Ο Σωκράτης Φάμελλος εξαπολύει σφοδρές επιθέσεις στην κυβέρνηση, με τόση υπερβολή που θυμίζει πολιτική θεατρική παράσταση.
Στον κόσμο της πολιτικής υπερβολής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος μοιάζει να κρατάει πρωταγωνιστικό ρόλο. Καθημερινά, η χώρα γίνεται το σκηνικό μιας θεατρικής παράστασης όπου όλα κακοφορμίζουν εξαιτίας της κυβέρνησης, ενώ ο ίδιος εμφανίζεται ως παντογνώστης σωτήρας που βλέπει μόνο «διαπλοκή, σκάνδαλα, κλεψιά και αδικία». Κάθε του δήλωση ξεκινάει από ένα κατηγορητήριο και καταλήγει σε μια πρόταση τύπου «να φύγουν να γλυτώσουμε».
Με χαρακτηριστική ευκολία, ο κ. Φάμελλος μοιράζει μαθήματα πολιτικής σε κάθε πολιτική δύναμη που τολμά να μην συνταχθεί απόλυτα με το κόμμα του. Από την Καρυστιανού μέχρι τη Λούκα Κατσέλη και τον Νίκο Κοτζιά, όλοι πρέπει να συστρατευτούν με την «ενωτική» του προσπάθεια, αλλιώς κατηγορούνται για διχαστικές γραμμές. Προφανώς, το να πιστεύει κανείς ότι η συνεργασία απαιτεί διάλογο είναι, κατά τον Σωκράτη, αμάρτημα.
Οι μαγικές συνταγές
Στην αγροτική πολιτική, η φαντασμαγορική του απογοήτευση φτάνει σε επίπεδα σάτιρας: η κυβέρνηση «δυναμίτισε» τον διάλογο, η ΔΕΗ έχει «απευθείας αναθέσεις στα γαλάζια παιδιά», και το υπερπλεόνασμα του 2025 φαίνεται να τον ενοχλεί περισσότερο από τις πραγματικές ανάγκες των αγροτών. Όλες οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ ανακοινώνονται σαν να είναι μαγικές συνταγές, λες και με μια απόφαση «θα σωθούν όλα τα προβλήματα της χώρας».
Τέλος, στην εσωτερική και διεθνή πολιτική σκηνή, ο Φάμελλος καταφέρνει να καλύψει τα πάντα: από τη Συνταγματική Αναθεώρηση μέχρι την πολιτική στη Βενεζουέλα και στο Ιράν. Η ρητορική του συνδυάζει υπερβολή, ηθικολογία και αυτοπροβολή, σε σημείο που η σκληρή του κριτική κατά της κυβέρνησης μοιάζει περισσότερο με μονολόγους σε τηλεοπτική σαπουνόπερα. Και στο τέλος, η πραγματική κωμωδία βρίσκεται στον ίδιο, που μιλάει σαν απόλυτος κριτής της χώρας.
