Στη γραμμή… Κωνσταντοπούλου κινήθηκε η Καρυστιανού ως προς την τοποθέτησή της για τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα.
Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίσθηκε να δηλώνει ότι δεν γνωρίζει τίποτα για την αγορά ακινήτου από πλειστηριασμό από την εταιρεία που είχε ιδρύσει με τον πρώην σύντροφό της και να επιτίθεται σε πρώην συνεργάτες της που τώρα την απειλούν με μηνύσεις για συκοφαντία.
Εμφανίσθηκε όμως να κάνει δηλώσεις και για τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη που οδήγησαν στη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα και να μιλά «για μαφιόζικο χτύπημα» λίγο μετά τις δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου περί «προβοκάτσιας» και την προσπάθεια επίρριψης ευθυνών στην κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τη Μαρία Καρυστιανού, πρόκειται για ένα «περίεργο συμβάν. Μοιάζει με μαφιόζικο χτύπημα. Ελπίζω κάποτε να μάθουμε ποιοι κρύβονται πίσω από τέτοια μαφιόζικα χτυπήματα».
Δηλαδή; Είχε η Βάγια Νέστορα ζητήματα; Μήπως η οικογένειά της ή η κόρη της Αφροδίτη που είχε τολμήσει να είναι υποψήφια με τη ΝΔ; Τι ακριβώς εννοεί η Μαρία Καρυστιανού μιλώντας για «μαφιόζικο χτύπημα» και όχι για δολοφονία από τρομοκράτες;
Έκανε και άλλο σχόλιο όμως η Μαρία Καρυστιανού. Μίλησε για τα μπλουζάκια που φόρεσαν όσοι θέλησαν να εκφράσουν τη θέση τους στη συγκέντρωση έξω από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Και τι είπε;
Είπε ότι «είναι λίγο περίεργο ότι την άλλη μέρα βγήκαν κάποιοι οπαδοί της ΝΔ με τα μπλουζάκια έτοιμα. Είναι τόσο τραγικό γεγονός από μόνο του που δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Έδειξε μία περίεργη ετοιμότητα. Το να βρουν τη διάθεση και τον χρόνο να τυπώσουν μπλουζάκια, δείχνει ότι επένδυσαν στην επικοινωνία».
Δηλαδή και πάλι; Τι εννοεί όταν μιλά για ετοιμότητα; Και τι όταν μιλά για επικοινωνία; Εκείνα τα μπλουζάκια με το «δεν έχω οξυγόνο» και όλα τα υπόλοιπα που τυπώθηκαν και κυκλοφόρησαν ήταν για επικοινωνία; Ή θα μας πουν ότι ήταν αυθόρμητη ενέργεια από τους πολίτες; Γιατί το «δεν έχω οξυγόνο» θυμόμαστε όλοι πώς ξεκίνησε και πώς αναπαράχθηκε.
Όπως θυμόμαστε και τη συμμαχία του… ξυλολίου πάνω στην οποία επένδυσαν πολιτικά κόμματα και άρχισαν να χτίζονται πολιτικές καριέρες αδιαφορώντας για την τοξικότητα με την οποία πότισαν την κοινωνία και τη σαφή εργαλειοποίηση μιας τραγωδίας.
