Η λίστα του 2017 με τους έξι «σκληροπυρηνικούς» υποστηρικτές του Μαδούρο στην Ευρώπη περιλαμβάνει και τον Αλέξη Τσίπρα.
Η σύλληψη Μαδούρο από στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, έπειτα από μια ολιγόωρη επιχείρηση, ήταν το… τρίτο κουδούνι για να ανέβει χωρίς τα κοστούμια του στη διεθνή πολιτική σκηνή ο θίασος του επικίνδυνου ηγεμονισμού της παγκόσμιας κοινότητας, με φόντο τις δεξαμενές πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Πρωταγωνιστές, κομπάρσοι και χειροκροτητές των δικτατόρων, στο όνομα μιας δήθεν λαϊκής εξουσίας, από τη Ρωσία, την Κίνα, τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, μέχρι την Τουρκία και την καρδιά της Ευρώπης. Από τον εισβολέα Πούτιν, τον ψυχασθενή Κιμ, τον θρησκευτικό ηγεμόνα Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, τον δήθεν δημοκράτη Σι, μέχρι τη Λεπέν και την Αριστερά της θολούρας και της συμφοράς στη χώρα μας.
Για την Αριστερά είναι ενδεχομένως παραδοσιακή αξία η τυφλή πίστη και λατρεία στη Λατινική Αμερική και στη… γοητεία της αοριστίας της «επανάστασης». Για την Ακροδεξιά είναι δόγμα, για τον θρησκευτικό φανατισμό της Τεχεράνης είναι μάχη επιβίωσης, για τη Ρωσία, την Κίνα και την Κορέα είναι ο συμμαχικός στρατός στον πόλεμο κατά της Δύσης. Για την Ευρώπη, όμως, την επίτιμη έδρα της Δημοκρατίας, με λάβαρο τη Γαλλία, θα μπορούσε ο Μαδούρο και το δικτατορικό καθεστώς στη Βενεζουέλα να είχαν κριθεί συντεταγμένα και συντονισμένα ως… ανεπιθύμητα.
Το επιχείρημα της παραβίασης των διεθνών όρων της νομιμότητας από τις ΗΠΑ για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, με τις κατηγορίες της διακίνησης κοκαΐνης και της συνεργασίας με τρομοκρατικές οργανώσεις, προφανώς και έχει ερείσματα, ειδικά εάν ληφθεί υπ’ όψιν και η νέα απειλή Τραμπ για την προσάρτηση της Γροιλανδίας. Εγείρει ανησυχίες για την επιβολή μιας νέας τάξης πραγμάτων από τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιεί ηθικά και πολιτικά το διεφθαρμένο στρατιωτικό δικτατορικό καθεστώς Μαδούρο.
Για κάποιους, ωστόσο, η τακτική Τραμπ έγινε το άλλοθι για να αρθρώσουν εκ νέου δημόσιο λόγο υποστήριξης στον Μαδούρο. Όπως συνέβη με την αντιπολίτευση στη χώρα μας, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο φαίνεται ότι τον συνδέει… μακρά φιλία με τον Μαδούρο.
Το 2017 η λίστα με τους έξι «σκληροπυρηνικούς» υποστηρικτές του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, στην Ευρώπη, που δημοσιεύει το Politico, περιλαμβάνει και τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.
Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νικολάς Μαδούρο είχαν συναντηθεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Μια φορά στη Βενεζουέλα το 2013, όπου ο Ούγκο Τσάβες μαζί με τον τότε αντιπρόεδρο, Νικολάς Μαδούρο, σύμφωνα με δημοσιεύματα του είπαν «ώστε εσύ είσαι ο Έλληνας που όλοι περιμένουμε να γίνεις πρωθυπουργός;».
Την ίδια χρονιά ο Νίκος Παππάς –alter ego τότε του Τσίπρα– και ο αμφιλεγόμενος Μανώλης Πετσίτης βρέθηκαν στην Βενεζουέλα υπό άκρα μυστικότητα, με την επίσκεψη να μαθεύεται τρία χρόνια μετά και ο Νίκος Παππάς να υποστηρίζει ότι είχαν πάει εκεί για να... διερευνήσουν τη δυνατότητα να προμηθευτεί η Ελλάδα προϊόντα σουπερμάρκετ από τη Βενεζουέλα και να προετοιμάσουν δήθεν το έδαφος για μια επίσκεψη Τσίπρα στη χώρα, όταν γίνει πρωθυπουργός.
