Με αναφορά στην πολιτική διαδρομή, τις μεταρρυθμίσεις αλλά και τον αντισυμβατικό τρόπο με τον οποίο υπερασπιζόταν τις θέσεις του αποχαιρέτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον Στέφανο Μάνο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή.
Ο πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στη δημόσια παρουσία του πρώην υπουργού και βουλευτή, επισημαίνοντας ότι η συμβολή του δεν περιορίστηκε στις κυβερνητικές θέσεις που κατείχε. Όπως σημείωσε, ο Στέφανος Μάνος άφησε έντονο αποτύπωμα και μέσα από τις συχνά ριζοσπαστικές προτάσεις του, τις οποίες επέλεγε να στηρίζει ακόμη και όταν κινούνταν απέναντι στο κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα.
Ξεχωριστή θέση στην αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη είχαν συγκεκριμένες παρεμβάσεις που συνδέθηκαν με τη θητεία του Στέφανου Μάνου. Μεταξύ αυτών, η είσοδος της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα, τα έργα για το Μετρό και τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, καθώς και οι πρωτοβουλίες για τις πεζοδρομήσεις και την προστασία των παραδοσιακών οικισμών.
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός έκανε προσωπική αναφορά στη γνωριμία του με τον Στέφανο Μάνο, την περίοδο κατά την οποία εκείνος βρισκόταν στο πλευρό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και συμμετείχε στην κυβέρνησή του. Στάθηκε στη φιλελεύθερη πολιτική του σκέψη και στον αιρετικό πολλές φορές τρόπο με τον οποίο παρενέβαινε στον δημόσιο διάλογο, ξεκαθαρίζοντας ότι το έργο του έχει μεγαλύτερη σημασία από τις κομματικές διαδρομές και επιλογές που ακολούθησαν.
Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη
«Με θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Στέφανου Μάνου. Ενός πολιτικού με ξεχωριστή προσωπικότητα και αναμφίβολη προσφορά στη δημόσια ζωή. Όχι μόνο με τη δράση του από τις θέσεις του υπουργού ή του βουλευτή. Αλλά και με τις συχνά ριζοσπαστικές απόψεις του, τις οποίες δεν δίσταζε να υπερασπίζεται μέχρι τέλους.
Από την πλούσια διαδρομή του αξίζει να θυμόμαστε τη συμβολή του σε σοβαρές μεταρρυθμίσεις όπως η είσοδος της κινητής τηλεφωνίας στη χώρα, η υπογραφή των έργων του Μετρό και της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου, αλλά και η τολμηρή θεσμοθέτηση των πεζοδρομήσεων και της προστασίας των παραδοσιακών οικισμών.
Γνώρισα τον Στέφανο Μάνο ως στενό συνεργάτη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και υπουργό της κυβέρνησής του. Διαπιστώνοντας από κοντά τη φιλελεύθερη σκέψη του, όσο και τον κάποτε αιρετικό, όμως πάντοτε γόνιμο χαρακτήρα του. Γι’ αυτό και συγκρατώ περισσότερο το έργο του, παρά τις κατά καιρούς κομματικές επιλογές του.
Σε κάθε περίπτωση, υπήρξε ένας πολιτικός αντισυμβατικός. Με θέσεις σύγχρονες και καταλυτικές, που πολλές φορές προπορεύονταν της εποχής του. Αξίζει, λοιπόν, να τον θυμόμαστε ως παρουσία με τη δική της προσφορά στην πολιτική ζωή της χώρας και στον δημόσιο διάλογο. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του».
