Το «ταμείο» θα γίνει το βράδυ που θα κλείσουν οι κάλπες στις επόμενες εθνικές εκλογές.
Όμως είναι απορίας άξιον για τα κόμματα της αντιπολίτευσης που δηλώνουν και «κόμματα εξουσίας» ότι συνεχίζουν να επενδύουν σε μια διαρκή καταστροφολογία και σε ένα τοξικό κλίμα είτε συμμετέχοντας στη διαμόρφωσή του είτε διά της ανοχής –φτάνοντας και σε σημείο πολιτικής κάλυψης– που προσφέρουν σε όσους επενδύουν σε αυτό.
Έτσι, την ώρα που οι πολίτες εμφανίζονται να επιλέγουν τη σταθερότητα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον, η επιλογή της αναζήτησης της λεγόμενης αντισυστημικής ψήφου μιας μονίμως διαμαρτυρόμενης μειοψηφίας που κάνει… ντόρο προκαλεί εντύπωση και ερωτήματα. Τόσο αναφορικά με το τι ακριβώς ζητούν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης όσο και για το πώς αντιμετωπίζουν τους ψηφοφόρους στο σύνολό τους.
Αμφισβητώντας τους θεσμούς, βάλλοντας κατά της Δικαιοσύνης, υπονομεύοντας θεσμικές μεταρρυθμίσεις όπως αυτή της συνταγματικής αναθεώρησης, εγείροντας ζητήματα όπως αυτά που αφορούν τα εθνικά θέματα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και καταγγέλλοντας τα πάντα, εμφανίζουν μια άρνηση που δεν δικαιολογείται από την πραγματικότητα.
Η τοξικότητα αποδεδειγμένα δεν έχει ωφελήσει αυτούς που την επιλέγουν. Συνέβη μια φορά όταν οι αυταπάτες και τα fake news υπερίσχυσαν της λογικής. Και πάλι όμως, οι ψηφοφόροι δεν επέλεξαν να δώσουν τη διακυβέρνηση της χώρας σε αυτούς που χρησιμοποίησαν το κύμα για να βρεθούν στα σκαλιά της εξουσίας.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάφερε να πάρει αυτοδυναμία, παρά το γεγονός ότι ίσχυε τότε το μπόνους των 50 εδρών και μάλιστα όχι από το 25% για το πρώτο κόμμα αλλά από την πρωτιά και μόνο, ανεξαρτήτως ποσοστών.
Και όμως, σήμερα εμφανίζονται κόμματα να επενδύουν στην τοξικότητα. Και όταν δεν το κάνουν αυτό, να ανέχονται με την εκκωφαντική σιωπή τους τούς εκφραστές μιας διχαστικής πολιτικής που άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ροβεσπιερισμός.
Τον τελευταίο χρόνο η τοξικότητα χτύπησε κόκκινο. Ποιον ωφέλησε όμως; Το ΠΑΣΟΚ παραμένει κολλημένο σε ένα ποσοστό που μόνο ικανοποιητικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί για ένα κόμμα που διεκδικεί, όπως δηλώνει, την εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να εξαϋλώνεται και να αναζητεί πολιτικό σωσίβιο σε ένα νέο κόμμα από τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος από την πλευρά του δεν δείχνει δυναμική ικανή να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό.
Η άμεση ή έμμεση στήριξη περιστατικών βίας όπως αυτό σε βάρος του Άδωνι Γεωργιάδη ή εναντίον άλλων στελεχών της κυβέρνησης και της κυβερνώσας παράταξης μπορεί να τυγχάνει αποδοχής από τους ανακριτές, εισαγγελείς, δικαστές και δήμιους του διαδικτύου και τα τρολ που αναπαράγουν οτιδήποτε τοξικό κυκλοφορεί, όμως δεν διαμορφώνει την τελική ψήφο.
Δείτε τι συνέβη για παράδειγμα το 2023. Στα social media είχε στηθεί… πάρτι. Κάποιοι μετρούσαν τα likes των υποψηφίων στις ομιλίες τους και επιχειρούσαν να βγάλουν… αποτέλεσμα εκλογικό από αυτά ή να αποδώσουν στους νέους ψηφοφόρους συγκεκριμένες εκλογικές τάσεις. Το αποτέλεσμα έδειξε πως οι πολίτες, όχι απλά γυρνούν την πλάτη στην τοξικότητα, αλλά ενδιαφέρονται για σταθερότητα και προοπτική.
Υγ.: Η νέα επιχείρηση εργαλειοποίησης της τραγωδίας των Τεμπών εν όψει της τρίτης επετείου από το τραγικό δυστύχημα και η προσπάθεια εκμετάλλευσης του πόνου των συγγενών και του συναισθήματος των πολιτών επιβεβαιώνουν απλά τις ύστατες προσπάθειες κάποιων να επιβιώσουν πολιτικά καπελώνοντας ένα δίκαιο αίτημα που αφορά την απόδοση δικαιοσύνης.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
