Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει χειραγώγηση δημοσκοπήσεων και επιτίθεται σε κυβέρνηση, media και Τσίπρα amid αυξανόμενης πολιτικής πίεσης.
Η νέα επίθεση του ΠΑΣΟΚ κατά δημοσκοπήσεων, μιντιακών κέντρων και πολιτικών αντιπάλων αποτυπώνει το κλίμα νευρικότητας που επικρατεί πλέον στη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο αναδιαμορφώνει βίαια τις ισορροπίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, βλέποντας το νέο κόμμα ΕΛΑΣ να απορροφά μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης, επιλέγει στρατηγική ολομέτωπης σύγκρουσης: καταγγέλλει «χειραγώγηση» της κοινής γνώμης, μιλά για «συστήματα» που προστατεύουν τη Νέα Δημοκρατία και επιχειρεί να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως μοναδική ανεξάρτητη πολιτική δύναμη απέναντι τόσο στο Μαξίμου όσο και στο νέο εγχείρημα Τσίπρα. Ωστόσο, όσο αυξάνονται οι αναφορές περί «ολιγαρχών», «στημένων δημοσκοπήσεων» και «στρατευμένων μηχανισμών», τόσο ενισχύεται η εικόνα ενός κόμματος που δείχνει περισσότερο να αντιδρά αμυντικά απέναντι στις πολιτικές εξελίξεις παρά να επιβάλλει το ίδιο την ατζέντα της επόμενης ημέρας.
Η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να μετατρέψει τις δημοσκοπήσεις σε κεντρικό πεδίο πολιτικής σύγκρουσης δείχνει πολλά περισσότερα από μια απλή επικοινωνιακή ενόχληση. Δείχνει κυρίως την πίεση που προκαλεί στη Χαριλάου Τρικούπη η ξαφνική αναδιάταξη του χώρου μετά την είσοδο του κόμματος Τσίπρα στο παιχνίδι. Γιατί όταν ένα κόμμα αρχίζει να βλέπει πίσω από κάθε μέτρηση «συστήματα», «υπόγεια σχέδια» και «χειραγώγηση», τότε συνήθως το πρόβλημα δεν είναι οι δημοσκοπήσεις αλλά το πολιτικό άγχος που αυτές αποτυπώνουν.
Ο φόβος του «τρίτου πόλου»
Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να χτίσει ένα αφήγημα «αντισυστημικής καθαρότητας», παρουσιάζοντας το ΠΑΣΟΚ ως τη μοναδική πολιτική δύναμη χωρίς εξαρτήσεις και χορηγούς. Όμως η υπερβολική χρήση όρων περί «ολιγαρχών», «προστασίας από media» και «φουσκωμένων αντιπάλων» θυμίζει περισσότερο παλιές αντιπολιτευτικές συνταγές παρά σοβαρή εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Και κυρίως δημιουργεί την εικόνα ενός κόμματος που αντί να πείθει ότι ανεβαίνει πολιτικά, προσπαθεί να εξηγήσει γιατί δεν ανεβαίνει όσο θα ήθελε.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι η διπλή πίεση που πλέον δέχεται το ΠΑΣΟΚ. Από τη μία η κυβέρνηση, που διατηρεί ισχυρό προβάδισμα και πολιτική κυριαρχία, και από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας, που επιστρέφει επιχειρώντας να ξαναμοιράσει την τράπουλα στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Χαριλάου Τρικούπη δείχνει να φοβάται περισσότερο το ενδεχόμενο να παγιδευτεί ξανά σε ρόλο «τρίτου πόλου» παρά να διεκδικεί πραγματικά πρωταγωνιστικό ρόλο.
Και κάπου εκεί βρίσκεται και η βασική πολιτική αντίφαση της σημερινής γραμμής Ανδρουλάκη: ζητά να εμφανιστεί ως η δύναμη της σταθερότητας και της κυβερνητικής προοπτικής, αλλά ταυτόχρονα υιοθετεί μια ρητορική διαρκούς καταγγελίας απέναντι σε δημοσκοπήσεις, media και πολιτικούς αντιπάλους. Μια στρατηγική που μπορεί να συσπειρώνει τον κομματικό πυρήνα, αλλά δύσκολα πείθει το ευρύτερο ακροατήριο ότι συνιστά έτοιμη κυβερνητική εναλλακτική.
