Το ΠΑΣΟΚ ζητεί πρόωρες εκλογές και ταυτόχρονα καλεί τους πολίτες να μην υιοθετήσουν την αρνητική ψήφο.
Πιο υποκριτικό πεθαίνεις…
Αν ερχόταν σήμερα κάποιος στην Ελλάδα και δεν είχε παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα στην πολιτική σκηνή τι ακριβώς θα σκεφτόταν ακούγοντας τον Νίκο Ανδρουλάκη να ζητεί εκλογές, ως αξιωματική αντιπολίτευση, για να κυβερνήσει τη χώρα;
Πολύ απλά και λογικά ότι είναι ένα κόμμα που προηγείται έστω στις δημοσκοπήσεις και επιθυμεί αλλαγή της κυβερνητικής σκυτάλης, όπως κάνει συνήθως μια αξιωματική αντιπολίτευση που ετοιμάζεται να αναλάβει την εξουσία.
Και τι άλλο θα έκανε; Θα ρωτούσε τι προτείνει αυτό το κόμμα. Τι είναι αυτό που υπόσχεται και με τι δεδομένα. Ποιο είναι το πρόγραμμά του και ποιες οι λύσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα είναι και διαφορετικές από αυτές που ακολουθεί η κυβέρνηση που θέλει να αντικαταστήσει.
Τι από τα παραπάνω ισχύει; Τίποτα. Το ΠΑΣΟΚ υπολείπεται σε ποσοστά πολύ περισσότερο από ένα «απλό» double score. Ο αρχηγός του δεν μπορεί να διαμορφώσει συνθήκες πρωθυπουργισιμότητας για τον εαυτό του και φυσικά δεν διαθέτει ένα κοστολογημένο πρόγραμμα που δεν θα στηρίζεται σε… λεφτόδεντρα.
Άρα γιατί ζητεί κάτι τέτοιο; Απλά διότι μπορεί (να το ζητεί), δεν κοστίζει τίποτα και δίνει και έναν… αέρα ανύψωσης του ηθικού σε έναν αριθμό ψηφοφόρων του κόμματος. Ενδεχομένως και διότι γνωρίζει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάλλον δεν θα παίξει τη χώρα στα ζάρια εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης.
Από την άλλη, ενδέχεται στο ΠΑΣΟΚ να πιστεύουν ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένα κύμα οργής και αγανάκτησης και να το αξιοποιήσουν όπως ο Αλέξης Τσίπρας, για να μπουν στο Μαξίμου και στα υπουργεία.
Άλλωστε η Χαριλάου Τρικούπη έχει φροντίσει ήδη να μετακινείται όλο και αριστερότερα μέσω της εμφυλιοπολεμικής ρητορικής, της καταστροφολογίας και του λαϊκισμού, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι η βελόνα (του) ξεκόλλησε λόγω της στάσης που έδειξε στο θέμα της αμυντικής στήριξης της Κύπρου και όχι ποινικοποιώντας την πολιτική ζωή.
