Το… φιρμάνι «απαγορεύομεν και διατάσσομεν» προς τους υπουργούς τείνει να γίνει το νέο… αναμορφωμένο status quo των «επαγγελματιών» της διαδήλωσης και της διαμαρτυρίας.
Πρόθυμοι εργατοπατέρες και οικότροφοι των ακραίων εκφραστών του πολιτικού φάσματος θέλουν να γίνουν… κουμανταδόροι στη γειτονιά, στην πλατεία, στο πανεπιστήμιο, στο νοσοκομείο.
Ως επίδειξη δύναμης, δυναμικής και αποφασιστικότητας προς το… ποίμνιο, οι συντονιστές και οργανωτές του μπάχαλου απαξιώνουν και αφορίζουν πρόσωπα και θεσμούς. Νοσταλγοί ενδεχομένως της ένοπλης πάλης, μισθοφόροι μίας ιδιότυπης αναρχίας κηρύττουν τον υπουργό «ανεπιθύμητο» και εκτελούν τις αποφάσεις τους με ένταση, επεισόδια και προπηλακισμούς. Ενίοτε θα φορέσουν και γραβάτες, αποσύροντας τα… αμπέχονα.
Η συγκυρία εξάλλου φαίνεται ότι απαιτεί διαφορετικούς στρατούς και άλλα όπλα. Ο αντισυστημισμός γίνεται… κάστρο για την ανομία και το χάος. Κόμματα και… αποκόμματα, με ακραία, εμπρηστική ρητορική, ενορχηστρώνουν μια παράσταση αγανακτισμένων και οργισμένων, άλλοτε με τις σφιγμένες γροθιές να υψώνονται και άλλοτε πιάνοντας το… πληκτρολόγιο για μία επιθετική ανάρτηση και ένα τοξικό σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Κάπως έτσι υποδέχτηκαν τον Άδωνι Γεωργιάδη στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Κάπως έτσι επιχειρούν να κουμαντάρουν, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, λιμάνια και δρόμους…
Σκηνικά… παρακράτους
Τα αριστερόστροφα κόμματα –μικρότερα και μεγαλύτερα– ήταν οι εμπνευστές και οι πρωτομάστορες ενός φιλόδοξου, αλλά και επικίνδυνου «επενδυτικού» σχεδίου. Δημιούργησαν θυγατρικές συνδικαλιστικές, μαθητικές και φοιτητικές παρατάξεις αποσκοπώντας να αποκτήσουν αυριανούς ψηφοφόρους και να πλάσουν μελλοντικά στελέχη.
Το παράδειγμα στη μεταπολιτευτική Ελλάδα το ακολούθησε σχεδόν το σύνολο των κομμάτων. Από τότε κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί κομματικοί σχηματισμοί φτιάχνουν μικρούς και μεγαλύτερους στρατούς και στήνουν χαρακώματα.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι εμφύσησαν μία μειοψηφούσα (ευτυχώς) αντικουλτούρα διεκδίκησης και διαμαρτυρίας, με επιθέσεις που κυμαίνονται από λεκτικές ύβρεις έως σωματική βία, και δημιουργούν κλίμα φόβου και ανασφάλειας. Ενδεχομένως στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, αν υποθέσουμε ότι οι συγκεντρωμένοι δεν είχαν πρόθεση να προπηλακίσουν τον υπουργό Υγείας, κάποιοι είχαν επενδύσει στο ότι η… πολεμική υποδοχή θα οδηγούσε σε λάθος χειρισμό.
Και αυτό το λάθος θα ήταν αρκετό για να κινητοποιήσει τα κοινωνικά αντανακλαστικά με την παλιά δοκιμασμένη συνταγή, την καταδίκη της αστυνομικής καταστολής – γι’ αυτό μάλλον και κανείς δεν απάντησε επί της ουσίας στο ερώτημα τι σημαίνει οι εργαζόμενοι να απαγορεύουν στον υπουργό Υγείας την είσοδο σε ένα νοσοκομείο.
Από το 2019 η ΠΟΕΔΗΝ καταγγέλλει βία χωρίς τέλος κατά γιατρών και νοσηλευτών του ΕΣΥ, οι οποίοι είναι «ανυπεράσπιστοι στις οργισμένες διαθέσεις των ασθενών και των συγγενών» και βάζει στο κάδρο τον τότε υπουργό Υγείας (τον Ιούλιο 2019 ο Βασίλης Κικίλιας διαδέχτηκε τον Ανδρέα Ξανθό).
