Ζουν σε μια… εύφορη κοιλάδα γεμάτη λεφτόδεντρα και έχουν ως απασχόληση το να κουνούν το δάχτυλο ποτίζοντας τα λεφτόδεντρα που έχουν φυτέψει.
Οι «κουνοδαχτυλάκηδες» ζουν ανάμεσά μας και με κάθε ευκαιρία απευθύνονται σε όλους τους υπόλοιπους, στη λεγόμενη σιωπηρή πλειοψηφία, κουνώντας το δάχτυλο επικριτικά για ό,τι συμβαίνει. Έχουν λεφτόδεντρα και μοιράζουν χρήμα επικρίνοντας όλους όσοι επιλέγουν τη σταθερότητα και την ασφάλεια και κλείνουν τα αυτιά τους στις σειρήνες του λαϊκισμού. Δεν μπορούν να χωνέψουν ότι αυτή η πλειοψηφία αρνείται να πιστέψει ότι «λεφτά υπάρχουν» και ότι σήμερα υπάρχει μια κυβέρνηση που για έναν άγνωστο λόγο θέλει να έχει πολιτικό κόστος και να μη μοιράζει χρήμα με ουρά.
Έχουν φτάσει στο σημείο να υποστηρίζουν ότι αυτή η πλειοψηφία είναι αργυρώνητη. Ότι ψηφίζει επειδή μοίρασε χρήματα την προηγούμενη φορά και πήρε την ψήφο του 41% των πολιτών. Δεν μπορούν να εξηγήσουν διαφορετικά τι ακριβώς συνέβη, όπως δεν μπορούν να εξηγήσουν τι συμβαίνει σήμερα και δεν κουνιέται η βελόνα ή γιατί πέφτουν οι… γνήσιοι εκφραστές του λαού.
Είναι έντιμοι και άσπιλοι, προέκυψαν από παρθενογένεση και φυσικά δεν είναι γόνοι. Το ακούμε αυτό πολλά χρόνια. Κάποιοι κάποια στιγμή τσίμπησαν, αλλά στην πορεία μάλλον το μετάνιωσαν, όπως φάνηκε στις τελευταίες εκλογές.
Τώρα ζητούν επανάληψη και ψάχνουν το Var για να δείξουν ότι έγινε… φάουλ και ο διαιτητής έκανε πως δεν το είδε γιατί μάλλον τα έπιασε.
Η κατάσταση τείνει να γίνει τραγελαφική. Ένα μονίμως τεντωμένο δάχτυλο κουνιέται προς όλες τις κατευθύνσεις. Μόνο τον καθρέφτη αποφεύγει για ευνοήτους λόγους. Άλλωστε δεν υπάρχει λόγος αφού έχουν ένα ηθικό πλεονέκτημα που απένειμαν οι ίδιοι στον εαυτό τους.
