Στις πρώτες δημόσιες παρεμβάσεις τους οι ΕΛΑΣίτες του Αλέξη Τσίπρα προκαλούν ποικίλες αντιδράσεις.
Αλλοτε θυμηδία, κυρίως στις οικονομικές προτάσεις, και άλλοτε διατυπώνοντας μια ανερμάτιστη ηθικοπλαστική προσέγγιση περί των δημόσιων αγαθών και του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Εύκολα λόγια, τσιτάτα και δήθεν ρηξικέλευθες ιδέες με βασικό ζητούμενο να εντυπωσιάσουν επικοινωνιακά, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο εφαρμογής ή στοιχειώδη κοστολόγηση. Θέσεις χωρίς συνοχή και χωρίς δημοσιονομική τεκμηρίωση, που σχεδόν ποτέ δεν διευκρινίζουν πώς θα υλοποιηθούν.
Κάπως έτσι ο πανεπιστημιακός και στέλεχος του κόμματος, Χάρης Αθανασιάδης, και η τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής, Μαριζέτα Αντωνοπούλου, δίνουν ρεσιτάλ καθορισμού του υπερπλούτου, η εκπρόσωπος Τύπου, Θεώνη Κουφονικολάκου, παραδίδει μαθήματα «καθαρότητας» της Δημοκρατίας και η αναπληρώτριά της, Αννα Παπαδοπούλου, δίνει οδηγίες για την «αποχουντοποίηση» της εκπαίδευσης.
Περί... «ηθικής επανάστασης»
Η Θ. Κουφονικολάκου εμφανίζεται να μη… χωρά μέσα στην αστική Δημοκρατία μας. Τη βρίσκει προσχηματική και ψελλίζει κάτι ακατάληπτα περί «Ηθικής Επανάστασης». Με αφορμή την επέτειο των 52 χρόνων από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ θεωρεί ότι το πέρασμα «από την προσχηματική δημοκρατία των τύπων στην αληθινή κυριαρχία της κοινωνίας» απαιτεί μία… «Ηθική Επανάσταση», η οποία –όπως σπεύδει να διευκρινίσει– «δεν είναι σύνθημα, αλλά πολιτικό πρόταγμα ανασύνταξης. Σημαίνει την επιστροφή της πολιτικής στην ηθική της αφετηρία, την επικράτηση του συλλογικού “Εμείς” απέναντι στον ατομικισμό και τα περιχαρακωμένα συμφέροντα. Μια σύγχρονη Πολιτεία οφείλει να ανακτήσει τον δημόσιο χαρακτήρα της, λειτουργώντας με διαφάνεια και λογοδοσία στην υπηρεσία του πολίτη και όχι ως πεδίο νομής της εξουσίας, όχι ως προνομιακό πεδίο επίδειξης δύναμης».
Λόγια που χαϊδεύουν ναρκωμένες συνειδήσεις των αγωνιστών της Δημοκρατίας, λες και ζούμε σε μια χώρα μονοκρατορίας των εξουσιομανών και των ωχαδερφιστών, περιμένοντας τη λύτρωση από την ΕΛΑΣ. Μόνο που οι παρατηρήσεις της Θ. Κουφονικολάκου, αν μπουν σε μία σειρά, δείχνουν και προς τα χρόνια διακυβέρνησης Τσίπρα. Ή μήπως τότε η «διαφθορά δεν κατέστρεφε την κοινωνική εμπιστοσύνη… και τα οικονομικά συμφέροντα δεν εξουσίαζαν την πολιτική βούληση»; Μήπως τότε η Δημοκρατία μας είχε εξαγνιστεί;
Αντιδημοκρατική εικόνα για τη χώρα έχει μάλλον και η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου, η οποία μας... ενημερώνει πώς το κόμμα της θα βγάλει την εκπαίδευση από τον «γύψο». Η Αννα Παπαδοπούλου κάνει λόγο για «δεκάδες πειθαρχικές διώξεις εκπαιδευτικών, απειλές απολύσεων και ένα σύστημα αξιολόγησης που λειτούργησε περισσότερο ως μηχανισμός επιβολής παρά ως εργαλείο βελτίωσης της εκπαίδευσης». Κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «επέλεξε να μετατρέψει την εκπαίδευση σε πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης, υιοθετώντας ακόμη και την εμφυλιοπολεμική ρητορική περί “ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς”».
