Η επίσκεψη στις περιοχές που έχουν πληγεί από πλημμύρες έγινε ευκαιρία για γενικεύσεις, υπερβολές και πολιτικές κορόνες αντί για ουσιαστική ανάλυση και λύσεις.
Η πρόσφατη επίσκεψη του Σωκράτη Φάμελλου στις πλημμυρισμένες περιοχές της Άνω Γλυφάδας απέδειξε για ακόμη μία φορά πώς η πολιτική κριτική μπορεί να εκφυλιστεί σε σόου. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να επικεντρωθεί στα πραγματικά έργα και τα βήματα που απαιτούνται για την πρόληψη πλημμυρών, η τοποθέτηση συνοδεύτηκε από υπερβολικές γενικεύσεις, προσωπικές αιχμές και μομφές κατά της κυβέρνησης. Η «ισχυρή Πολιτεία» μετατράπηκε σε συνθήκη–μαγική λύση, χωρίς να τεκμηριώνεται πώς ακριβώς θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της περιοχής.
Η ανάλυση περιορίζεται σε καταγγελίες για καθυστερήσεις, απένταξη έργων και «ιδιωτικοποίηση του νερού», ενώ ταυτόχρονα οι πολίτες παραμένουν αποδέκτες μιας επικοινωνιακής στρατηγικής που αναδεικνύει πολιτική αντιπαράθεση αντί για πρακτική καθοδήγηση. Τα στελέχη που τον συνόδευαν, παρόλο που προσέφεραν φόντο και παρουσία, δεν μετέφεραν ουσιαστικά δεδομένα ή προτάσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κατάσταση.
Η εφαρμογή της μικροπολιτικής
Αντιθέτως, η επίθεση κατά της κυβέρνησης και η απαίτηση «ισχυρής Πολιτείας ή καρτέλ» αποδείχθηκαν ρητορικά πυροτεχνήματα. Η πολιτική ευθύνη δεν μειώνεται με δηλώσεις στο χαρτί ή φωτογραφίες σε πλημμυρισμένα στενά. Η πραγματικότητα απαιτεί έργα, χρονοδιαγράμματα και σαφείς αρμοδιότητες, όχι υπερβολικές κορώνες που επικεντρώνονται σε αντιπολιτευτική θεατρικότητα.
Σε τελική ανάλυση, η στάση Φάμελλου αναδεικνύει την παθογένεια του πολιτικού θεάματος στην Ελλάδα: οι πλημμύρες δεν «αξιοποιούνται» για λύσεις, αλλά για προβολή και καταγγελία. Και όσο η αντιπολίτευση παραμένει προσκολλημένη σε τέτοιες στρατηγικές, οι πολίτες μένουν θεατές σε μία κριτική χωρίς αποτέλεσμα.
