Συμβιβασμοί και… αρχηγικές «υπαναχωρήσεις» χαρακτήρισαν το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.
Ένα Συνέδριο που δείχνει ότι πραγματοποιήθηκε μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί η τάση που απαιτούσε από την ηγεσία του κόμματος να «κατοχυρωθεί» η μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία την επομένη των εκλογών.
Τελικά, ο Νίκος Ανδρουλάκης υιοθέτησε τη γραμμή… Σκανδαλίδη για συμβιβαστικές λύσεις τόσο σε ό,τι αφορά το θέμα της μη συνεργασίας με τη ΝΔ –με οποιαδήποτε μορφή, όπως τονίζεται στις αποφάσεις του Συνεδρίου– όσο και στα εσωκομματικά ζητήματα που ανέκυψαν σχετικά με την υποχρέωση ενός υποψήφιου αρχηγού να έχει το 15% των συνέδρων.
Ταυτόχρονα, η ειλημμένη, όπως έλεγαν, απόφαση το Συνέδριο να προηγείται της εκλογής αρχηγού έφτασε τελικά να κατατεθεί ως πρόταση από την πλευρά Ανδρουλάκη, που μάλλον βρίσκεται σε… επιτροπεία με προθεσμία.
Η ηγεσία του κόμματος δείχνει να επέλεξε τους χαμηλούς τόνους προκειμένου να σταματήσει η εσωστρέφεια που πήρε διαστάσεις το προηγούμενο διάστημα και που θα λάμβανε μεγαλύτερες εφόσον το Συνέδριο έπαιρνε τη μορφή ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.
Ενδεχομένως να μέτρησε και το γεγονός πως η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου δίχασε τους ψηφοφόρους, όπως φάνηκε και στις δημοσκοπήσεις, χωρίς να προσφέρει… πόντους στο αρχηγικό προφίλ του Νίκου Ανδρουλάκη.
Η ουσία είναι ότι στο ΠΑΣΟΚ επέλεξαν να βάλουν τα (εσωκομματικά) προβλήματα κάτω από το χαλί έχοντας το βλέμμα στη… βελόνα που παρέμεινε κολλημένη.
Αν η «εκεχειρία» θα διατηρηθεί είναι ένα ερώτημα που τέθηκε από πολλά μέλη του κόμματος στους διαδρόμους του Συνεδρίου, εκεί που παίχθηκε το παιγνίδι της σταυροδοσίας για την Κεντρική Επιτροπή.
Ο Χάρης Δούκας, πάντως, έχει κάθε λόγο να εμφανίζεται ικανοποιημένος αφού και το αίτημά του για μη συνεργασία με τη ΝΔ πέρασε μετά βαΐων και κλάδων –μέρες που είναι– και στην Κεντρική Επιτροπή θα βρεθεί χωρίς να χρειαστεί να μετρήσει προσωπικούς… σταυρούς.
Είναι χαρακτηριστικό, όπως τονίζουν παρατηρητές των τεκταινόμενων στο ΠΑΣΟΚ, ότι ενώ δεχόταν πυρά από στελέχη της ηγετικής ομάδας για το… αίτημά του αναφορικά με τη ΝΔ, βρέθηκε να δηλώνει δικαιωμένος για την… τετράμηνη επιμονή του.
Εκτός από την απόφαση περί μη συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, το Συνέδριο χαρακτηρίστηκε από τα συνθήματα της δεκαετίας του 1980 και τις προσωπικές επιθέσεις κατά του πρωθυπουργού, σε ένα κλίμα που δείχνει τάση ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής του τόπου.
Σε κάθε περίπτωση, το εάν και πόσο οι εσωκομματικοί συμβιβασμοί θα διατηρηθούν θα φανεί και από το προς τα πού θα κινηθεί το προσεχές διάστημα η βελόνα.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
