Διαβάζω από διαφόρους (σοβαρούς και μη…) σχολιαστές ότι η «απαγωγή» του Μαδούρο από τις αμερικανικές δυνάμεις ήταν κίνηση «αδιανόητη» και «χωρίς προηγούμενο στη σύγχρονη Ιστορία».
Βεβαίως, όσοι γράφουν αυτές τις ανοησίες είναι ημιμαθείς που απλώς παπαγαλίζουν ό,τι τους συμφέρει κατά περίπτωση.
Πρώτη διδάξασα τέτοιων πρακτικών ήταν η Σοβιετική Ένωση. Τον Απρίλιο του 1978, το φιλοσοβιετικό – κομμουνιστικό «Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν» κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα. Πρόεδρος της χώρας ανέλαβε ο Νουρ Ταρακί. Ωστόσο, η προσπάθεια επιβολής του κομμουνισμού συνάντησε σφοδρές αντιδράσεις από τον λαό του Αφγανιστάν. Σύντομα δημιουργήθηκαν και ανταρτικές ομάδες, οι «Μουτζαχεντίν», που μέσα στο 1979 κατέλαβαν τις 18 από τις 26 επαρχίες της χώρας.
Μπροστά στον κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης του καθεστώτος, τον Σεπτέμβριο του 1979 κατέλαβε την εξουσία ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Χαφιζουλάχ Αμίν, ο οποίος συνέχισε τις προσπάθειες για την επιβολή του κομμουνισμού, χρησιμοποιώντας κτηνώδεις μεθόδους κατά των αντιφρονούντων. Μάταια, όπως αποδείχθηκε. Ως ύστατη λύση, ο Αμίν άρχισε να ζητά επίμονα την επέμβαση των Σοβιετικών. Τελικά, οι Σοβιετικοί αποφάσισαν να του κάνουν το χατίρι και να στείλουν στρατεύματα. Παράλληλα όμως, σχεδίασαν και τη δολοφονία του, θεωρώντας τον υπεύθυνο της αποτυχίας επιβολής του κομμουνισμού.
Στις 27.12.1979, αφού απέτυχαν να τον δηλητηριάσουν σε επίσημο δείπνο που παρέθετε, ειδικές δυνάμεις της KGB πραγματοποίησαν έφοδο στο προεδρικό μέγαρο και τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ, μαζί με μέλη της οικογένειάς του και συνεργάτες του. Στη συνέχεια, κατέλαβαν όλα τα κυβερνητικά κτίρια και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Καμπούλ. Ήταν η έναρξη της σοβιετικής κατοχής του Αφγανιστάν.
Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι είκοσι μέρες νωρίτερα, στις 7 Δεκεμβρίου, η εφημερίδα «Πράβντα» είχε δημοσιεύσει στο πρωτοσέλιδο ένα εγκάρδιο συγχαρητήριο μήνυμα του Μπρέζνιεφ προς τον «εκλεκτό σύντροφο Χαφιζουλάχ Αμίν» για την επιτυχή πραξικοματική ανάληψη της εξουσίας. Στις 28 Δεκεμβρίου, οι πολίτες της ΕΣΣΔ μάθαιναν έκπληκτοι από την ίδια εφημερίδα ότι ο «εκλεκτός και άξιος σύντροφος Αμίν» «καταδικάστηκε σε θάνατο για εγκλήματα κατά του ευγενούς λαού του Αφγανιστάν και εκτελέστηκε»…