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα-σενάριο επιστημονικής φαντασίας, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη προτείνει «ένα σχολείο εμπιστοσύνης, συνεργασίας και δημοκρατίας», με «την αντιμετώπιση του εκπαιδευτικού ως συμμάχου» και «όχι με τη λογική του χωροφύλακα»! Και πάλι λόγια, που αποσκοπούν να διεγείρουν ευαίσθητα δημοκρατικά αντανακλαστικά, λες και όπου να ’ναι καταλύεται το πολίτευμα…
Έτσι, χωρίς αριθμούς
Μπορεί επί διακυβέρνησης Τσίπρα να… έδρασαν 30 φόροι στην πλάτη των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων, αλλά στην ΕΛΑΣ οι αριθμοί αποφεύγονται. Ολα είναι έννοιες και αξίες που δύσκολα μετρούνται.
Το στέλεχος του κόμματος, Χάρης Αθανασιάδης, όταν ερωτήθηκε για το θέμα της φορολογίας απάντησε ότι στόχος είναι να φορολογηθεί η υπερπολυτελής διαβίωση και μάλιστα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, το κράτος θα κερδίσει 600 εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Στο θέμα επανήλθε η Μαριζέτα Αντωνοπούλου μιλώντας για φορολόγηση της «καταναλωτικής δαπάνης υπερπλούσιας διαβίωσης» και για αύξηση στη φορολογία των μερισμάτων από 5% σε 15%, αλλά σταδιακά και όχι με τη μία. Οταν κλήθηκε, μάλιστα, να εξηγήσει τι εννοούσε με τον όρο «υπερπλούσια διαβίωση», απάντησε: «Μια πισίνα είναι υπερπλούτος, τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα είναι υπερπλούτος» και ολοκλήρωσε τον συλλογισμό της με το ερώτημα: «Συμπολίτες μας που μένουν σε υπερυπερπολυτελή διαμερίσματα, σε καινούργιο ξενοδοχείο στην Αθήνα... Δεν πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να φορολογηθούν παραπάνω;».
Τελευταίο επεισόδιο στην ανάδειξη των θέσεων της ΕΛΑΣ, οι προτάσεις διά του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα για την Αυτοδιοίκηση, παρουσία, μεταξύ άλλων, του Χάρη Δούκα και του Γιάννη Μώραλη. Οι συμβολισμοί στο ακροατήριο επιδέχονται ποικίλες ερμηνείες. Οσο για το περιεχόμενο των θέσεων, το σχέδιο «Αριστοτέλης», όπως το ονόμασε, διανθίζεται με… παπανδρεϊκούς συμβολισμούς, αφού βασίζεται σε «ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, από την κοινωνία για την κοινωνία» και… φιλοδοξεί να γίνει «η πρώτη πράξη της νέας μεταπολίτευσης» και η χώρα να περάσει από την «ετεροδιοίκηση στην αυτοδιοίκηση».
Και πώς θα γίνουν όλα αυτά; Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι (ΚΑΠ) περίπου 2 δισ. ευρώ ετησίως για τη λειτουργία των δήμων, αποθεματικά, ευρωπαϊκά κονδύλια, τέλη από τοπική δραστηριότητα, ολόκληρο το τέλος ανθεκτικότητας στους δήμους, κατοχύρωση ότι το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης θα δεσμεύει 250 εκατ. ευρώ ετησίως και εν κατακλείδι «13 δισεκατομμύρια ευρώ στους δήμους μέσα σε μία δημοτική θητεία και 15 δισεκατομμύρια κατοχυρωμένων πόρων συνολικά». Απομένουν οι πράξεις της αφαίρεσης για να υπολογιστεί το όποιο υπόλοιπο στον δημοσιονομικό χώρο!
