Υπάρχουν χρήσιμοι ηλίθιοι και ηλίθιοι. Οι διαφορές δύσκολα διακρίνονται και αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο νευρωτικό μιντιακό σύστημα που καταφέρνει να γλυτώνει το κοινό με τις ανοησίες του από την τρέλα.
Ο Στίβεν Κίνγκ έχει πει ότι η απόλυτη παράνοια είναι απόλυτη αντίληψη. Και αυτό περιγράφει τη σχέση των πολιτικών και των πολιτών, όπως αυτή διαμορφώνεται από τα μέσα ενημέρωσης.
Γιατί όταν ο πολιτικός υποστηρίζει ότι σ’ έναν γιατρό δεν αρμόζει να μπαίνουν χειροπέδες γιατί είναι… επιστήμονας, και ορισμένα μέσα ενημέρωσης το υιοθετούν εμμέσως πλην σαφώς, τότε υπάρχει εξήγηση γιατί αυξάνονται και πληθύνονται οι ψεκασμένοι. Δηλαδή, ο επιστήμονας δεν είναι ίσος έναντι του νόμου με κάποιον που δεν είναι επιστήμονας και φτύνει, προπηλακίζει και χειροδικεί;
Με το σκεπτικό αυτό, ο Γιωτόπουλος, ο «εγκέφαλος» της 17 Νοέμβρη που είναι επιστήμονας δεν γίνεται συγχρόνως να είναι και τρομοκράτης. Αν ο γιατρός έσπαγε το κεφάλι του Άδωνι Γεωργιάδη, γιατί κατά τη γνώμη του είναι «προκλητικός», τι θα έλεγε ο Χάρης Δούκας και οι χρήσιμοι ηλίθιοι που τον ψήφισαν για να λέει ανοησίες; Βέβαια όλοι αυτοί οι αριστεροί του χαβιαριού προσθέτουν ότι είναι απαράδεκτο να μην αφήνουν τον υπουργό να επισκέπτεται τα νοσοκομεία.
Αλλά είναι απολύτως παραδεκτό αυτοί που τον εμποδίζουν να τον προπηλακίζουν και να μην υφίστανται τις συνέπειες του νόμου. Εν τοιαύτη περιπτώσει ας μας πουν ξεκάθαρα όσοι υιοθετούν τέτοιες απόψεις, και όπως φαίνεται δεν είναι μόνο τα κόμματα της αριστερής υποκουλτούρας αλλά και μερικοί «δεξιούληδες» που συναγελάζονται με τα μέσα ενημέρωσης για να φυλάνε τα νώτα τους. Ας μας πουν ευθέως ότι οι επιστήμονες είναι υπεράνω του νόμου και μπορούν να φτύνουν και να χειροδικούν.
Είχε δίκιο ο Μπέρτραντ Ράσελ γιατί πίστευε ότι οι βλάκες είναι τόσο σίγουροι λόγω της διστακτικότητας των έξυπνων. Αλλά στην εξίσωση μπαίνουν και οι «πονηροί» που προβάλουν τις βλακείες γιατί θεωρούν ότι έτσι βοηθούν την αντιπολίτευση να φέρει σε δύσκολη θέση τη κυβέρνηση. Και να σκεφτείτε ότι πολλοί απ’ αυτούς που δικαιολογούν τη βία- λεκτική και σωματική- είχαν πετροβοληθεί (αναφέρομαι στους πασόκους) και γιαουρτωθεί από τις ορδές των «αγανακτισμένων». Τελικά, μετά από πολλά χρόνια ήρθε η δικαίωση για τον Αργύρη Σαλιαρέλη που είχε βαφτίσει τους χουλιγκάνους «επιστήμονες». Μόνο που τώρα οι «επιστήμονες» συμπεριφέρονται σαν χουλιγκάνοι. Και μετά οι έγκριτοι πολιτικοί αναλυτές διερωτώνται γιατί ανθούν τα λαϊκίστικα κόμματα στην Ελλάδα, που έχουν για κάθε πρόβλημα… Ελληνικές Λύσεις και… Πλεύσεις Ελευθερίας. Γιατί έχουν «χορηγούς» αμετροεπείς πολιτικούς και πολιτικά κόμματα που θέλουν μια ψήφο για να κερδίσουν, ακόμα κι αν είναι ψεκασμένη.
Easy Writer
