Με τον χρόνο για τα εγκαίνια της ΔΕΘ και την καθιερωμένη ομιλία του πρωθυπουργού στο Βελλίδειο να μετρά αντίστροφα, είναι λογικό το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στα μέτρα που θα ανακοινωθούν.
Τα σενάρια που κυκλοφορούν πολλά και αφορούν στο πώς θα κατανεμηθούν τα χρήματα άνω του 1 δισ. ευρώ που μπορεί να διαθέσει η κυβέρνηση για την ενίσχυση των πολιτών με βάση πάντα τα όρια δαπανών που έχουν τεθεί από την ΕΕ.
Μεσαία τάξη, ελεύθεροι επαγγελματίες, συνταξιούχοι και εργαζόμενοι βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων, των αναλύσεων και των σεναρίων, αλλά το τελικό… πακέτο καθορίζεται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη με βάση τα δεδομένα του αρμόδιου υπουργείου. Σενάρια ακούγονται και για την αποκαλούμενη «έκπληξη» που κάθε χρόνο γίνεται μέσα από την ανακοίνωση κάποιων μέτρων που δεν έχουν συζητηθεί στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ.
Η λογική της κυβέρνησης
Ομως η λογική του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του είναι μέτρα που δεν έχουν έκτακτο χαρακτήρα και δεν κινούνται στη βάση επιδοματικών πολιτικών που επί σειρά δεκαετιών συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας που απέχει από την ορθολογική διαχείριση μιας οικονομίας.
Η δυνατότητα εφαρμογής μόνιμων μέτρων είναι η βάση μιας οικονομίας που αναπτύσσεται και ουσιαστικά ανταποκρίνεται. Οι μειώσεις 83 φόρων που έχουν προηγηθεί, οι αυξήσεις σε συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους, η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι μέτρα μόνιμα, όπως και μια σειρά άλλων που έχουν ληφθεί τα τελευταία 7 χρόνια.
Και είναι μέτρα που θα ισχύουν και μετά την κρίση της ακρίβειας που –δυστυχώς– βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια με τους πολέμους και την ενεργειακή κρίση που πλήττει όλες τις χώρες. Εφαρμόζονται παράλληλα με μια πολιτική στην οικονομία που συνάδει με τη λογική, με την ανάταξη και την ανάπτυξη στο σύνολο και όχι σε επιμέρους τομείς.
Η κριτική της αντιπολίτευσης
Η κριτική που ασκείται από την αντιπολίτευση, οι αναφορές περί ενός άλλου… μείγματος στην οικονομία βασίζεται –δυστυχώς– στα λεφτόδεντρα και σε μια πλειοδοσία υποσχέσεων. Δεν μπορεί κόμματα που έχουν κυβερνήσει να αντιδρούν για παράδειγμα στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους και ταυτόχρονα να μιλούν για παροχές που ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητες της ίδιας της χώρας.
Οποιος πιστεύει ότι μια κυβέρνηση δεν θέλει να μοιράζει χρήμα για να εισπράττει χειροκρότημα, μάλλον δεν κατανοεί την πολιτική και τους πολιτικούς. Ομως αυτό που στο τέλος μετράει ή θα πρέπει να μετράει για τους πολίτες είναι αν ο πολιτικός επιλέγει να είναι πρόσκαιρα αρεστός ή μακροπρόθεσμα χρήσιμος για τους ίδιους, τα παιδιά τους και κατ’ επέκταση την ίδια τη χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, με την ολοκλήρωση της ΔΕΘ, πέραν των προγραμμάτων και των κοστολογήσεων που τα κόμματα θα κάνουν, καλό θα είναι να μάθουν και οι πολίτες πού θα βρεθούν τα χρήματα για την υλοποίηση δεσμεύσεων και υποσχέσεων.
