Αντιπολιτευτική ρητορική από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς κοστολόγηση και ρεαλισμό απέναντι στην ενεργειακή κρίση, τις διεθνείς πιέσεις και τα μέτρα στήριξης.
Με γνώριμη καταγγελτική γραμμή, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία επανέρχεται στο θέμα της ακρίβειας, επιχειρώντας να μετατρέψει μια σύνθετη διεθνή κρίση σε πεδίο εύκολης πολιτικής εκμετάλλευσης, ρίχνοντας τα βέλη του στην κυβέρνηση και με τον γνωστό λαϊκισμό.
Το κόμμα του Σωκράτη Φάμελλου, κατηγορεί την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για «επιδοματική λογική» και ανοχή στην αισχροκέρδεια, ωστόσο αποφεύγει να δώσει σαφείς απαντήσεις για το δημοσιονομικό κόστος των προτάσεών της. Την ώρα που η ενεργειακή αστάθεια και ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή πιέζουν τις οικονομίες, η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει περισσότερο με πολιτικό σύνθημα παρά με ολοκληρωμένη στρατηγική.
Καταγγελίες χωρίς σχέδιο
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ακολουθεί μια γνώριμη συνταγή: έντονη ρητορική περί «καρτέλ» και «υπερκερδών», χωρίς όμως συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο πλαίσιο παρέμβασης. Η πρόταση για μηδενισμό ΦΠΑ και μείωση ΕΦΚ παρουσιάζεται ως πανάκεια, αλλά παραμένει θολό πώς θα καλυφθεί το τεράστιο δημοσιονομικό κενό που θα δημιουργηθεί.
Σε μια περίοδο όπου οι αγορές ενέργειας επηρεάζονται από γεωπολιτικές συγκρούσεις και ακραία μεταβλητότητα, η απουσία κοστολογημένων λύσεων δεν είναι απλώς πολιτικό έλλειμμα – είναι ένδειξη έλλειψης κυβερνητικής ετοιμότητας.
Η εύκολη επίκληση της «αισχροκέρδειας»
Η επίκληση της αισχροκέρδειας ως βασικής αιτίας της ακρίβειας λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό αφήγημα παρά ως ολοκληρωμένη οικονομική ανάλυση. Προφανώς, φαινόμενα στρέβλωσης της αγοράς πρέπει να αντιμετωπίζονται. Όμως η γενίκευση και η δαιμονοποίηση ολόκληρων κλάδων δεν συνιστούν πολιτική – συνιστούν απλοποίηση.
Η κυβέρνηση έχει ήδη κινηθεί με ελέγχους, πλαφόν και στοχευμένες παρεμβάσεις. Το ερώτημα που αποφεύγει να απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απλό: ποια ακριβώς εργαλεία θα χρησιμοποιούσε διαφορετικά και με ποιο κόστος;
Συγκρίσεις που δεν αντέχουν στον έλεγχο
Η αναφορά σε χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία γίνεται επιλεκτικά, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές δημοσιονομικές αντοχές και τα ενεργειακά μείγματα κάθε οικονομίας. Η σύγκριση καταλήγει να είναι περισσότερο επικοινωνιακή παρά ουσιαστική.
Η πραγματικότητα είναι ότι κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ κινείται εντός συγκεκριμένων ορίων και ισορροπιών. Η αγνόηση αυτών των περιορισμών οδηγεί σε προτάσεις που μπορεί να είναι ευχάριστες στα αυτιά, αλλά δύσκολα εφαρμόσιμες στην πράξη.
Αντιπολίτευση χωρίς πειστική εναλλακτική
Σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας, η κοινωνία δεν αναζητά απλώς καταγγελίες, αλλά αξιόπιστες λύσεις. Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία δείχνει να επενδύει περισσότερο στην ένταση παρά στην τεκμηρίωση.
Τελικά, η κριτική προς την κυβέρνηση μπορεί να είναι θεμιτή. Όταν όμως δεν συνοδεύεται από ρεαλιστική και κοστολογημένη πρόταση, κινδυνεύει να χάσει την αξιοπιστία της και να εκληφθεί ως ακόμη μία επανάληψη μιας γνώριμης, αλλά φθαρμένης πολιτικής συνταγής.
