Το τελευταίο του χαρτί έπαιξε χθες στη Βουλή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ζητώντας εκλογές.
Όχι γιατί τις θέλει πραγματικά, αλλά προκειμένου να δείξει… πυγμή. «Απαγγέλλοντας ύμνους» από το «βιβλίο» της «πράσινης» σκανδαλολογίας επιχείρησε να αποδείξει –μετά και το Συνέδριο του κόμματος– ότι ηγείται –έστω κι από σπόντα– της αξιωματικής αντιπολίτευσης καθώς και να «απαντήσει» στους επικριτές του εντός ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι θεωρούν ότι ακολουθεί τις εξελίξεις.
Κατά τη διάρκεια, άλλωστε, των παρεμβάσεών του έδειξε ότι ούτε ο ίδιος πίστευε όσα έλεγε, εξ ου και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, του υπενθύμισε ότι ενίοτε τα αιτήματα για εκλογές γίνονται δεκτά, προσθέτοντας, χαριτολογώντας, ότι ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ «μοιάζει με αρνί που θέλει να έρθει το Πάσχα».
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι –παρά τις διαρροές από τη Χ. Τρικούπη– ο κ. Ανδρουλάκης δεν κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης, παρότι –όπως ο ίδιος υποστηρίζει– επιδιώκει δήθεν να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές και να αμφισβητήσει (εδώ γελάμε γοερά) ευθέως τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αντ’ αυτού, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να επενδύσει σε ένα επαναλαμβανόμενο αίτημα, που περισσότερο παραπέμπει σε πίεση μέσω εντυπώσεων παρά σε πρωτοβουλία με σαφή στόχο την πολιτική ανατροπή.
Στη Χαριλάου Τρικούπη, εξάλλου, διαβάζουν τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες δείχνουν ότι η βελόνα είναι στάσιμη, αλλά υπό τον φόβο (και) των υπό διαμόρφωση νέων κομμάτων (Καρυστιανού, Τσίπρας) αναγκάζεται να σηκώσει τους τόνους εναντίον της κυβέρνησης, ακόμη και με το τζούφιο αίτημα για εκλογές.
Θυμίζει, μάλιστα, ιδιαίτερα την περίπτωση του «συντρόφου» Τσίπρα ο οποίος ζητούσε συνεχώς εκλογές, αλλά το αποτέλεσμα της κάλπης τον ανάγκασε να παραιτηθεί και να προχωρήσει μετά από δύο χρόνια στο… rebranding της συμφοράς.
Αντίστοιχα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που «πιέζεται» ασφυκτικά από τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, όπως για παράδειγμα την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελοπούλου, καταφεύγει σε κινήσεις πανικού, οι οποίες στο τέλος της ημέρας δεν πείθουν ούτε τους φανατικούς οπαδούς του ούτε τους επικριτές του.
Κατά τη διάρκεια της χθεσινής παρέμβασής του στη Βουλή, ανέβασε τους τόνους της τοξικότητας και με θεατράλε καταγγελτικό λόγο προσπάθησε να μιμηθεί τον Τσίπρα και την Κωνσταντοπούλου, ενώ αναφέρθηκε και στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος Δικαίου που θα διεξαχθεί στις 17 Απριλίου.
Επιλεκτική αμνησία
Με τη βελόνα κολλημένη στο χθες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «παπαγάλισε» ξανά τις θεωρίες του για τη λειτουργία των Εξεταστικών Επιτροπών και τις ανεξάρτητες Αρχές, υποστηρίζοντας ότι «έρχεστε, λοιπόν, άλλη μία φορά, να παραβιάσετε, να απαξιώσετε και να ευτελίσετε τους θεσμούς, τους κανονισμούς και το ίδιο το Κοινοβούλιο».
Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκε και η αναφορά του στη δικογραφία που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για την οποία, απορρίπτοντας την εμπεδωμένη αίσθηση περί διαχρονικών παθογενειών, υποστήριξε ότι πρόκειται για υπόθεση που «βαρύνει αποκλειστικά» την κυβέρνηση, ενώ με ιδιαίτερα αιχμηρή διατύπωση σημείωσε ότι «είναι σκάνδαλο δικό σας, σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον Κυριάκο Μητσοτάκη».
«Ξέχασε», βέβαια, ότι αρκετά πράσινα στελέχη ή και κουμπάροι του βρίσκονται υπόδικοι. Για του λόγου του αληθές, μετά την παραίτηση του Λάμπρου Αντωνόπουλου, γραμματέα της ΝΕ Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ και στενού συνεργάτη του, στη Δικαιοσύνη βρίσκεται ο Σταύρος Τζεδάκης, ο Γιάννης Κυριακάκης, πρώην στέλεχος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου και κουμπάρος του παραιτηθέντος, Αντωνόπουλου.
