Για τον Κεραμεικό, τη σημασία του για την ιστορία της αρχαίας Αθήνας, αλλά και τις παρεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στον χώρο, μίλησε στην εκπομπή «Σεμνά και Ταπεινά» με τον Δημήτρη Πετρόπουλο η Yπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.
Ξεκαθάρισε ότι πρόκειται για έναν χώρο που συνδέεται άμεσα με την ιστορία της πόλης, αλλά παραμένει άγνωστος σε μεγάλο βαθμό ακόμη και στους ίδιους τους Αθηναίους.
Ξανά ανοιχτός στο κοινό μετά από σχεδόν τρία χρόνια
Όπως εξήγησε η κ. Μενδώνη, ο αρχαιολογικός χώρος παρέμεινε κλειστός για σχεδόν τρία χρόνια, προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες εργασίες. «Ο χώρος είναι ανοιχτός πια. Ήταν τρία χρόνια σχεδόν κλειστός. Είναι ανοιχτός σε όλους τους Αθηναίους και σε όλους τους επισκέπτες της πόλης μας», είπε χαρακτηριστικά. Στο πλαίσιο των παρεμβάσεων αποκαταστάθηκαν ή αναδιαμορφώθηκαν παλαιότερα κτίρια, ενώ δημιουργήθηκαν σύγχρονες υποδομές, όπως εκθεσιακοί χώροι, στοές, πωλητήρια και αναψυκτήριο. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην ανάδειξη των επιτύμβιων μνημείων, ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να αντιληφθεί καλύτερα την ιστορική και αρχιτεκτονική σημασία του χώρου.
Χώρος για οικογένειες και παιδιά
Η Υπουργός Πολιτισμού αναφέρθηκε και στη νέα προσέγγιση για τους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους, οι οποίοι, όπως είπε, θα πρέπει να είναι περισσότερο φιλικοί προς τις οικογένειες.
Όπως υπογράμμισε «τώρα πια καθιερώνουμε στους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους που θέλουμε να τους επισκέπτονται οικογένειες, γιατί τα παιδιά πρέπει να εξοικειώνονται με την ιστορία, με την ταυτότητά τους, μπορούν πια να απασχολούνται. Υπάρχουν ειδικοί μουσειοπαιδαγωγοί που θα απασχολούν τα παιδιά, θα τα διδάσκουν και από την άλλη πλευρά θα δίνουν και στους γονείς μια δυνατότητα να ανασάνουν, να μπορούν να περιηγηθούν κι εκείνοι στον χώρο με τον δικό τους χρόνο, με τις δικές τους σκέψεις, ξέροντας ότι το παιδάκι θα είναι εξασφαλισμένο για κάποιο διάστημα».
Ως προς την ιδέα του Μουσείου Παιδότοπου ανέφερε επίσης τα εξής «έχουν ξεκινήσει να γίνονται και πλέον αυτό πρέπει να ενταχθεί στην καθημερινότητα του αρχαιολογικού χώρου, διότι είναι ένας χώρος εκπαίδευσης – παιδείας και το μουσείο και ο αρχαιολογικός χώρος θα έλεγα και οι μικροί μας επισκέπτες, οι οποίοι είναι όχι απλώς καλοδεχούμενοι, τους θέλουμε να έρχονται, πρέπει να έχουν και αυτοί τη δική τους δυνατότητα, με τα δικά τους μέτρα να απασχοληθούν και συγχρόνως να διδαχθούν».
Περισσότερα από 3.500 νέα φυτά
Σημαντικό μέρος του έργου αφορούσε και το φυσικό περιβάλλον του αρχαιολογικού χώρου. Όπως ανέφερε η υπουργός «Ο Ηριδανός για χρόνια δεν είχε νερό γιατί είχαν γίνει διάφορα σύγχρονα έργα τα οποία εμπόδιζαν τη ροή του. Τώρα η ροή έχει αποκατασταθεί. Το ποταμάκι πάλι κυλάει όπως κυλούσε στην αρχαιότητα από το χώρο του Κεραμεικού και εκεί πια βλέπεις να έχει καλάμια, χελώνες, βατράχια και έχει και δύο γεφυράκια που μπορεί κανείς να περάσει. Φυτεύτηκαν όχι μόνο δέντρα αλλά και μικροί θάμνοι, πόες, βλάστηση που αναλογεί στο αττικό τοπίο. Φυτεύτηκαν περισσότερα από 3.500 νέα φυτά σε αυτά τα 40 στρέμματα, είτε πολύ μεγάλες ελιές, είτε μικρά θυμάρια, δενδρολίβανο, λεβάντες, ό,τι αντιστοιχεί στο αρχαίο αττικό τοπίο».
«Να γνωρίσουμε ξανά την Αθήνα, την πόλη μας»
Κλείνοντας, η υπουργός Πολιτισμού υπογράμμισε τη σημασία της ανάδειξης των αρχαιολογικών χώρων για την ίδια την καθημερινότητα της Αθήνας. «Να γνωρίσουμε ξανά την πόλη μας, να την περπατήσουμε» ήταν το μήνυμά της, αναδεικνύοντας την αξία του να ανακαλύψουν οι ίδιοι οι κάτοικοι της πρωτεύουσας την ιστορική και φυσική κληρονομιά που βρίσκεται δίπλα τους.
«Μπορεί να θυμηθεί κανείς το 2000 πώς ήταν η Διονυσίου Αρεοπαγίτου; Ήταν ένας από τους πιο υποβαθμισμένου δρόμους με στάσεις και αφετηρίες λεωφορείων. Σήμερα είναι από τους πιο προβεβλημένους χώρους σε επίπεδο Ευρώπης. Το ίδιο η Βασιλίσσης Όλγας, η Ερμού. Όλα αυτά τα πράγματα έρχονται και όχι απλώς στολίζουν την πόλη, αναδεικνύουν την πόλη, την πόλη την οποία είχαμε, την πόλη η οποία είναι παράλληλη, θα έλεγα, κάτω από τις σύγχρονες υποδομές, αλλά συγχρόνως και παράλληλη με την καθημερινότητά μας. Αυτό είναι που πρέπει να αναγνωρίσουμε: την δική μας Αθήνα και οι Αθηναίοι να μάθουμε να περπατάμε, όχι μόνο με αυτοκίνητα».
