Η πολιτική αντιπαράθεση σε μια δημοκρατία οφείλει να είναι σκληρή, βασισμένη σε ιδέες, επιχειρήματα και προγραμματικές διαφορές.
Δεν πρέπει όμως ποτέ να ξεπερνά τα όρια που θέτουν ο πολιτικός πολιτισμός και ο σεβασμός απέναντι στην ανθρώπινη τραγωδία. Ως μέσο, έχουμε ασκήσει –και θα συνεχίσουμε να κάνουμε με την ίδια ένταση– σκληρή κριτική στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Η κριτική μας αυτή δεν είναι προσωπική· πηγάζει από την πεποίθηση ότι η χώρα έχει ανάγκη από μια σοβαρή, υπεύθυνη και εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, μακριά από εύκολους λαϊκισμούς.
Ακριβώς για αυτούς τους λόγους, σήμερα οφείλουμε να σταθούμε με ειλικρίνεια και να παραδεχθούμε ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έπραξε το σωστό. Η απόφασή του να παραστεί στην κηδεία της δολοφονημένης Βάγιας Νέστορος δεν ήταν απλώς μια κίνηση ανθρώπινης συμπαράστασης απέναντι σε ένα στυγερό έγκλημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ήταν μια πράξη με βαθύ πολιτικό συμβολισμό. Σε μια περίοδο έντονης πόλωσης, η παρουσία του εκεί έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: απέναντι στη βία και το έγκλημα, το πολιτικό σύστημα πρέπει να στέκεται ενωμένο, πέρα και πάνω από κομματικές περιχαρακώσεις.
Ωστόσο, η κίνηση αυτή αναδεικνύει ταυτόχρονα και τη μεγάλη αντίφαση της σημερινής ηγεσίας της Χαριλάου Τρικούπη. Το ΠΑΣΟΚ, στην ιστορική του διαδρομή, καθιερώθηκε στη συνείδηση των πολιτών επί ηγεσίας Κώστα Σημίτη ως ένα κατεξοχήν θεσμικό κόμμα . Ένα κόμμα εξουσίας που, παρά τα λάθη του, σεβόταν τους κανόνες του παιχνιδιού, επεδίωκε τη σύνθεση και λειτουργούσε ως πυλώνας σταθερότητας για το πολιτικό σύστημα. Αυτή ακριβώς τη θεσμική σοβαρότητα φαίνεται να έχει ξεχάσει ο Νίκος Ανδρουλάκης στην καθημερινή πολιτική του πρακτική.
Αντί να επενδύσει στη θεσμική ωριμότητα που απαιτούν οι καιροί, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιλέγει πολύ συχνά να πολιτεύεται ως ένας «Τσίπρας σε νεαρή ηλικία». Υιοθετεί μια ρητορική στείρας άρνησης, επενδύει στην τυφλή καταγγελία και εγκλωβίζεται σε μια επιθετική στρατηγική που θυμίζει τις χειρότερες μέρες της περιόδου 2012-2015. Αυτή η επιλογή αδικεί τόσο τον ίδιο όσο και την παράταξη της οποίας ηγείται. Η χώρα δεν χρειάζεται έναν ακόμα αρχηγό που κραυγάζει, αλλά μια σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση που προτείνει λύσεις.
Η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στην κηδεία της Βάγιας Νέστορος είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ζητούμενο, επομένως, είναι αυτή η θεσμική υπευθυνότητα να μην είναι ένα πυροτέχνημα. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να επιστρέψει στις θεσμικές του ρίζες και να εγκαταλείψει τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού. Μόνο έτσι θα μπορέσει να πείσει ότι δεν είναι κακέκτυπο του Αλέξη Τσίπρα.