Ο πρώτος έχει λάβει αγροτικές επιδοτήσεις επί σειρά ετών δηλώνοντας βοσκοτόπια σε περιοχές μακριά από την Κρήτη, ενώ ο δεύτερος κατηγορείται για χρήση πλαστών σφραγίδων ενώ ήταν στο κόμμα και εμπλοκή σε σύστημα δηλώσεων ΟΣΔΕ μέσω ΚΥΔ, εμφανιζόμενος παράλληλα ως εμπλεκόμενος και σε υπόθεση παράνομης οπλοκατοχής.
Και βέβαια κεντρικό ρόλο στο κύκλωμα αποδίδεται από την αστυνομία στον λογιστή και πρόεδρο της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών του Ηρακλείου, Γιώργο Λαμπράκη, τον οποίο είχε παντρέψει προ ολίγων ετών ο Νίκος Ανδρουλάκης. Συνεπώς, το επιχείρημα περί «γαλάζιου σκανδάλου», μάλλον αποδομείται από τα στοιχεία, τα οποία ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της Εξεταστικής Επιτροπής.
Παρ’ όλα αυτά, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην παρέμβασή του κατέληξε με αναφορά στην ανάγκη προσφυγής στις κάλπες. «Εκλογές! Εκλογές να τελειώνουμε. Να φυσήξει αέρας αλλαγής», είπε, προσθέτοντας ότι πρόκειται για «τη δημοκρατική διέξοδο για να γίνετε παρελθόν».
Το παράδοξο είναι ότι μέσα στο κλίμα παγκόσμιας αβεβαιότητας ζητεί –εμμέσως πλην σαφώς– η χώρα να οδεύσει σε επικίνδυνα μονοπάτια, ώστε ο ίδιος να μη γίνει βορά στους εσωκομματικούς επικριτές του και κυρίως στον Χάρη Δούκα, ο οποίος μιλώντας στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ υπογράμμιζε με νόημα: «Χρειάζεται σύνθεση όλων των απόψεων που κατατίθενται και σεβασμό όλων των στελεχών. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με καχυποψία, κατηγορίες και ψιθύρους όποιος δεν συμφωνεί με την ηγεσία».
Πολιτικές εμμονές
Την ίδια στιγμή, δεν πέρασε απαρατήρητη η εμμονή του για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Γρηγόρη Δημητριάδη, αναφορικά με τη νόμιμη επισύνδεση στο κινητό του τηλέφωνο από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, «ξεχνώντας» όμως να κάνει αναφορά στο πόρισμα του Αρείου Πάγου που «αναντίλεκτα» έλεγε ότι «κανένα κοινό κέντρο» δεν υπήρξε μεταξύ ΕΥΠ και Predator και καμία εμπλοκή κρατικού αξιωματούχου ή κρατικής υπηρεσίας.
Επίσης, το πόρισμα καταγράφει ότι οι νόμιμες επισυνδέσεις που πραγματοποιήθηκαν από την ΕΥΠ, όταν ήταν ευρωβουλευτής και ουχί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, έγιναν με την προβλεπόμενη εισαγγελική διαδικασία, χωρίς να διαπιστώνεται παραβίαση του θεσμικού πλαισίου.
Μολονότι, λοιπόν, η Δικαιοσύνη έχει «αναντίλεκτα» αποφανθεί, ο κ. Ανδρουλάκης επιμένει σε πατριωτικές κορόνες, λέγοντας ότι δήθεν η κυβέρνηση «έθεσε» την εθνική ασφάλεια της χώρας σε υψηλό κίνδυνο. Επίσης, με εμμονικό τρόπο, επιχείρησε να αυτοδιαφημίσει τη δική του πολιτική διαδρομή στο θέμα, καθώς όπως είπε «ήμουν από την αρχή αυτός που αποκάλυψε το σκάνδαλο» και ότι προσέφυγε τόσο στην ελληνική όσο και στην ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη για την απόπειρα παγίδευσης του κινητού του τηλεφώνου.
Με… υποκατάστατα
Με άλλα λόγια, στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι η διαρκής επαναφορά του ίδιου λαϊκίστικου αφηγήματος, ακόμη και όταν αυτό έχει εξαντληθεί πολιτικά και δικαστικά, μπορεί να λειτουργήσει ως υποκατάστατο πολιτικής πρότασης, δίνοντας την εικόνα ενός κόμματος που παραμένει «παρόν» στις εξελίξεις, έστω και αν στην πράξη ακολουθεί με καθυστέρηση.
Πολλοί, επισημαίνουν ότι αυτό συμβαίνει από το έλλειμμα της ηγεσίας να αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό.
Ταυτόχρονα, αποδεικνύεται ότι ελλείψει πρότασης προς του πολίτες και πίεσης από τα μικρότερα κόμματα (οι δημοσκοπικοί συσχετισμοί δεν αλλάζουν) υιοθετείται μια σκανδαλοθηρική στρατηγική που ανακυκλώνει τα ίδια και τα ίδια. Αλλά από ουσία –όπως παραδέχονται και ορισμένοι στη Χαριλάου Τρικούπη– ελάχιστα, αφού στο τέλος της ημέρας τα ποσοστά δεν θα ανέβουν με τοξικότητα, αλλά με πραγματικές προτάσεις, τις οποίες οι πολίτες θα κρίνουν και θα συγκρίνουν.
