Στα πάνελ πηγαίνουν νεαρά στελέχη και νέοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που μόλις τους θυμίσεις κάτι από τα… παλιά απαντούν: «Εγώ τότε δεν είχα καν γεννηθεί».
Η μεγάλη είδηση των τελευταίων ημερών δεν είναι ούτε ο πόλεμος στο Ιράν και ο κίνδυνος να εξελιχθεί σε γενικευμένη σύρραξη. Ούτε η ενεργειακή κρίση και η απειλή πανευρωπαϊκού δελτίου στα καύσιμα. Ούτε καν οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το ζήτημα των υποκλοπών που μπαινοβγαίνει στον φούρνο των μικροκυμάτων. Η μεγάλη είδηση είναι ότι το ΠΑΣΟΚ ανακάλυψε το ρουσφέτι. Μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ που επί των ημερών του τηλεφωνούσαν οι πρασινοφρουροί και στέκονταν προσοχή υπουργοί και επικεφαλής οργανισμών.
Με λίγα λόγια, εκεί στο ΠΑΣΟΚ κατήργησαν και το γνωστό δημοσιογραφικό αξίωμα, σύμφωνα με το οποίο «είδηση δεν είναι αν ένας σκύλος δαγκώσει άνθρωπο, αλλά αν ένας άνθρωπος δαγκώσει σκύλο».
Ο κ. Ανδρουλάκης προσπαθεί εδώ και καιρό να τετραγωνίσει τον κύκλο. Δηλαδή και να επαίρεται για το «ηρωικό» παρελθόν του κόμματός του και να εμφανίζει ένα ολόφρεσκο πρόσωπο (προσωπείο, για τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους), που δεν έχει καμιά σχέση με το πιο σκοτεινό παρελθόν.
Η προσπάθεια έχει ως εξής: Τα «παλιά» στελέχη –και σίγουρα οι δελφίνοι– έχουν αυτοδιοριστεί «πρίγκιπες» και δεν λαμβάνουν μέρος σε πάνελ, απαιτώντας να εμφανίζονται μόνοι τους και χωρίς αντίλογο.
Την ίδια ώρα, στα πάνελ πηγαίνουν νεαρά στελέχη και νέοι βουλευτές, που μόλις τους θυμίσεις κάτι από το «ηρωικό» παρελθόν απαντούν: «Εγώ τότε δεν είχα καν γεννηθεί». «Παίζει να μην είχα γεννηθεί τότε». Και άλλα τέτοια…
Ο Ανδρουλάκης, το θράσος των «αγέννητων» και το πικρό ποτήρι
Κατ’ αρχάς, αν όλοι αυτοί οι «αγέννητοι» δεν μπορούν να μιλήσουν για γεγονότα που συνέβησαν πριν γεννηθούν, αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν πρέπει ούτε βουλευτές να διορίζονται (διά της λίστας επικρατείας) ούτε στις λίστες των εκλογών πρέπει να μπαίνουν.
Ας πάνε πρώτα να ενημερωθούν για την πρόσφατη ιστορία μας (φανταζόμαστε ότι δεν θα έχουν μπει στον κόπο να ενημερωθούν και για γεγονότα που ούτε οι σημερινοί 70χρονοι έχουν ζήσει) και μετά ας μπουν και στην πολιτική και στον δημόσιο διάλογο.
Επομένως, στην πράξη αυτό που επιδιώκει ο κ. Ανδρουλάκης ούτε μπορεί να γίνει ούτε θα του επιτρέψουμε να το κάνει. Ο κ. Ανδρουλάκης και τα στελέχη του πρέπει να πιουν το πικρό ποτήρι και να πάρουν ολόκληρο το πακέτο. Με τα καλά και τα κακά! Έτσι γίνεται πάντα στη ζωή.
Κωδική ονομασία… θεσμοθετημένη διαφθορά!
Λοιπόν και για να τελειώνουμε: Πέρα από την απίστευτη πασοκική ρουσφετολογία –δήθεν στο όνομα των μη προνομιούχων– το ΠΑΣΟΚ είχε εφεύρει αυτό που ονομάστηκε «θεσμοθετημένη διαφθορά».
Αυτό συνέβη διότι έπρεπε να βρεθεί τρόπος να ξεπεραστούν και πολύ μεγαλύτερα ρουσφέτια από μια κλήση, ένα οκτάμηνο σε έναν δήμο ή έναν οργανισμό, μια θέση φύλακα σε μουσείο, μια μετάθεση, αλλά και η πιο ανώδυνη παρέμβαση όταν η διοίκηση παραμένει επί χρόνια εις τας αγκάλας του Μορφέως.
Και όταν λέμε «μεγαλύτερα ρουσφέτια», εννοούμε ρουσφέτια για να καλυφθούν παράνομες πράξεις της ίδιας της κυβέρνησης, απευθείας αναθέσεις, εξυπηρετήσεις των μεγάλων συμφερόντων.
