Τσίπρας και Ανδρουλάκης ξεχνάνε για λίγο το «κοινός αντίπαλος ο Μητσοτάκης» στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν την πρόωρη συνταξιοδότηση.
«Ή εμείς ή κανείς» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, σε μια μετάλλαξη του «ή εμείς ή αυτοί», άμεσα συνδεδεμένη με τα σημερινά δρώμενα στην πολιτική σκηνή και τη μάχη με το ΠΑΣΟΚ στον δρόμο για τις εθνικές εκλογές του 2027.
«Ή εμείς ή κανείς»
Το «ή εμείς ή κανείς» του προέδρου της ΕΛΑΣ αφορούσε το ποιος μπορεί να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ και δείχνει με σαφήνεια ότι επιδιώκει μια σύγκριση με τον Νίκο Ανδρουλάκη και το σημερινό ΠΑΣΟΚ.
Το είπε άλλωστε ανοιχτά: «Αν είχε τη δυνατότητα ο κ. Ανδρουλάκης να κερδίσει τον Μητσοτάκη θα το είχε κάνει, αλλά δεν κουνήθηκε η βελόνα».
Πολύ απλά –και συνεχίζοντας αυτό που από την αρχή υποστηρίζει– ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη δεν μπορεί. Και αυτός είναι ο λόγος που ο ίδιος βρέθηκε ξανά στην πολιτική σκηνή, δημιουργώντας ένα νέο κόμμα μακριά από τους πρώην συντρόφους και πάλαι ποτέ στενούς –στενότατους– συνεργάτες.
«Η ΕΛΑΣ είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που μπορεί να κερδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να φέρει την πολιτική αλλαγή», τόνισε.
Το ίδιο όμως υποστηρίζει και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, που εξέδωσε ανακοίνωση για να απαντήσει στον πρόεδρο της ΕΛΑΣ, κάνοντας λόγο για «αλαζονεία και αναξιοπιστία» και υπενθυμίζοντας πως ο Αλέξης Τσίπρας «ηττήθηκε με τη μεγαλύτερη διαφορά που καταγράφηκε ποτέ στα χρόνια της Μεταπολίτευσης».
Μια «ωραία ατμόσφαιρα» επικρατεί στον χώρο της Κεντροαριστεράς, όπου, επισήμως πλέον, ξέθαψαν το τσεκούρι του πολέμου με φόντο τις δημοσκοπήσεις και τις «κολλημένες βελόνες» που αποτυπώνονται σε αυτές.
Κυρίως όμως λόγω της χαμηλής ανταπόκρισης που έτυχαν οι υποσχέσεις και τα προγράμματα που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της ΔΕΘ.
Είναι ορατό ότι το ζήτημα που υπάρχει και η κόντρα που εξελίσσεται συνδέονται με τη μάχη για τη δεύτερη θέση. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο εκφραστής της –αυτοαποκαλούμενης– προοδευτικής παράταξης και ζητεί συστράτευση γύρω από τον ίδιο και το νέο του εγχείρημα.
Αυτό επιδιώκει όμως και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Και κάπου εκεί το… σύνθημα και των δύο ότι «αντίπαλος είναι ο Μητσοτάκης» μετατρέπεται –στην πράξη– σε μια μάχη που για έναν από τους δύο θα σημάνει και την πρόωρη πολιτική συνταξιοδότηση.
Τι θα ακούσουμε μέχρι τις εκλογές
Στο πλαίσιο αυτό, το προσεχές διάστημα έχουμε να ακούσουμε πολλά και να δούμε περισσότερα. Οχι ότι θα σταματήσουν τις επιθέσεις στον πρωθυπουργό, στην κυβέρνηση και τη ΝΔ, προκειμένου να δείξουν ποιος είναι ο καλύτερος… δεύτερος. Αντιθέτως, θα λάβουν ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.
Απλώς η μεταξύ τους κόντρα θα κυριαρχήσει, αναδεικνύοντας όμως με αυτόν τον τρόπο την ανάγκη αυτοδύναμων και ισχυρών κυβερνήσεων που να μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη διεθνή σκακιέρα.
Δεδομένης της σύγκρουσης των δύο αυτών αρχηγών και των υποστηρικτών τους, το ερώτημα είναι ποιον ή ποια ενδιαφέρουν και ποιον ή ποιους αφορούν οι μάχες πολιτικής επιβίωσης και οι πολιτικές, αλλά και προσωπικές, επιδιώξεις του καθενός.
Και επίσης πώς θα πεισθούν οι ψηφοφόροι, όταν δεν μπορούν να πείσουν αυτούς που τους έχουν ψηφίσει στο παρελθόν, όπως φαίνεται και από τα δημοσκοπικά στοιχεία που δημοσιοποιούνται.
Αλλωστε, στο τέλος της ημέρας θα πρέπει να υπάρξουν ρεαλιστικές προτάσεις και όχι λεφτόδεντρα. Και γι’ αυτό μέχρι τώρα δεν φαίνεται να προκύπτει μια εναλλακτική πρόταση που να περιλαμβάνει εφικτές λύσεις.
Αν μη τι άλλο, θα έχει ενδιαφέρον μέχρι τις εκλογές. Πολλά θα ειπωθούν, όπως φαίνεται...
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
