Η… 11άδα των πρώην συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, που έγιναν πολιτικοί του αντίπαλοι ή αντιμετωπίζονται από τον ίδιο ως βαρίδια, και λάθη (του).
Σχεδόν κανείς από την αρχική ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, απ’ όταν ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε την πορεία του προς την εξουσία, το γραφείο προέδρου και τις κορυφαίες επιλογές του την περίοδο της διακυβέρνησης δεν είναι σήμερα με τον πρόεδρο (πλέον) της ΕΛΑΣ.
Άλλοι αποχώρησαν δηλώνοντας εξαπατημένοι και άλλοι εκδιώχθηκαν με τον πρώην πρωθυπουργό να τους ρίχνει το ανάθεμα για τις αποτυχίες του. Προκύπτει έτσι ένα ερώτημα: Πόσο αξιόπιστος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που όλοι όσοι βρέθηκαν κατά καιρούς δίπλα του έγιναν πολιτικοί του αντίπαλοι ή αντιμετωπίζονται από τον ίδιο ως βαρίδια και λάθη (του); Μιλάμε για βαριά ονόματα του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος τα οποία ούτε λίγο ούτε πολύ θα μπορούσαν να αποτελέσουν… βασική ενδεκάδα επιπέδου Μουντιάλ (σ.σ.: μέρες που είναι).
Ο Αλέκος Αλαβάνος υπήρξε ο πολιτικός που άνοιξε τον δρόμο για την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού το 2008. Η επιλογή του να προωθήσει έναν νεότερο πολιτικό θεωρήθηκε τότε τολμηρή και καθοριστική για τη μετέπειτα εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, η σχέση των δύο ανδρών επιδεινώθηκε σταδιακά, καθώς διαφώνησαν τόσο ως προς τη στρατηγική του κόμματος όσο και για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Αποτέλεσμα; Μια από τις πιο διάσημες πολιτικές πατροκτονίες στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αποτέλεσε επί χρόνια έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ και στενό συνομιλητή του Αλέξη Τσίπρα κατά την περίοδο της αντιπολίτευσης. Η σχέση τους δοκιμάστηκε το 2015, όταν η συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς προκάλεσε βαθιά εσωκομματική σύγκρουση. Η διαφωνία τους κορυφώθηκε μετά το δημοψήφισμα, οδηγώντας τον Λαφαζάνη στην αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και στην ίδρυση της Λαϊκής Ενότητας, σηματοδοτώντας μία από τις μεγαλύτερες διασπάσεις που αντιμετώπισε ο Τσίπρας. Ο «Κόκκινος Γάτος» ακόμη θυμάται την κοινή τους επίσκεψη στη Μόσχα και τις υποκλίσεις στον Πούτιν. Τι εποχές και αυτές…
Στην πρώτη τριάδα δικαιούται να μπει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, καθώς ήταν μία από τις πιο προβεβλημένες πολιτικές συμμάχους του Αλέξη Τσίπρα την περίοδο της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, με αποκορύφωμα την εκλογή της στην προεδρία της Βουλής το 2015. Οι σχέσεις τους όμως επιδεινώθηκαν ραγδαία μετά τη συμφωνία του τρίτου μνημονίου, καθώς η ίδια διαφώνησε ανοιχτά με την κυβερνητική στρατηγική. Αποχώρησε, ίδρυσε την Πλεύση Ελευθερίας και από τότε είναι σταθερά λάβρος κάθε φορά που στο τραπέζι ακούγεται το όνομα του πρώην πρωθυπουργού.
Επόμενος ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο υπουργός Οικονομικών και βασικός διαπραγματευτής της κυβέρνησης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς το πρώτο μισό του 2015 μέχρι και το δημοψήφισμα. Η συνεργασία τους χαρακτηρίστηκε από υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης στην αρχική φάση, όμως οι διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς τη συμφωνία του Ιουλίου οδήγησαν στην αποχώρηση του Βαρουφάκη από την κυβέρνηση. Στα χρόνια που ακολούθησαν διατήρησαν πολιτικές αποστάσεις, με τον πρώην υπουργό να κάνει και αυτός δικό του κόμμα και να ασκεί συστηματική κριτική στις αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα.