Αν επί ΠΑΣΟΚ υπήρχε όχι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που έχει τις δικογραφίες για ψωμοτύρι, αλλά το πιο φειδωλό και προσεκτικό Olaf, που επίσης ερευνά υποθέσεις οι οποίες άπτονται του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, δεν θα έκαναν τίποτε άλλο από το να σκοντάφτουν συνεχώς στην πασοκική θεσμοθετημένη διαφθορά.
Ιδού, λοιπόν, οι νόμοι του… άσπιλου και αμόλυντου ΠΑΣΟΚ που κατάπληκτο ανακαλύπτει τώρα το ρουσφέτι, κατακεραυνώνοντας με τον πιο υποκριτικό τρόπο όλους τους υπόλοιπους:
Νόμοι ΠΑΣΟΚ προς δόξαν της πιο διεφθαρμένης ρουσφετολογίας
Νόμος 2178/1993, αμέσως μετά την επάνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Με αυτόν, το αδίκημα της απιστίας περί την υπηρεσία μετατρεπόταν από κακούργημα σε πλημμέλημα. Αυτό σήμαινε επιεικέστερες ποινές και πενταετείς παραγραφές. Έτσι, το 2004, πολλά από τα αδικήματα του παρελθόντος είχαν ήδη παραγραφεί. Ο συγκεκριμένος νόμος ήταν ο πρώτος που άλλαξε η ΝΔ, αλλά προφανώς δεν είχε αναδρομική ισχύ.
Νόμος 2446/1996, άρθρο 16: Καθιερώθηκαν ευρύτατες παρεκκλίσεις από τη γενική περί προμηθειών νομοθεσία και επέτρεψαν σειρά φωτογραφικών αναθέσεων, προγραμματικών συμφωνιών και προμηθειών σε τιμές ακόμη και διπλάσιες από τις ισχύουσες διεθνώς. Ήταν ο νόμος που επέτρεπε σύναψη προγραμματικών συμφωνιών από τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ, «κατά παρέκκλιση κειμένων διατάξεων».
Μάλιστα, με νόμο, που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2002, απηλλάγησαν όλα τα μέλη των ΔΣ των υπερχρεωμένων ΔΕΚΟ της τελευταίας εικοσαετίας για πράξεις ή παραλείψεις τους οι οποίες ζημίωσαν τις ΔΕΚΟ. Επρόκειτο για φωτογραφική τροπολογία που προστέθηκε σε νομοσχέδιο για τη στέγαση των δημοσίων υπηρεσιών, με την οποία άφεση αμαρτιών από κάθε ποινική ευθύνη έλαβαν οι διοικήσεις των προβληματικών επιχειρήσεων περιόδου 1983-1990.
Πλήρωναν δυο φορές το ίδιο έργο!
Νόμος 2522/1997, άρθρο 4. Επετράπη η μη εκτέλεση ακόμη και αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων που ακύρωναν παράνομες αναθέσεις δημοσίων συμβάσεων. Με τον νόμο αυτό μπορούσαν να ανατεθούν δημόσιες συμβάσεις, έργα κ.λπ. σε οποιονδήποτε χωρίς την παραμικρή κύρωση, ενώ εκείνοι που αδικούνταν μπορούσαν απλώς να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη και να πάρουν αποζημίωση. Στο μεταξύ, αυτοί που παράνομα είχαν πάρει το έργο συνέχιζαν την εκτέλεσή του! Έτσι, πληρώναμε το ίδιο έργο δύο φορές!
Νόμος 2576/1998 για τον μαθηματικό τύπο στην επιλογή των αναδόχων δημοσίων έργων. Ήταν ένας τρόπος υπολογισμού των εκπτώσεων στους μειοδοτικούς διαγωνισμούς δημοσίων έργων, του οποίου η εφαρμογή πάγωσε τον Ιούλιο 2003, όταν ήλθε η ευρωπαϊκή απανταχούσα, σύμφωνα με την οποία με τον μαθηματικό τύπο αλλοιωνόταν ο υγιής ανταγωνισμός και αποκλείονταν οι κοινοτικοί διεκδικητές από τα μεγάλα έργα.
Νόμος 2843/2000: Αφαιρέθηκε από την εισαγγελική αρχή η δυνατότητα διενέργειας ανάκρισης, προανάκρισης ή προκαταρκτικής εξέτασης για πιθανολογούμενα αδικήματα στο Χρηματιστήριο, παρά μόνο αν υπήρχε άδεια του Δικαστικού Συμβουλίου.
Νόμος 2790/2000: Παραγράφηκαν όλες οι δικαστικές και πειθαρχικές διώξεις υπαλλήλων των ελληνικών προξενείων που χορηγούσαν παράνομα βίζες παλιννόστησης.
