Η Ελένη Γλύκατζη‑Αρβελέρ πέθανε στα 99, πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόνης, ιστορικός και βυζαντινολόγος με διεθνείς διακρίσεις και πολιτιστική προσφορά.
Συγκεκριμένα, η Ελένη Γλύκατζη‑Αρβελέρ, η θρυλική Ελληνίδα ιστορικός και βυζαντινολόγος, πέθανε σε ηλικία 99 ετών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία της Σορβόνης, με διεθνή αναγνώριση για το πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό της έργο, τις πολυάριθμες βραβεύσεις, όπως τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία, και την ενεργή της παρουσία σε πολιτιστικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η ζωή της ήταν αφιερωμένη στη μελέτη του Βυζαντίου, την προώθηση της ιστορίας και της εκπαίδευσης, ενώ συνέβαλε ενεργά σε δημόσιες συζητήσεις και πολιτιστικά θέματα μέχρι το τέλος της ζωής της.
Η πορεία της Ελένης Γλύκατζη‑Αρβελέρ συνδέει την Ελλάδα με τη διεθνή ακαδημαϊκή σκηνή, αποδεικνύοντας πώς μία δυναμική προσωπικότητα μπορεί να αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό. Από τα μαθητικά της χρόνια στην Αθήνα μέχρι τη θέση της πρώτης γυναίκας πρύτανη στη Σορβόνη, η ζωή της αποτελεί παράδειγμα αφοσίωσης, επιστημονικής αριστείας και κοινωνικής ευαισθησίας, που εμπνέει γενιές ιστορικών και επιστημόνων.
Βιογραφικό
Η Ελένη Γλύκατζη‑Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς και αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ κατά την Κατοχή συμμετείχε στην ΕΠΟΝ και αργότερα στον ΕΛΑΣ. Στα χρόνια του πανεπιστημίου εργάστηκε στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης και στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών.
Το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της, έγινε μέλος του CNRS, και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 απέκτησε το δίπλωμα doctorat ès lettres με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία της Σορβόννης και πανεπιστημιακή ηγέτιδα διεθνώς. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της Ζακ Αρβελέρ και απέκτησαν μία κόρη.
Κατείχε σημαντικές θέσεις σε ερευνητικά και πολιτιστικά ιδρύματα στη Γαλλία και στην Ελλάδα, όπως πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του CNRS, της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών και του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών. Επίσης, συμμετείχε ενεργά σε δημόσια ζητήματα, όπως το ελληνικό δημοψήφισμα του 2015, υποστήριξε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και αμφισβήτησε παραδοσιακές ιστορικές θέσεις σχετικά με τον Μέγα Αλέξανδρο.
