Η εικόνα της Αθήνας δεν κρύβεται πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα και αναρτήσεις στα social media.
Και όσο κι αν ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας επιχειρεί να παρουσιάσει μια εξωραϊσμένη πραγματικότητα, η καθημερινότητα των πολιτών τον διαψεύδει με τον πιο σκληρό τρόπο.
Η παρέμβαση της υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη δεν ήταν τυχαία. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια πραγματικότητα που βιώνουν κάτοικοι και επισκέπτες: μια πόλη που ασφυκτιά από την εγκατάλειψη, με εμφανή προβλήματα καθαριότητας, εικόνες υποβάθμισης στο κέντρο και περιστατικά που πλήττουν ευθέως την εικόνα της πρωτεύουσας στο εξωτερικό.
Η κατάσταση στους δρόμους μιλά από μόνη της. Συσσωρευμένα απορρίμματα, γειτονιές που θυμίζουν παρατημένες ζώνες και μια αίσθηση εγκατάλειψης που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία επικοινωνιακή διαχείριση. Παράλληλα, η έξαρση της παραβατικότητας και η αυξανόμενη παρουσία εξαρτημένων ατόμων σε κομβικά σημεία της πόλης ενισχύουν το αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών.
Σαν να μην έφταναν αυτά, τα περιστατικά με αντισημιτικά συνθήματα και βανδαλισμούς έρχονται να προστεθούν σε μια εικόνα που εκθέτει διεθνώς την Αθήνα, πλήττοντας όχι μόνο την κοινωνική συνοχή, αλλά και τον τουριστικό χαρακτήρα της. Σε μια περίοδο που η πόλη θα έπρεπε να θωρακίζει το προφίλ της ως ασφαλούς και σύγχρονου ευρωπαϊκού προορισμού, εμφανίζεται ευάλωτη και ανοχύρωτη.
Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο κ. Δούκας επιλέγει την τακτική της αντιπαράθεσης αντί της αυτοκριτικής. Αντί να δώσει πειστικές απαντήσεις για την κατάσταση που επικρατεί, επιχειρεί να εμφανιστεί ως «τιμητής», αποφεύγοντας να αναλάβει το βάρος των ευθυνών του. Η πολύμηνη ενασχόλησή του με τις εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ, την ώρα που τα προβλήματα της πόλης συσσωρεύονταν, αποτελεί ένα ζήτημα που δεν μπορεί να παραβλεφθεί.
Η Αθήνα δεν χρειάζεται δηλώσεις αυτάρκειας. Χρειάζεται διοίκηση με παρουσία, σχέδιο και αποτελεσματικότητα. Χρειάζεται έναν δήμαρχο που να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα κατάματα και όχι να την ωραιοποιεί.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πόλη δεν κρίνεται από τις αναρτήσεις, αλλά από την εικόνα των δρόμων της. Και εκεί, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.
Ο Χάρης Δούκας δεν κρίνεται από τα λόγια του, αλλά από την εικόνα της Αθήνας. Και αυτή η εικόνα είναι «εύγλωττη»: μια πόλη που δείχνει να έχει αφεθεί στην τύχη της, με τον δήμαρχο να επιλέγει τον ρόλο του σχολιαστή αντί του διαχειριστή. Όσο ο ίδιος επενδύει στην επικοινωνία και στις εύκολες απαντήσεις, τα προβλήματα διογκώνονται και η καθημερινότητα των πολιτών επιδεινώνεται.
Η πραγματικότητα δεν διορθώνεται με αναρτήσεις ούτε με επιθετική ρητορική. Διορθώνεται με δουλειά, παρουσία και ευθύνη – στοιχεία που, μέχρι στιγμής, απουσιάζουν εκκωφαντικά. Και όσο αυτή η απόσταση μεταξύ λόγων και πράξεων μεγαλώνει τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι η πόλη δεν έχει απλώς προβλήματα· έχει και έλλειμμα ηγεσίας.
