Την ώρα που η Ελλάδα μετρά τις πληγές της από τις πυρκαγιές, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ φαίνεται ότι δίνουν τη δική τους μάχη για το ποιος θα καταλάβει ή θα διατηρήσει τη δεύτερη θέση στο πολιτικό σκηνικό.
Κάπως έτσι, τα πύρινα μέτωπα μετατρέπονται ξανά σε σκηνικό μικροκομματικής αντιπαράθεσης: η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να εμφανιστεί ως η μοναδική σοβαρή και θεσμική αντιπολιτευτική δύναμη, ενώ το κόμμα Τσίπρα αναζητεί μέσα από τις στάχτες την πολιτική ώθηση που θα δικαιολογήσει την επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού ως δήθεν νέας και άφθαρτης επιλογής.
Η μάχη στο πεδίο
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, έδωσε και δίνει τη μάχη στα πύρινα μέτωπα με όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις του κρατικού μηχανισμού, έχοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την προστασία της ανθρώπινης ζωής, των περιουσιών και του φυσικού περιβάλλοντος. Πυροσβέστες, εθελοντές, εναέρια μέσα, Ενοπλες Δυνάμεις, Αστυνομία και Πολιτική Προστασία επιχειρούν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, απέναντι σε πυρκαγιές που ενισχύονται από ακραία καιρικά φαινόμενα.
Προβλήματα και αδυναμίες ασφαλώς υπάρχουν, όμως δεν μπορούν να μηδενίζουν τη συνολική προσπάθεια ούτε να μετατρέπονται σε εύκολο κομματικό πυρομαχικό. Αλλο η αναγκαία κριτική και άλλο η πολιτική εκμετάλλευση μιας εθνικής δοκιμασίας, την ώρα που άνθρωποι στο πεδίο δίνουν πραγματική μάχη με τις φλόγες.
Η αντιπολιτευτική τακτική
Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ, για ακόμη μία φορά, φαίνεται να επιλέγει την τοξικότητα, καταγγέλλοντας συχνά την κυβέρνηση για ανεπάρκεια, χωρίς να εξηγεί τι ακριβώς θα έκανε διαφορετικά. Οι περιοδείες, οι ανακοινώσεις και οι δηλώσεις μπροστά στις κάμερες δεν αποτελούν ολοκληρωμένο σχέδιο πολιτικής προστασίας, πολύ περισσότερο όταν προέρχονται από ένα κόμμα που κυβέρνησε επί δεκαετίες και συνέβαλε στη δημιουργία ενός κράτους γεμάτου γραφειοκρατία, αλληλοεπικαλύψεις και διαχρονικές παθογένειες.
Απέναντί του, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να παρουσιαστεί περίπου ως νεοεμφανιζόμενος. Μόνο που κυβέρνησε επί σχεδόν πέντε χρόνια και κρίθηκε για τις επιλογές, τις υποσχέσεις και τις αποτυχίες του. Η αλλαγή κομματικής ταμπέλας δεν διαγράφει την κυβερνητική διαδρομή του ούτε μετατρέπει το παλιό σε καινούργιο.
Η πραγματική πυρκαγιά
Η πραγματική… πυρκαγιά για το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ βρίσκεται τελικά στις δημοσκοπήσεις. Το πρώτο φοβάται ότι θα χάσει ξανά τη δεύτερη θέση και το κόμμα Τσίπρα αναζητεί το πολιτικό γεγονός που θα του επιτρέψει να την καταλάβει.
Οι πολίτες, όμως, αγωνιούν για τα σπίτια, τις περιουσίες και το περιβάλλον. Δεν χρειάζονται κόμματα που, κοιτάζοντας τις φλόγες, σκέφτονται πρώτα ποιος θα κερδίσει μέσα από τις στάχτες.
Η μνήμη στο Μάτι
Και κάτι ακόμη: ο Αλέξης Τσίπρας, προτού εμφανιστεί ως τιμητής των πάντων, οφείλει να θυμηθεί το Μάτι και τους 104 νεκρούς. Οφείλει να θυμηθεί την τραγωδία που συνέβη επί των ημερών της δικής του κυβέρνησης, τις εγκληματικές παραλείψεις, το χάος και την επικοινωνιακή παράσταση της ντροπής, όταν γνώριζαν ήδη ότι υπήρχαν νεκροί.
Η αλλαγή κομματικής ταμπέλας δεν σβήνει τη συλλογική μνήμη ούτε απαλείφει τις πολιτικές ευθύνες. Οι στάχτες στο Μάτι δεν προσφέρονται για προεκλογική αμνησία. Οποιος σήμερα επενδύει ξανά πολιτικά στις πυρκαγιές, ας κοιτάξει πρώτα πίσω του· εκεί βρίσκονται 104 τραγικές απαντήσεις στην επιλεκτική λήθη του.
