Την τελευταία της πνοή άφησε την Παρασκευή (17/4) η πολυβραβευμένη ηθοποιός Ναταλί Μπαγιέ, σε ηλικία 77 ετών. Η είδηση έγινε γνωστή από την οικογένειά της, η οποία ανέφερε ότι απεβίωσε στο σπίτι της στο Παρίσι.
Η Ναταλί Μπαγιέ αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας από το περασμένο καλοκαίρι. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο θάνατός της οφείλεται σε άνοια με σωμάτια Lewy.
Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία το 1970 και συμμετείχε σε περισσότερες από 80 ταινίες, χτίζοντας μια σταθερή παρουσία στον κινηματογράφο.
Οι βασικοί σταθμοί στην πορεία της
1. Το ξεκίνημα και ο Τριφό
Η Ναταλί Μπαγιέ έκανε τα πρώτα της βήματα ως χορεύτρια, όμως σύντομα στράφηκε στην υποκριτική. Η καθοριστική στιγμή ήρθε το 1973, όταν ο Φρανσουά Τριφό της ανέθεσε ρόλο στην ταινία «Αμερικανική Νύχτα» (Day for Night). Η παρουσία της ως βοηθός σκηνοθέτη ξεχώρισε και την έφερε στο προσκήνιο.
2. Η περίοδος των César
Η δεκαετία του ’80 αποτέλεσε το αποκορύφωμα της καριέρας της. Η Μπαγιέ κατέκτησε τρία συνεχόμενα βραβεία César (1981, 1982, 1983) και ένα ακόμη το 2006.
Το 1980 τιμήθηκε με César Β’ Γυναικείου Ρόλου για το «Sauve qui peut (la vie)» του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ.
Το 1982 η συμμετοχή της στην ταινία «Η Επιστροφή του Μαρτίν Γκερ», δίπλα στον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ενίσχυσε τη φήμη της. Την ίδια χρονιά κέρδισε το César Α’ Γυναικείου Ρόλου για το «La Balance», σε έναν ρόλο που ανέτρεψε την εικόνα της.
3. Η σχέση με τον Τζόνι Χάλιντεϊ
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η σχέση της με τον Τζόνι Χάλιντεϊ απασχόλησε έντονα τα μέσα. Το ζευγάρι απέκτησε τη Λόρα Σμετ, η οποία έκανε καριέρα στην υποκριτική.
4. Άνοιγμα στο διεθνές κοινό
Η πορεία της δεν περιορίστηκε στη Γαλλία. Το 2002 συνεργάστηκε με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ στην ταινία «Catch Me If You Can», υποδυόμενη τη μητέρα του Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ρόλος που της έδωσε διεθνή αναγνώριση.
5. Σταθερή παρουσία μέχρι το τέλος
Η Ναταλί Μπαγιέ παρέμεινε ενεργή μέχρι τα τελευταία χρόνια, επιλέγοντας ρόλους με ένταση και ποικιλία. Το 2009 τιμήθηκε με τη Λεγεώνα της Τιμής, αναγνώριση της συμβολής της στον γαλλικό πολιτισμό.
Οι 10 υποψηφιότητες για τα Σεζάρ
Στη διάρκεια της καριέρας της ήταν δέκα φορές υποψήφια για το βραβείο Σεζάρ. Κατάφερε να αποσπάσει τέσσερα βραβεία, για τις ταινίες «Every Man for Himself» (1980), «Strange Affair» (1981), «La Balance» (1982) και «The Young Lieutenant» (2005).
Στη φιλμογραφία της ξεχωρίζουν επίσης οι ταινίες «Day for Night» (1973), «Catch Me If You Can» (2002), «Tell No One» (2006) και «The Assistant» (2015).
Το 2009 τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, αναγνώριση της προσφοράς της στον γαλλικό πολιτισμό.
