Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, έψαχνε μια αφορμή για να ξεφορτωθεί τον βουλευτή Αρκαδίας Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος και τη… βρήκε στην Ισπανία!
Η αφορμή για την κίνηση αυτήν φαίνεται να συνδέεται με τη δημόσια κριτική που άσκησε ο κ. Κωνσταντινόπουλος στον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ –που είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς— σχετικά με τις στρατιωτικές και εμπορικές σχέσεις της Ισπανίας με την Τουρκία.
Η δημόσια τοποθέτησή του κατά του Σάντσεθ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη, καθώς θεωρήθηκε ότι ταυτίζεται με την κριτική που ασκεί η Νέα Δημοκρατία, με τον Άδωνι Γεωργιάδη να τον έχει μάλιστα συγχαρεί δημόσια για τη στάση του. Ωστόσο, η αιτία είναι ότι ο Αρκάς βουλευτής, που δηλώνει κεντρώος και ως τέτοιος δεν συνάδει με τον «κορμπινισμό» που πρεσβεύει ο Νίκος Ανδρουλάκης, αποτελούσε εδώ και καιρό μία από τις πιο ηχηρές φωνές εσωκομματικής κριτικής, συχνά αμφισβητώντας τις επιλογές της ηγεσίας.
Με το συνέδριο να πλησιάζει, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιδιώκει να στείλει ένα μήνυμα απόλυτης πειθαρχίας και να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξουν «παραφωνίες» που θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του. Είναι σαφές ότι η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως στρατηγική εκκαθάριση πριν από το κρίσιμο συνέδριο του κόμματος. Προφανώς η επίθεση στον Σάντσεθ έδωσε το «πάτημα» (λόγω της θεσμικής σχέσης του ΠΑΣΟΚ με τους Ευρωσοσιαλιστές), αλλά η πραγματική αιτία εντοπίζεται στην έλλειψη ψυχραιμίας του αρχηγού λόγω της «κολλημένης βελόνας».
Σε κάθε περίπτωση, η διαγραφή απομονώνει έναν έμπειρο κοινοβουλευτικό, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πόλος συσπείρωσης για άλλους δυσαρεστημένους μέσα στο κόμμα κατά τη διάρκεια των προσυνεδριακών διαδικασιών. Πρόκειται επί της ουσίας για μια κίνηση υψηλού ρίσκου, που αποσκοπεί να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά το πιθανότερο είναι να ανοίξει έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας για το ΠΑΣΟΚ.
Κι αυτό γιατί η εσωστρέφεια είναι σχεδόν νομοτελειακή σε τέτοιες περιπτώσεις, καθώς οι διαγραφές ιστορικών στελεχών σπάνια μένουν χωρίς «απαντήσεις». Άλλωστε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, όντας πλέον εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας αλλά εντός κόμματος (μέχρι νεωτέρας), μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς για κάθε μέλος που νιώθει παραγκωνισμένο.
Επί της ουσίας, αντί το ΠΑΣΟΚ να συζητά για το πρόγραμμά του, η δημόσια συζήτηση στον δρόμο προς το Συνέδριο θα μονοπωλείται από τις προσωπικές κόντρες και τις κατηγορίες περί «αυταρχισμού» ή «δεξιάς απόκλισης». Το ερώτημα είναι αν αυτή η κίνηση θα παραμείνει μια μεμονωμένη περίπτωση ή αν θα δούμε και άλλες «εκκαθαρίσεις» στελεχών που έχουν εκφράσει διαφορετική γραμμή το τελευταίο διάστημα.
