Δεν είναι συχνό μια εικόνα να μιλά πιο δυνατά από χίλιες λέξεις. Υπάρχουν όμως στιγμές που συμβαίνει. Όταν αυτή η εικόνα είναι ουλές, από αυτές τις πραγματικές, τις ανθρώπινες, τις χαραγμένες πάνω στο σώμα, τότε οι λέξεις μοιάζουν να μην αρκούν.
Αυτό ακριβώς έκανε πρόσφατα η Αντζελίνα Τζολί, όταν εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Time France δείχνοντας την ουλή από τη μαστεκτομή της. Δεν πρόκειται απλώς για μια απλή φωτογραφία. Είναι μια δημόσια και ξεκάθαρη δήλωση... ένα άνοιγμα συζήτησης για κάτι που πολλοί φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε, αλλά που δεν μπορούμε πια να αποφεύγουμε, τον καρκίνο.
Η Τζολί, που πριν από χρόνια πήρε την απόφαση για προληπτική διπλή μαστεκτομή λόγω της γονιδιακής μετάλλαξης BRCA1 και της πολύ υψηλής πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου, δεν μιλά μόνο για τη δική της ιστορία. Η φωνή της αγγίζει όλες τις γυναίκες, όλους όσοι έχουν χάσει αγαπημένους ανθρώπους, όσους παλεύουν σήμερα και όσους φοβούνται ακόμη να κοιτάξουν κατάματα την πραγματικότητα της ασθένειας.
Ο καρκίνος του μαστού, είναι μια εμπειρία ζωής, που αφήνει πίσω του σώματα με ουλές και ψυχές με βαθιά, ανεξίτηλα σημάδια. Το έχουμε δει και από άλλες γυναίκες που μίλησαν ανοιχτά, όπως η Ολίβια Μαν (ηθοποιός), η οποία περιέγραψε τις ουλές της ως «πληγές μάχης» μετά τη δική της διπλή μαστεκτομή, στη διάρκεια της μάχης της με τον καρκίνο.
Και εδώ είναι το σημείο που αφορά όλους μας. Ο καρκίνος δεν είναι μόνο ένας ιατρικός όρος. Είναι κοινωνικό ζήτημα, πολιτισμικό θέμα και καθημερινός αγώνας για αμέτρητους ανθρώπους. Είναι μια ασθένεια που χτυπά απρόσμενα, αφαιρεί, τρομάζει, αλλά κάποιες φορές δυναμώνει, και συχνά μας φέρνει αντιμέτωπους με τις πιο ευάλωτες πλευρές του εαυτού μας.
Όταν μια γυναίκα με παγκόσμια αναγνωρισιμότητα επιλέγει να δείξει τις ουλές της, κάτι αλλάζει. Το θέμα παύει να είναι ένα ακόμη ρεπορτάζ με κάποιον celebrity. Μετατοπίζεται ο τρόπος που μιλάμε για την ασθένεια. Ο φόβος γίνεται πιο ανθρώπινος, η πρόληψη αποκτά μεγαλύτερο βάρος και η συζήτηση γύρω από τον καρκίνο παύει να είναι τόσο κλειστή και δύσκολη.
Χρειάζεται να το πούμε καθαρά, ότι η πρόληψη σώζει ζωές. Η έγκαιρη διάγνωση, οι τακτικοί προληπτικοί έλεγχοι, η γνώση γύρω από τους γενετικούς παράγοντες κινδύνου είναι εργαλεία που μπορούν πραγματικά να καθορίσουν την έκβαση μιας ζωής. Το ίδιο σημαντικά είναι και η δημόσια κουβέντα, ο σεβασμός στην εμπειρία του άλλου και η κοινωνική αλληλεγγύη.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις ουλές να μιλήσουν. Όχι ως κάτι αισθητικό ή σαν μια ακόμη «εικόνα σταρ», αλλά ως μια ξεκάθαρη αλήθεια ότι ο καρκίνος είναι παρών. Στα σπίτια μας, στις οικογένειές μας, στις κοινότητές μας. Και αν υπάρχει κάτι περισσότερο που μπορούμε να κάνουμε για να προστατεύσουμε όσους αγαπάμε, τότε οφείλουμε να το κάνουμε.
Η συζήτηση για την υγεία δεν μπορεί να μένει σε hashtags, likes και παγκόσμιες ημέρες. Πρέπει να περνά στην καθημερινότητα, με εξετάσεις, με ενημέρωση, με στήριξη σε όσους παλεύουν και με σεβασμό σε εκείνους που κουβαλούν τις ουλές τους με αξιοπρέπεια.
Η ουλή της Αντζελίνα Τζολί δεν είναι απλώς ένα σημάδι στο σώμα της. Είναι ένα κάλεσμα προς όλους μας να μιλήσουμε ανοιχτά, να μάθουμε περισσότερα και να δράσουμε.
