Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς καταφέρει να κρατηθεί όρθιο ή αν θα παραδώσει οριστικά τη σκυτάλη στο νεογέννητο αντίγραφό του.
Το φάντασμα μιας οριστικής διάλυσης πλανάται πάνω από την ευρύτερη αριστερή παράταξη.
Οι τελευταίες εξελίξεις, με πρωταγωνιστή τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και το κάλεσμα χωρίς ανταπόκριση προς το μέρος του από τον Σωκράτη Φάμελλο, φέρνουν στο φως ένα παρασκήνιο έντονων διεργασιών, αμοιβαίας καχυποψίας και μίας μάχης που διεξάγεται με όρους πολιτικής επιβίωσης.
Στο επίκεντρο αυτής της δίνης βρίσκεται η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, την ΕΛΑΣ, η οποία από πολλούς ήδη αντιμετωπίζεται, όχι άδικα, σαν ένας ΣΥΡΙΖΑ Νο 2, έτοιμος να καταπιεί τον ορίτζιναλ.
Η πρόσφατη απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσει τη στήριξή της στο νέο κόμμα του πρώην προέδρου άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις και βαθιές ρωγμές.
Για ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματος, αυτή η κίνηση δεν ήταν τίποτα λιγότερο από μια πράξη πολιτικής αυτοχειρίας, μια δημόσια ομολογία αδυναμίας και μια άτυπη παράδοση των κλειδιών.
Η κριτική που ασκείται πλέον ανοιχτά στον Σωκράτη Φάμελλο είναι βαρύτατη, με πολλούς να τον φωτογραφίζουν ως τον άνθρωπο που οδηγεί το κόμμα σε μια ερμαφρόδιτη κατάσταση, χωρίς σαφή ταυτότητα και αυτόνομη προοπτική.
Ο Παύλος Πολάκης, με το γνωστό του στιλ, έθεσε ένα σκληρό τελεσίγραφο δέκα ημερών προς την ηγεσία του κόμματος, αποτυπώνοντας την οργή και την αμηχανία της βάσης.
Ο βουλευτής Χανίων υποστήριξε ανοιχτά ότι πίσω από τις επίσημες ανακοινώσεις κρύβεται μια μυστική συμφωνία, την οποία κανείς δεν έχει το θάρρος να παραδεχθεί δημοσίως.
Σε διαφορετική περίπτωση, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια επίδειξη δουλικότητας απέναντι στον πρώην αρχηγό.
Το επιχείρημά του είναι απλό αλλά πολιτικά κάθετο, δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ένας πρόεδρος κόμματος να δηλώνει ότι στηρίζει έναν άλλο, ανταγωνιστικό σχηματισμό, την ίδια ώρα που στελέχη της ΕΛΑΣ, όπως η Κουφονικολάκου, ξεκόβουν κάθε σενάριο συνεργασίας.
Το τελεσίγραφο του Πολάκη στενεύει απελπιστικά τα περιθώρια για τον Σωκράτη Φάμελλο.
Αν μέσα στις επόμενες ημέρες δεν φέρει στο τραπέζι μια ξεκάθαρη, χειροπιαστή συμφωνία ή το πλαίσιο μιας σοβαρής διαπραγμάτευσης με την ΕΛΑΣ, οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες.
Η πίεση για σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής, προκειμένου να επαναξιολογηθούν τα δεδομένα, είναι ήδη ασφυκτική.
Το διακύβευμα δεν είναι απλά η επόμενη μέρα, αλλά η ίδια η επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ ως αυτόνομου πολιτικού οργανισμού στις επόμενες εκλογές. Η άποψη ότι το κόμμα πρέπει να κατεβεί στην κάλπη με ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο όλων των δυνάμεων που θέλουν και μπορούν κερδίζει έδαφος, με πολλούς όμως να αμφισβητούν αν ο Σ. Φάμελλος, λόγω της διαφορετικής πολιτικής του προσέγγισης, μπορεί να ηγηθεί μιας τέτοιας προσπάθειας.
Το ερώτημα που πλανάται πάνω από την Κουμουνδούρου είναι σκληρό: «Επειδή παραιτήθηκε ο Τσίπρας, πρέπει το σύμπαν να παραδοθεί και να υποταχθεί στις επιλογές του;».
Σε αυτό το κλίμα της γενικευμένης αμφισβήτησης, η παρέμβαση της Ρένας Δούρου ήρθε να προκαλέσει νέες συζητήσεις.
Διαθέτοντας ένα ιδιαίτερο πολιτικό βάρος στο κόμμα, η Ρένα Δούρου έβαλε «φωτιά στα τόπια», σημειώνοντας με νόημα ότι η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, αντί να στηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα, στην πραγματικότητα τον υποσκάπτει.
«Η απόφαση της ΚΕ δεν στηρίζει, αλλά υποσκάπτει τον Αλέξη Τσίπρα και τη νέα πρωτοβουλία του. Αν υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι την απόφαση αυτή τη θέλει ο Τσίπρας, τότε μάλλον δεν “διαβάζουν” καλά την προσωπικότητά του και τα όσα έχει δηλώσει το τελευταίο χρονικό διάστημα», είπε με νόημα η Ρένα Δούρου.
Την ίδια ώρα, στο «αριστερό χωριό» Νο 2, την ΕΛΑΣ, οι μηχανές δουλεύουν στο φουλ. Το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα εκμεταλλεύεται το μομέντουμ και οργανώνει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα καλοκαιρινών εξορμήσεων και εκδηλώσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Στόχος είναι η πόλωση του αριστερού χώρου και η άμεση δικτύωση με τους πολίτες, προκειμένου η ΕΛΑΣ να καθιερωθεί στη συνείδηση του αριστερού κόσμου.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να δώσει το παρών σε αυτές τις εκδηλώσεις, αρχής γενομένης από την Κοκκινιά. Η επιλογή των τοποθεσιών δεν είναι καθόλου τυχαία.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται αντιμέτωπος με τους δικούς του πολιτικούς νεκροθάφτες, οι οποίοι μπορεί να μην προέρχονται από τους παραδοσιακούς αντιπάλους του, αλλά από τα σπλάχνα του.
Το προσκλητήριο στις «δημοκρατικές δυνάμεις» που απευθύνει η Κουμουνδούρου μοιάζει με φωνή βοώντος εν τη ερήμω, αν ο ίδιος ο Α. Τσίπρας αρνηθεί να συζητήσει σε αυτό το έδαφος.
Αν ο πρώην πρόεδρος θεωρήσει ότι κατέχει το προνόμιο της μοναδικής αλήθειας και συνεχίσει να γυρίζει την πλάτη, κάτι πολύ πιθανό, η κίνηση αυτή μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ για τον ίδιο, όμως για τον ΣΥΡΙΖΑ η ζημιά θα είναι ήδη μη αναστρέψιμη.
Το ρολόι μετράει αντίστροφα και οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα καταφέρει να κρατηθεί όρθιο ή αν θα παραδώσει οριστικά τη σκυτάλη στο νεογέννητο αντίγραφό του.