Ένα ακόμη ραντεβού είχαν Τσίπρας και Μαδούρο το 2013 στη Μόσχα, στην οποία συμμετείχε και ο εξ απορρήτων του Νικολάς Μαδούρο, Μαξεμίλιεν Αρβελάιζ, υπεύθυνος για οικονομικές και εμπορικές συναλλαγές του καθεστώτος με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά και ο Τεμίρ Πόρας, υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Σε μία από τις συναντήσεις φέρεται, με βάση δημοσιεύματα, να συζητήθηκε η πιθανότητα να προμηθευτεί η Ελλάδα πετρέλαιο από το καθεστώς του Μαδούρο, σε περίπτωση εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.
Ο Μαδούρο, επίσης, είχε εκφράσει επίσημα τη στήριξή του στον ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά τις εθνικές εκλογές του 2015.
Σε άρθρο του ο «Independent» το 2019 ανέφερε: «Το καλό όνομα της Ελλάδας στην Ευρώπη έχει δεχθεί ένα πλήγμα με την απόφαση Τσίπρα να υποστηρίξει ένα καθεστώς στη Βενεζουέλα, εξίσου κακό με εκείνο των Ελλήνων συνταγματαρχών την περίοδο 1967-1974».
Η ελληνική Αριστερά, από το ΚΚΕ, την Κωνσταντοπούλου και τον Βαρουφάκη μέχρι και τις τελευταίες… μεταλλάξεις της, «έντυσε» τη στήριξη στο καθεστώς Μαδούρο με πομπώδεις δήθεν ιδεολογικές αναφορές, στο πλαίσιο ενός διαρκούς αντικαπιταλιστικού αγώνα.
Ακόμη και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη ήρθε να προστεθεί στη φωνή καταδίκης του Τσίπρα για τον τρόπο με τον οποίο έδρασε εναντίον του Μαδούρο ο Τραμπ. Το ΠΑΣΟΚ, το οποίο επί Σημίτη ευχαριστούσε δημόσια τις ΗΠΑ για τα Ίμια!
Το καθεστώς Μαδούρο είχε θιασώτες και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ο επικεφαλής του Podemos, του αριστερού αντιμνημονιακού κινήματος, Πάμπλο Ιγκλέσιας, κατηγορήθηκε για χρηματοδότηση από Βενεζουέλα και Ιράν.
Ο Βρετανός ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, το 2014 συνεχάρη τον νέο πρόεδρο Μαδούρο ως «φίλος της Βενεζουέλας» και μετά το ξέσπασμα της βίας στη χώρα… δηλώνει αμετανόητος και υποστηρίζει ότι «δεν νιώθει τύψεις που υποστήριξε τον Μαδούρο».
Βουλευτές του Κινήματος των Πέντε Αστέρων στην Ιταλία είχαν επισκεφθεί τη Βενεζουέλα τον Μάρτιο του 2017 με έναν απ’ αυτούς να στηρίζει ευθέως την πολιτική Μαδούρο.
Η Μαρίν Λεπέν τώρα επικρίνει τις ΗΠΑ για τη σύλληψη του Μαδούρο, σημειώνοντας ότι «η κυριαρχία των κρατών δεν είναι ποτέ διαπραγματεύσιμη».
Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες εκτός της Ισπανίας –χώρας που έχει ισχυρά συμφέροντα στη Λατινική Αμερική– καμία δεν φάνηκε διατεθειμένη να ανοίξει μέτωπο με τις ΗΠΑ για τον Μαδούρο και να πάρει θέση στα μηνύματα που έστειλε ο Τραμπ με την επέμβασή του στη Βενεζουέλα «αφοπλίζοντας» Ρωσία και Κίνα και καθιστώντας τες αδύναμες να «προστατεύσουν» το καθεστώς Μαδούρο.
