Από προοδευτισμού άρχεσθαι οι εν Ελλάδι υπηρέτες της διεθνούς νομιμότητας κάνουν γαργάρα την ελευθερία.
Από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη μέχρι τον Φάμελλο του ΣΥΡΙΖΑ και από τον Χαρίτση της Νέας (πιο νέα πεθαίνεις) Αριστεράς μέχρι τον Βελόπουλο και τη Κωνσταντοπούλου, η σύλληψη ενός δικτάτορα είναι παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Και η ελευθερία ενός λαού τι είναι; Η δημοκρατία στο γύψο τι είναι; Ψιλά γράμματα.
Εξαιρουμένου του Τσίπρα που η δήλωσή του υπέρ του Μαδούρο αποτελεί δείγμα της ιδιαίτερης σχέσης που είχε η κυβέρνηση της πρώτης φοράς Αριστερά με το καθεστώς, η συντεχνία που αντιπολιτεύεται την πραγματικότητα και τη λογική βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος. Διότι πίσω από την «κουλτούρα» της υπεράσπισης του διεθνούς δικαίου κρύβεται η εκλεκτική συμπάθεια στη Χαμάς και στα καταπιεστικά καθεστώτα, όπως αυτό των μουλάδων της Τεχεράνης.
Από τις θέσεις που εξέφρασαν για τον Μαδούρο και τον χαρακτηρισμό «ντροπιαστική» για τη δήλωση του Πρωθυπουργού, είναι προφανές ότι διόλου δεν τους ενδιαφέρει η ελευθερία του λαού της Βενεζουέλας. Συνακόλουθα η τυραννία συνοδεία διώξεων και φυλακίσεων είναι αναγκαίο κακό. Αρκεί να τηρούνται οι αρχές του διεθνούς δικαίου!
Τα θέματα δημοκρατίας θα τα λύσει ο σοσιαλισμός που έρχεται να απελευθερώσει από τους καπιταλιστές την ανθρωπότητα.
Το αστείο με τις περιπτώσεις όλων αυτών των καλών σοσιαλιστών- δημοκρατών α λα καρτ- είναι ότι γνωρίζουν καλύτερα από τους Βενεζουελάνους τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργούν οι θεσμοί στη χώρα τους. Και το πιο αστείο όλοι αυτοί είναι που διαρρηγνύουν τα σοσιαλιστικά τους ιμάτια για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα! Αλλά αυτοί είναι αυτοί που είναι. Ευθύνη γι’ αυτούς έχουν όσοι έλκονται από τις ανοησίες τους.
Οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις που συγκεντρώνονται στις πλατείες της για να καταδικάσουν την απελευθέρωση από ένα δικτατορικό καθεστώς και την εξόντωση κάθε αντιπολιτευτικής φωνής. Τηρουμένων των αναλογιών, ποια είναι η διαφορά ενός δικτάτορα που τον λένε Μαδούρο στη Βενεζουέλα κι ενός δικτάτορα που τον έλεγαν Χίτλερ στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία; Εάν στη θέση του Μαδούρο ήταν κάποιος άλλος δικτάτορας η σύλληψή του θα αποτελούσε παραβίαση του διεθνούς δικαίου, ή θα ήταν μια πράξη ελευθερίας του καταπιεσμένου λαού του με σκοπό την αποκατάσταση της δημοκρατίας;
