Ο Τσίπρας, μετά την επικοινωνιακή επίθεση, επανέρχεται στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του λαϊκισμού και της καταστροφολογίας με την ΕΛ.Α.Σ να αναλαμβάνει ρόλο ΣΥΡΙΖΑ 2.
Δεν είναι μόνο ότι τα μισά και πλέον στελέχη του Εθνικού Συμβουλίου είναι πρόσωπα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο βρέθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ και συμμετείχαν σε διάφορες θέσεις –αλλά όχι πρώτης γραμμής– κατά τη διάρκεια της Πρώτης Φοράς Αριστερά. Είναι ότι και ο ίδιος στη ρητορική του επανέρχεται στη λογική του «ή αυτοί ή εμείς» προτάσσοντας τον λαϊκισμό και την καταστροφολογία.
Αν κάποιος παρατηρήσει τις τελευταίες παρεμβάσεις του θα διαπιστώσει ότι κινείται με τρόπο ανάλογο της προεκλογικής περιόδου του 2023 ή πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω με τρόπο ανάλογο της περιόδου πριν από τις εκλογές του 2015.
Παρουσιάζοντας μια χώρα κατεστραμμένη, εμφανίζεται ως ο… μεσσίας της (κεντρο)αριστεράς επιδιώκοντας να αναδειχθεί στον άλλον πόλο της κεντρικής πολιτική σκηνής. Ήδη αυτοαναγορεύεται ως ο αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη και κινείται με βάση την επικαιρότητα και τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων για να αντιπολιτευτεί τον σημερινό πρωθυπουργό προχωρώντας παράλληλα και σε μια άκρατη υποσχεσιολογία που δύναται να λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις στην κόντρα με το ΠΑΣΟΚ.
Αυτή είναι άλλωστε η πραγματικότητα στην πολιτική σκηνή. Ο Αλέξης Τσίπρας διαγωνίζεται με το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη παρά το γεγονός ότι στις δημοσκοπήσεις, τουλάχιστον, το κόμμα του εμφανίζεται στη δεύτερη θέση με μια διαφορά άνω των 5 μονάδων. Μόνο που το βασικό ζητούμενο δεν είναι η διαφορά, αλλά η προσέλκυση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ – κυρίως αυτών που κινούνται με γνώμονα τη στήριξη ενός κόμματος εξουσίας.
Ο Αλέξης Τσίπρας εξαπολύει προσωπικές επιθέσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη, καταστροφολογεί, υπόσχεται με τρόπο που θυμίζει πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και παράλληλα επιχειρεί να διαμορφώσει ένα σκηνικό όπου θα υπερισχύει η δική του αλήθεια παραγνωρίζοντας την πραγματικότητα αλλά και τα ίδια τα γεγονότα – ειδικά αυτά που αφορούν την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον ίδιον.
Στον ίδιο ρυθμό κινούνται και τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. που, αν και προσπαθούν να διαφοροποιηθούν από πρακτικές που θυμίζουν ΣΥΡΙΖΑ, με κάθε ευκαιρία αναπαράγουν ένα μοτίβο που είναι γνώριμο πλέον στους πολίτες.
Ούτε ο Τσίπρας έχει αλλάξει ούτε το κόμμα του είναι νέο, τουλάχιστον στην ουσία και στις τακτικές που ακολουθούνται.