Από τους μετόχους ως τον βασικό μέτοχο
Φορολογικός νόμος 3091/2001, άρθρο 4: Καταργήθηκε εμμέσως το πόθεν έσχες και δόθηκε η δυνατότητα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες: Από 1ης Ιανουαρίου 2003, τα φυσικά πρόσωπα απαλλάσσονταν από την υποχρέωση να δικαιολογούν στην Εφορία την προέλευση των χρηματικών ποσών που καταβάλλουν προκειμένου να χορηγήσουν δάνεια σε άλλους ιδιώτες ή επιχειρήσεις στις οποίες είναι μέλη ή μέτοχοι, να αγοράσουν μετοχές ανωνύμων εταιρειών μη εισηγμένων στο Χρηματιστήριο. Η διάταξη καταργήθηκε έναν χρόνο μετά, αλλά δεν μπορούσε να εφαρμοστεί στην περίπτωση του Χρηματιστηρίου.
Με τον ίδιο νόμο θεσπίσθηκε ευνοϊκότατη φορολογική ρύθμιση για τράπεζες, ασφαλιστικές επιχειρήσεις και εισηγμένες στο χρηματιστήριο ανώνυμες εταιρείες. Δόθηκε η δυνατότητα να αναπροσαρμόζουν κάθε χρόνο τις αναπόσβεστες αξίες των ιδιοχρησιμοποιουμένων ακινήτων τους και τις υπεραξίες που προκύπτουν να τις συμψηφίζουν με τις ζημιές από τις τοποθετήσεις τους σε μετοχές και άλλα χρεόγραφα (αμοιβαία κεφάλαια κ.λπ.), καθώς επίσης και με τις ζημιές από τη συμμετοχή τους σε άλλες εταιρείες.
Νόμος 2954/2001, άρθρο 3: Τέθηκε σε ισχύ πολύ ευνοϊκή φορολογική ρύθμιση για τους μεγαλοεργολάβους ιδιωτικών και δημοσίων τεχνικών έργων. Φορολογούνταν με συντελεστή 17,5% σε κάθε περίπτωση, πρακτικά δηλαδή πλήρωναν φόρο μειωμένο κατά τουλάχιστον 50%.
Νόμος 2940/2001: Από τη χρήση του έτους 2002 καταργείτο ο τεκμαρτός τρόπος υπολογισμού των καθαρών κερδών των επιχειρήσεων που ασχολούνταν με την κατασκευή δημοσίων και ιδιωτικών τεχνικών έργων. Ενώ μέχρι τότε ήταν υποχρεωμένοι να εμφανίζουν κέρδη, τους επετράπη να εμφανίζουν και ζημίες και να απαλλάσσονται από τη φορολογία.
Νόμος 3021/2002, για τον βασικό μέτοχο, για σταδιακή μείωση του ποσοστού μετοχικού κεφαλαίου το οποίο θα προσδιόριζε τον εκάστοτε βασικό μέτοχο στο 1% και διαγράφονταν τα περί ανάγκης αποδείξεως της οικονομικής αυτοτέλειας.
Φορολογικός νόμος 3092/2002: Κατήργησε την υποχρέωση υποβολής πόθεν έσχες από τους ιδιώτες που επενδύουν στην Ελλάδα.
Οι ευνοημένοι των offshore και το άρθρο 86
Νόμος 3220/2004: Δόθηκε η δυνατότητα σε μεγαλοσχήμονες που κρύβονταν πίσω από υπεράκτιες εταιρείες ακινήτων να νομιμοποιήσουν τα κεφάλαια που διέθεσαν για να αποκτήσουν τα συγκεκριμένα ακίνητα χωρίς καμιά φορολογική επιβάρυνση. Δεν επιβαρύνονταν ούτε με φόρο άτυπης δωρεάς.
Και πάνω απ’ όλα, κατά τη συνταγματική αναθεώρηση, εξασφαλίστηκε το ακαταδίωκτο για όλα τα σκάνδαλα πριν από τις εκλογές του 2000 – Χρηματιστήριο, Κτηματολόγιο, Κηφισός. Σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 3, η Βουλή μπορούσε να συγκροτεί προανακριτικές επιτροπές και να καταλογίζει ευθύνες σε υπουργούς και υφυπουργούς παραπέμποντάς τους στο Ειδικό Δικαστήριο, μέχρι τη λήξη της δεύτερης συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος.
Και επειδή βρισκόμαστε στη Μεγάλη Εβδομάδα και παρακολουθούμε τα Πάθη του Θεανθρώπου, το μόνο που μπορούμε να πούμε απευθυνόμενοι στο ΠΑΣΟΚ είναι: Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!
Κλείνω επανερχόμενη στους «αγέννητους», με στίχους από το ποίημα του Κωστή Παλαμά «Η λειτουργία δεν τέλειωσε»:
Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες,
ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,
δεν είστε από τα χέρια σας
μονάχα, όχι. Χρωστάτε
και σε όσους ήρθαν, πέρασαν,
θα ’ρθούνε, θα περάσουν.
Κριτές, θα μας δικάσουν
οι αγέννητοι, οι νεκροί.
Προφανώς ο κ. Ανδρουλάκης βρήκε τρόπο να μην κρίνουν το κόμμα του οι «αγέννητοι»…
