Και τώρα, πού είναι όλοι αυτοί;
Πού είναι οι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης που κατέβαιναν στους δρόμους απαιτώντας ασφάλεια στα τρένα, πού είναι σήμερα,όταν λίγες ημέρες πριν ανακοινώθηκε επίσημα η συμφωνία για την έλευση 23 ολοκαίνουργιων τρένων, με χρηματοδότηση από τον ιταλικό δημόσιο όμιλο που ελέγχει τη Hellenic Train;
Η συμφωνία παρουσιάστηκε από τον αναπληρωτή υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνο Κυρανάκη, και αφορά νέα ηλεκτροκίνητα τρένα ευρωπαϊκών προδιαγραφών, τα οποία θα ενταχθούν στον ελληνικό σιδηρόδρομο χωρίς επιβάρυνση της ελληνικής πλευράς, στο πλαίσιο της αναθεωρημένης σύμβασης με την εταιρεία. Πρόκειται για εξέλιξη που έχει ήδη καταγραφεί σε ρεπορτάζ μεγάλων μέσων και στον ημερήσιο Τύπο, αλλά κατά πως φαίνεται κόπηκε το ίντερνετ στους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης και δεν το έμαθαν – ούτε στη βουλή προφανώς πήρε κάτι το αυτί τους.
Μετά από μια τραγωδία που άφησε βαθύ συλλογικό τραύμα, θα περίμενε κανείς ότι κάθε συγκεκριμένο βήμα εκσυγχρονισμού και ασφάλειας θα αναγνωριζόταν δημόσια. Όχι ως άλλοθι, αλλά ως αφετηρία. Κι όμως, η είδηση για τα 23 νέα τρένα πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Καμία ανάρτηση, καμία αναφορά, καμία έστω υποσημείωση από εκείνους που απαιτούσαν λύσεις με το σταυρό των ψηφοφόρων τους την πλάτη.
Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα λύθηκε. Υπάρχουν ακόμη πολλά να γίνουν. Όμως αν η ασφάλεια είναι πράγματι το ζητούμενο, τότε οφείλουμε να λέμε και το «ναι, αυτό είναι ένα βήμα». Σήμερα, μόνο η κυβέρνηση – και ειδικά ο κ. Κυρανάκης στο συγκεκριμένο πεδίο – φαίνεται να μιλά συγκεκριμένα για τον σιδηρόδρομο. Οι υπόλοιποι, προς το παρόν μετρούν τις απώλειες τους από το νέο κόμμα Καρυστιανού που έρχεται, χωρίς να δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για το πώς αυτή τραγωδία δε θα ξανασυμβεί.
