ. Καρυστιανού είχε ως δικαιολογία τον πόνο και την οδύνη από τον χαμό του παιδιού της.
Από τη στιγμή, ωστόσο, που έπαψε να μιλάει ως μητέρα ενός θύματος της ανείπωτης τραγωδίας και μιλάει πλέον ως πολιτικός και δη ως αρχηγός κόμματος, όσα λέει ελάχιστη ή καθόλου διαφορά έχουν απ’ όσα τερατώδη υποστηρίζει η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας.
Και προφανώς δεν είναι τυχαίο πως στην υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης στη Θεσσαλονίκη με θύμα τη Βάγια Νέστορα μόνο οι δυο τους από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα τόλμησαν να ψελλίσουν έστω οτιδήποτε για προβοκάτσια της κυβέρνησης και της ΝΔ, αφού οι πολιτικοί αρχηγοί και τα στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης ομόθυμα καταδίκασαν την επίθεση και την αναγνώρισαν ως δολοφονική.
Το δις εξαμαρτείν…
Με άλλα λόγια, η δημοσκοπική πίεση που αισθάνεται η κ. Καρυστιανού, η απώλεια στελεχών, αλλά και η απειρία της ως πολιτικής αρχηγού φαίνεται πως την ωθούν σε βεβιασμένες όσο και λανθασμένες κινήσεις. Ισως θα έπρεπε να γνωρίζει από την τραγωδία των Τεμπών που την άγγιξε και προσωπικά και τις θεωρίες για τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια, πως «το δις εξαμαρτείν… ου γυναικός σοφής»…
