Όποιος βγάλει τις κομματικές παρωπίδες και δει συνολικά τις εξαγγελίες Μητσοτάκη στη ΔΕΘ θα διαπιστώσει γιατί θεωρείται καταλληλότερος.

Ούτε το… πουγκί άνοιξε ούτε τα «κλειδιά του θησαυροφυλακίου» έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος από το βήμα της ΔΕΘ έκανε αυτό που έχει κάνει και τα προηγούμενα χρόνια κατανέμοντας το πλεόνασμα που έχει δημιουργηθεί μέσα από την οικονομική πολιτική που ασκείται με γνώμονα και το όριο δαπανών που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παρότι αυτή η χρονιά είναι εκλογική, απέφυγε να μπει στη λογική της πλειοδοσίας που έχουν ξεκινήσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικά οι κ. Ανδρουλάκης και Τσίπρας, ξεκαθαρίζοντας με σαφή τρόπο ότι επιστρέφονται στους πολίτες ως μέρισμα ανάπτυξης αυτά που μπορούν να δοθούν.

Και αυτό είναι το σημείο όπου καταγράφεται η διαφορά με τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων που τάζουν τα πάντα στους πάντες και χαρακτηρίζουν «ψίχουλα» όσα κοστολογημένα και τεκμηριωμένα ανακοινώθηκαν και μάλιστα με ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που περιλαμβάνει ημερομηνίες και παρεμβάσεις.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκλεισε για πολλοστή φορά τα αυτιά στις Σειρήνες του λαϊκισμού, δείχνοντας ότι επιλέγει να είναι χρήσιμος για τη χώρα και τους πολίτες και όχι πρόσκαιρα αρεστός. Έχοντας καταφέρει να ανατάξει την οικονομία και να μειώνει το χρέος και ταυτόχρονα να προχωρά σε διανομή μερίσματος που προκύπτει μέσα από αυτήν τη διαδικασία, δεν προτίθεται να τινάξει την μπάνκα στον αέρα.

Έχει επιλέξει να κριθεί για το έργο που παράγεται αλλά και για το κατά πόσο αυτό επιστρέφει με όποιον τρόπο είναι εφικτός στους πολίτες. Γνωρίζει ότι δεν μπορεί να είναι όλοι ικανοποιημένοι, όπως γνωρίζει ότι όλοι θέλουν περισσότερο, όπως γνωρίζει ότι η ακρίβεια πλήττει το εισόδημα και την καθημερινότητα. Επιλέγει να ενισχύει το εισόδημα και να δημιουργεί θέσεις εργασίας από το να ανέβει σε ένα ελικόπτερο και να πετά δισεκατομμύρια που δεν υπάρχουν.

Ουδείς μπορεί να μιλήσει για ένα προεκλογικό πακέτο και για παροχές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ξεπέρασε τα όρια των αντοχών της οικονομίας. Δεν έπαιξε στα ζάρια τη χώρα και την πορεία της. Δεν επέλεξε τις εύκολες λύσεις και τις υποσχέσεις, αλλά τη σταθερότητα και τη σοβαρότητα.

Οι πολίτες θα κρίνουν αν αυτό που επιθυμούν είναι υποσχέσεις και αυταπάτες που γίνονται πολιτικές απάτες ή σταθερότητα και αξιοπιστία.