Η πολιτική υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας και η ισχυρή πρωθυπουργική παρουσία επιτάσσουν τη σταθερή προσήλωση στα μείζονα.
Προφανώς ο Αντώνης Σαμαράς δεν συνιστά πραγματική απειλή, αλλά παγίδα να αναλωθεί η παράταξη στην τακτική του, την οποία αξιοποιούν καταλλήλως οι «επιτήδειοι» και τα πρωτοσέλιδα.
Ο σεβασμός προς τον πρώην πρωθυπουργό είναι δεδομένος.
Ωστόσο, η ΝΔ δεν είναι «outlet», αλλά μεγάλη παράταξη με πολιτική ταυτότητα που δεν επιτρέπει εκπτώσεις. Αλλωστε, το ακροατήριο του πρώην πρωθυπουργού έχει σε μεγάλο βαθμό απομακρυνθεί εδώ και χρόνια από τη βάση της παράταξης. Συνεπώς, οι δημόσιοι λεκτικοί διαξιφισμοί δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό, παρά μόνο ενισχύουν το αφήγημά του.
Η ΝΔ δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να παίξει στο γήπεδο του πρώην πρωθυπουργού και μάλιστα με τους κανόνες του. Η κυβέρνηση οφείλει προφανώς να απαντά στις πολιτικές επιθέσεις που δέχεται, προασπιζόμενη το έργο της. Οφείλει όμως να το πράττει σ’ ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο, στρατηγικό και θεσμικό, αρνούμενη να συρθεί στο πεδίο αντιπαράθεσης που επιδιώκει η άλλη πλευρά.
Σεβασμός στην ιστορία και στις απόψεις όλων των στελεχών, αλλά καμία παρέκκλιση από το σύγχρονο, πολυσυλλεκτικό κεντροδεξιό στίγμα της. Η ΝΔ κερδίζει όταν επιβάλλει το δικό της θετικό αφήγημα – αυτό των μεταρρυθμίσεων και των απτών αποτελεσμάτων.
