Είτε τον συμπαθείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη είτε όχι, οφείλεις και οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε ότι στο επίπεδο της οικονομίας τα πάει εξαιρετικά, καθώς έχει αυξήσει τα έσοδα του κράτους με διάφορους τρόπους, και έχει γεμίσει τα ταμεία.
Μάλιστα, την ώρα που γράφω αυτό το άρθρο, έχει ήδη προανακοινωθεί ότι με την παρουσίαση των πλεονασμάτων θα μοιραστεί ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο σε μέτρα τα οποία θα ανακουφίσουν πιο ευάλωτους πολίτες και όχι μόνο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέλαβε μια χώρα δεμένη στα μνημόνια, εγκλωβισμένη στο υπερταμείο και χωρίς ουσιαστικά περιουσιακά περιθώρια ανάπτυξης. Μια οικονομία που μόλις λίγα χρόνια πριν είχε βιώσει το κλείσιμο των τραπεζών και μια πρωτοφανή αβεβαιότητα. Μέσα σε λιγότερο από επτά χρόνια κατάφερε όχι μόνο να σταθεροποιήσει τη δημοσιονομική πορεία, αλλά και να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρη αποπληρωμή δανειακών υποχρεώσεων, ακόμη και μελλοντικών, εξοικονομώντας σημαντικούς τόκους για τις επόμενες γενιές.
Παράλληλα, αποκατέστησε την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών, φέρνοντας κεφάλαια που μεταφράστηκαν σε νέες θέσεις εργασίας και ουσιαστική μείωση της ανεργίας. Σήμερα, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, η αγορά εργασίας δείχνει να αντιμετωπίζει έλλειψη εργατικών χεριών, ενώ οι δείκτες ανεργίας σημειώνουν μείωση μεγαλύτερη και του 50% σε σχέση με μια εφταετία πριν.
Ωστόσο, το μεγάλο στοίχημα παραμένει η καθημερινότητα των πολιτών. Η ακρίβεια, ενισχυμένη από εξωγενείς κρίσεις όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, η ενεργειακή κρίση και οι εντάσεις στον Περσικό Κόλπο, πιέζουν ιδιαίτερα τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Εκεί απαιτούνται πιο στοχευμένα και γενναία μέτρα, ώστε η οικονομική πρόοδος να αποτυπωθεί ουσιαστικά στην κοινωνία, και αυτό ακριβώς θα πρέπει να είναι το στοίχημα της επόμενης μέρας.