Σοβαρές διαφωνίες
Ο Σταύρος Κοντονής αξίζει ξεχωριστής αναφοράς καθώς υπήρξε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Τσίπρα και για αρκετά χρόνια θεωρούνταν ένας από τους αξιόπιστους κοινοβουλευτικούς συνεργάτες του. Μετά την αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία, ωστόσο, εξέφρασε σοβαρές διαφωνίες για επιλογές της ηγεσίας, ιδιαίτερα σε ζητήματα θεσμών και πολιτικής στρατηγικής. Ειδικά τα όσα είπε για την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα απασχολούν και σήμερα την επικαιρότητα.
Ο Στέφανος Κασσελάκης δεν συνδέθηκε με τον Αλέξη Τσίπρα μέσα από πολυετή κοινή πολιτική διαδρομή, αλλά μέσω της μεταβατικής περιόδου που ακολούθησε την παραίτηση του τελευταίου από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Παρασκηνιακά, ο πρώην πρωθυπουργός θεωρήθηκε ότι έριξε το βάρος του υπέρ της εκλογής Κασσελάκη. Όταν όμως η βαριά σκιά του άρχισε να πέφτει απειλητικά πάνω από τον νέο αρχηγό, τα πράγματα οδηγήθηκαν στα άκρα, με τον Αλέξη Τσίπρα να χρεώνεται την ενορχήστρωση για την ανατροπή του εκλεγμένου διαδόχου του.
Αυτός έφυγε νωρίς
Ο Γιώργος Κατρούγκαλος ήταν πρωτοκλασάτος κυβερνητικός παράγοντας σε όλη τη διάρκεια της παραμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Ως υπουργός Εργασίας και αργότερα υπουργός Εξωτερικών διαχειρίστηκε κρίσιμα θέματα, απολαμβάνοντας την εμπιστοσύνη του τότε πρωθυπουργού. Οδηγήθηκε σε παραίτηση προ των εκλογών του 2023 και έκτοτε είναι στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ως Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας για μια Δημοκρατική και Δίκαιη Διεθνή Τάξη. Ένα ακόμη εμβληματικό πρόσωπο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκεται εκτός.
Σαν παλιό… backpack
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αποτέλεσε έναν από τους πλέον καθοριστικούς υπουργούς του Αλέξη Τσίπρα, ιδιαίτερα μετά το καλοκαίρι του 2015, όταν ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών. Παρότι προερχόταν από διαφορετικό ιδεολογικό ρεύμα στο εσωτερικό του κόμματος, οι δύο άνδρες συνεργάστηκαν στενά στην εφαρμογή των μνημονίων.
Τους χώρισαν, όμως, οι βαθιές διαφωνίες για τη στρατηγική και το «αρχηγικό» μοντέλο, με τη ρήξη να γίνεται οριστική μετά την παραίτηση Τσίπρα. Η ανάδειξη του Στέφανου Κασσελάκη στην ηγεσία ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι: ο Ευκλείδης… έκλεισε την ομπρέλα, πήρε το περίφημο κόκκινο backpack του και αναχώρησε για άλλες πολιτικές πολιτείες.
Άλλος για το… πλοίο;
Και τώρα ήρθε η ώρα να βγει στη σέντρα η επόμενη σειρά! Η Ρένα Δούρου, ο Παύλος Πολάκης και ο Νίκος Παππάς στέκονται εμπόδιο στη μεθόδευση του Αλέξη Τσίπρα να πάρει την Κουμουνδούρου, το κτήριο βασικά, χωρίς τα στελέχη της. Οδήγησαν τον Σωκράτη Φάμελλο σε παραίτηση και ετοιμάζονται να δώσουν την εκλογική μάχη με το όνομα και τα σύμβολα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές ότι στόχος τους είναι η πολιτική επιβίωση, καθώς είναι ξεκάθαρο ότι το πρώην κυβερνών κόμμα βρίσκεται στα πρόθυρα της πολιτικής εξαέρωσης.
