Με ανάρτησή της η Μαρία Καρυστιανού, κάλεσε –μεταξύ άλλων– την κυβέρνηση να απαντήσει για το αν υπήρχαν αιτήματα για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης όπου ξέσπασε η μεγάλη πυρκαγιά.
Η απάντηση ήρθε διά στόματος υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, και ήταν σαφής. «Δεν υπάρχουν ανεμογεννήτριες στο Ωραιόκαστρο, ούτε υπάρχουν έργα που έχουν ωριμάσει», είπε, προσθέτοντας πως «είναι αποκύημα της φαντασίας της», αλλά και ότι με το νέο χωροταξικό που είναι σε διαβούλευση «δεν θα επιτρέπεται να υπάρχουν».
Η αναφορά στα περί ανεμογεννητριών δεν είναι η πρώτη. Κάθε φορά που προκύπτει μια μεγάλη πυρκαγιά, βλέπουμε στο Διαδίκτυο να γίνεται ένα πάρτι συνωμοσιολογίας γύρω από το θέμα των ανεμογεννητριών και της ταύτισης μιας ενδεχόμενης ή και προβλεπόμενης τοποθέτησής τους σε περιοχές που καίγονται.
Τι και αν όταν μια περιοχή καταστραφεί από πυρκαγιά κηρύσσεται αναδασωτέα ακόμη και αν υπάρχει σχέδιο, πρόβλεψη ή χωροθέτηση ανεμογεννητριών αυτή ακυρώνεται; Αρκεί να γίνει η αναφορά και να υπάρχει η ανάλογη διασπορά.
Πώς έγινε με το ξυλόλιο; Ε, κάτι τέτοιο. Οι θεωρίες αναπτύσσονται, άλλωστε, με ταχύτατο ρυθμό και είναι εύκολο να αναπαραχθούν με καταιγιστική μορφή, δύσκολο όμως να διαψευστούν. Αφήστε που αν γίνει η αρχή ό,τι και να ειπωθεί μετά δύσκολα ανατρέπεται, θέλει πολύ χρόνο και ακόμη πιο πολύ κόπο.
Εδώ με το ξυλόλιο δημιουργήθηκε ένα διχαστικό περιβάλλον και μια κατακραυγή που χρειάστηκε ένας χρόνος και πλέον για να αναδειχθεί η πραγματικότητα με τα φορτία και με τα σχεδιάκια στους πίνακες των τηλεοπτικών πάνελ. Αφήστε που και πάλι δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν τα περί παράνομων φορτίων.
Το «τι μας κρύβουν» είναι αυτό που αντιπαρατίθεται σε όποια θεωρία αναπτύσσεται και δύσκολα κάποιος μπορεί να το αντιμετωπίσει και που έρχεται να σταθεί απέναντι στην ίδια τη λογική, στέκεται δε απέναντι σε μεταρρυθμίσεις και τομές ή ακόμη και στην ίδια την επιστήμη.
Δεν έχουν γίνει λίγα με το gov.gr, που αντιμετωπίστηκε από ψεκασμένες θεωρίες αναφορικά με τα προσωπικά δεδομένα, όπως έγινε και με τους αριθμούς στις ταυτότητες, με τις ίδιες τις ταυτότητες, με τον Προσωπικό Αριθμό, ακόμη και με τα εμβόλια με την πανδημία, που είτε περιείχαν… τσιπάκια για να μας παρακολουθούν είτε προκαλούσαν θανάτους για να μας… ξεφορτωθούν.
Δεν έχουν σταματημό οι θεωρίες συνωμοσίας και δεν θα έχουν όσο αναπαράγονται όχι μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η λειτουργία των οποίων έδωσε τη δυνατότητα να οργανωθούν και να ομαδοποιηθούν διάφοροι «ψεκασμένοι» και αρνητές της λογικής και της πραγματικότητας, αλλά και από κόμματα που διεκδικούν την ψήφο των πολιτών για να εισέλθουν στη Βουλή και να τους εκπροσωπήσουν.
Προσφέρουν κάτι όλες αυτές οι ψεκασμένες θεωρίες; Σε ένα κοινό, ναι. Ζουν γι’ αυτές. Γνωρίζουν αυτά που μας κρύβουν όλοι αυτοί που θέλουν να μας υποτάξουν, όπως για παράδειγμα αυτοί που μας ψέκαζαν για να μην αντιδρούμε σε όσα συμβαίνουν. Δεν είναι αστείο.
Είναι σοβαρό, διότι η αναπαραγωγή ανάλογων θεωριών πολλές φορές συμβάλλει σε καταστάσεις που διεγείρουν το θυμικό των πολιτών αφού πλέον λειτουργούν πιο οργανωμένα.
Αντιμετωπίζονται; Ναι, αλλά δύσκολα. Απαιτούνται κριτικοί αναγνώστες και κυρίως απαιτείται χρόνος για ενημέρωση και διασταύρωση ως αντίδοτο στην εύκολη ανάγνωση τίτλων και τσιτάτων...
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