Το νομοθετικό πλαίσιο άλλαξε και αυστηροποιήθηκαν οι ποινές για όποιον σηκώσει χέρι σε εργαζόμενο νοσοκομείου. Σε ένα από αυτά τα νοσοκομεία, το Γενικό Κρατικό Νίκαιας, ο σημερινός υπουργός Υγείας ήταν ανεπιθύμητος και επειδή παράκουσε το πρόσταγμα της… επικήρυξης, εργαζόμενοι του νοσοκομείου επιχείρησαν να τον εμποδίσουν.
Η παρέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων άναψε τα αίματα και ξεκίνησαν οι συγκρούσεις αστυνομικών με γιατρούς και νοσηλευτές. Είναι η στιγμή της εναλλαγής των ρόλων: οι καταγγέλλοντες τη βία γίνονται καταγγελλόμενοι…
Στα περί «ακραίας καταστολής» και «απρόκλητης επίθεσης» των ΜΑΤ σε υγειονομικούς που καταμαρτυρούν οι συνδικαλιστές για τα επεισόδια κατά την επίσκεψη του Άδωνι Γεωργιάδη στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας την περασμένη Πέμπτη, απάντησε η εκπρόσωπος της Ελληνικής Αστυνομίας, Κωνσταντία Δημογλίδου, εκτιμώντας ότι κάποιοι από τους διαδηλωτές είχαν σκοπό να δημιουργήσουν επεισόδια και να επιτεθούν στον υπουργό. Η κ. Δημογλίδου μίλησε για επιθέσεις και χειροδικίες των διαδηλωτών στο Κρατικό Νίκαιας σε βάρος αστυνομικών.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε σε δηλώσεις της στο EPT News, «αυτό που ήθελαν ήταν να φύγει η Αστυνομία για να επιτεθούν στον υπουργό. Ήταν από συγκεκριμένη παράταξη, όπως ενημερωθήκαμε, ήταν γιατροί, εργαζόμενοι. Κάποιοι απόρησαν με την παρουσία της Αστυνομίας γιατί προφανώς ήθελαν να δουν εικόνες να ανοίγουν το κεφάλι του υπουργού;».
Αγαπημένος χώρος δράσης των μπαχαλάκηδων, ωστόσο, παραμένουν –παρά τα αισθητά μειωμένα περιστατικά βίας και επεισοδίων– ταπανεπιστήμια.
Στις 7 Φεβρουαρίου επεισόδια με μολότοφ και δακρυγόνα σημειώθηκαν έξω από την Πολυτεχνική Σχολή στο ΑΠΘ και η Αστυνομία προχώρησε σε περισσότερες από 300 προσαγωγές. Άγνωστα άτομα επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ σε διμοιρία των ΜΑΤ στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό ενός αστυνομικού, ο οποίος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, ενώ προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές σε σταθμευμένα οχήματα στην περιοχή. Η ρίψη αυτοσχέδιων εκρηκτικών φέρεται να ξεκίνησε μέσα από το ΑΠΘ, ενώ εντός της Πολυτεχνικής Σχολής γινόταν πάρτι.
Τον Νοέμβριο του 2025 το Πολυτεχνείο στην Πατησίων μετατράπηκε σε «αρένα». Με την έναρξη των τριήμερων εορταστικών εκδηλώσεων για την 52η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, μία ομάδα νεαρών, κάνοντας γυαλιά καρφιά ό,τι έβρισκαν μπροστά τους, χτυπούσαν τους εγκλωβισμένους φοιτητές και εργαζόμενους, μέσα στο κτήριο Τοσίτσα και τους προέτρεπαν να πέσουν από τα παράθυρα. Με ασθενοφόρο μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο δυο φοιτητές και μια φοιτήτρια.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι νεαροί εισβολείς επιτέθηκαν με κοντάρια σε φοιτητές που ανήκουν στον αναρχικό χώρο. Γιατί η βία δεν ορίζεται από κανονικότητες. Και πολλές φορές… στρίβει το νόμισμα.
