Ο Κωνσταντινόπουλος επιλέγει να μην παραμείνει στη Βουλή ως ανεξάρτητος βουλευτής, τηρώντας την ηθική δέσμευση ότι η έδρα ανήκει στο κόμμα με το οποίο εκλέχθηκε.
Αν και διαφωνώ με την απόφαση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου να παραιτηθεί από το βουλευτικό του αξίωμα και να παραδώσει την έδρα του στο ΠΑΣΟΚ, μια κίνηση με υψηλό πολιτικό συμβολισμό σε κάθε περίπτωση, ομολογώ ότι αποτελεί παρακαταθήκη για τις επόμενες κινήσεις του.
Η διαφωνία μου έγκειται στο ότι το πολιτικό σύστημα έχει επιλέξει το παλαιοκομματικό σύστημα του σταυρού, ως εκ τούτου οι ψήφοι έχουν (και) προσωπικό χαρακτήρα και ο βουλευτής δεν υποχρεούται να παραδώσει την εντολή των εκλογέων του. Αυτό έπραξαν και οι εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ βουλευτές, οι οποίοι «μετανάστευσαν» στο ΠΑΣΟΚ αντί να παραδώσουν την έδρα τους.
Παρ’ όλα αυτά με την παράδοση της έδρας, ο Κωνσταντινόπουλος επιλέγει να μην παραμείνει στη Βουλή ως ανεξάρτητος βουλευτής, τηρώντας την ηθική δέσμευση ότι η έδρα ανήκει στο κόμμα με το οποίο εκλέχθηκε. Αυτό έχει να κάνει με τον προσωπικό ηθικό κώδικα αξιών του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, και είναι σεβαστό.
Επί του πολιτικού, η διαγραφή του εκθέτει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, γιατί οι λόγοι της διαγραφής του αντανακλούν στην αντιπολιτευτική πολιτική που ακολουθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης. Εν πολλοίς αποτυχημένη εκ του αποτελέσματος. Αλλά και αστεία, η διαγραφή εννοείται, όταν ένας από τους λόγους είναι… ο Σάντσεθ!
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, αντί να απαντήσει σε μια σειρά καίριων ερωτημάτων που έθεσε ο βουλευτής σχετικά με την ανάγκη αλλαγών για την εκλογική επιτυχία του ΠΑΣΟΚ και το φιάσκο της «διεύρυνσης», αντέδρασε όπως αντιδρούν όσοι δεν έχουν επιχειρήματα να αντιτάξουν στην κριτική που τους ασκεί η πραγματικότητα.
Γιατί, απ’ όποια οπτική παρακολουθήσει κανείς τα όσα είπε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στη συνέντευξη που προκάλεσε τη διαγραφή του, δεν ήταν παρά η περιγραφή της πραγματικότητας την οποία αρνείται να αποδεχθεί ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και η ομάδα που τον περιβάλλει.
Σε κάθε περίπτωση, η διαγραφή δημιουργεί εσωκομματικούς κραδασμούς, καθώς η ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη καλείται να διαχειριστεί την εικόνα ενός στελέχους που αποχωρεί οικειοθελώς από το Κοινοβούλιο ύστερα από διαφωνία για τη στρατηγική του κόμματος. Η κίνηση αυτή αναμένεται να τροφοδοτήσει περαιτέρω τη συζήτηση για την εσωτερική κατάσταση και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ.
