Λίγες ημέρες πριν από τη ΔΕΘ, και μόλις έσβησαν τα φώτα της ανάπαυλας του Δεκαπενταύγουστου, εμφανίστηκαν ξανά στο προσκήνιο οι γνωστοί «τουρκοφάγοι» της εγχώριας πολιτικής σκηνής.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, πίσω από τις κραυγές τους δεν κρύβεται γενναιότητα, αλλά ένας βαθύς, ανακλαστικός «τουρκοφοβικός» πανικός.
Για πολλοστή φορά, επιλέγουν να πυροβολήσουν τα πόδια τους –και μαζί τα συμφέροντα της χώρας– για μερικά ψηφοθηρικά οφέλη. Το σφάλμα τους είναι τραγικό: υιοθετώντας άκριτα κάθε επιθετικό δημοσίευμα, διακήρυξη ή υποθετική πρόθεση της Αγκυρας, γίνονται οι καλύτεροι διαφημιστές της τουρκικής προπαγάνδας. Αντί να θωρακίζουν τη χώρα, κάνουν ακριβώς τη δουλειά των απέναντι, σπέρνοντας την ηττοπάθεια και την εσωστρέφεια.
Η κυβέρνηση, αντίθετα, αρνείται να παρασυρθεί σε αυτό το φτηνό παιχνίδι των εντυπώσεων. Απαντά με ψυχραιμία, σοβαρότητα και συγκεκριμένα έργα. Η πραγματική πατριωτική ευθύνη δεν κρίνεται στα τηλεοπτικά παράθυρα, αλλά στην πράξη. Κρίνεται από τη στρατηγική αναβάθμιση των ενόπλων δυνάμεων, τις ισχυρές διεθνείς συμμαχίες και τη σταθερή, υπεύθυνη διπλωματία που δεν εγκλωβίζεται σε κραυγές.
Ο φτηνός λαϊκισμός, που βαφτίζει την εθνική ανευθυνότητα «πατριωτισμό», δεν προσφέρει τίποτα στην πατρίδα. Η εθνική ασφάλεια απαιτεί καθαρό μυαλό, στιβαρό τιμόνι και ρεαλισμό. Αυτά ακριβώς που εγγυάται η παρούσα κυβέρνηση, αφήνοντας τους επαγγελματίες «πατριώτες» να ανακυκλώνουν φοβικά σύνδρομα και να εξυπηρετούν, άθελά τους ή μη, τους σχεδιασμούς της γειτονικής χώρας.
