Σε ανάρτησή του ο πρωθυπουργός εκφράζει τη συγκίνηση της Ελλάδας και της ακαδημαϊκής κοινότητας για την απώλεια της Ελένης Γλύκατζη‑Αρβελέρ.
Η Ελένη Γλύκατζη‑Αρβελέρ, πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόνης και κορυφαία ιστορικός του Βυζαντίου, πέθανε σε ηλικία 99 ετών. Στην ανάρτησή του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εκφράζει τη συγκίνησή του για την απώλεια, υπογραμμίζοντας τη διεθνή αναγνώριση, την ακαδημαϊκή προσφορά και την ελληνική καρδιά που χαρακτήριζε τη ζωή και το έργο της. Οι διακρίσεις της, όπως ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία, αναδεικνύουν τη σημαντική συμβολή της στον πολιτισμό και την ιστορική έρευνα, αφήνοντας κληρονομιά που εμπνέει γενιές.
Στην ανάρτησή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εκφράζει τη συγκίνησή του για την απώλεια της Ελένης Γλύκατζη‑Αρβελέρ, την κοσμοπολίτισσα ιστορικό και πρώτη γυναίκα πρύτανη της Σορβόνης. Την χαρακτηρίζει φωτεινή προσωπικότητα του πολιτισμού με ελληνική καρδιά, σημαντική σύμβουλο και φίλη, επισημαίνοντας τη δύναμη της θέλησης και το ανεξίτηλο αποτύπωμα που άφησε στην ιστορική έρευνα, την εκπαίδευση και τα ελληνικά ιδανικά.
Η ανάρτηση
Η Ελένη Γλύκατζη‑Αρβελέρ, η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόνης και κορυφαία ιστορικός του Βυζαντίου, πέθανε σε ηλικία 99 ετών. Η ζωή και το έργο της άφησαν ανεξίτηλη κληρονομιά στην Ελλάδα και την παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα, ενώ οι διακρίσεις της, όπως ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία, αναδεικνύουν τη διεθνή αναγνώριση της προσφοράς της στον πολιτισμό και την ιστορική έρευνα.
Η πατρίδα και η παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα αποχαιρετούν με συγκίνηση την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Την κοσμοπολίτισσα της σκέψης και του πολιτισμού με την ελληνική καρδιά. Ενώ προσωπικά χάνω μία ξεχωριστή φίλη και πολύτιμη σύμβουλο. Εκείνη που με δίδαξε τη σημασία του έργου και του αποτελέσματος. Ώστε «το “αν” να γίνεται “να”», όπως μου έλεγε η ίδια.
Το κορίτσι που ξεκίνησε απ’ τις προσφυγικές γειτονιές της Αθήνας για να γίνει η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόννης, ταξίδεψε σε μία πραγματικά πλούσια ζωή. Γεμάτη επιστημονικές επιτυχίες, ανθρώπινες συγκινήσεις και τιμητικές διακρίσεις. Και έφυγε όπως ακριβώς το ευχόταν: «Το μόνο που θέλω είναι πεθάνω όρθια και ορθή». Έτσι έγινε και έτσι θα τη θυμόμαστε για πάντα.
Η διαδρομή της είναι μία διαρκής απόδειξη της δύναμης της θέλησης, αλλά και των δυνατοτήτων των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Γιατί η Αρβελέρ δεν υπήρξε μόνο μία διάσημη ιστορικός. Ήταν και η φωτισμένη ερευνήτρια που ένωσε τους κύκλους της πορείας του Έθνους μας από τα ρωμαϊκά χρόνια έως τις μέρες μας. Αναδεικνύοντας το Βυζάντιο ως γέφυρα προς την ελληνική και ευρωπαϊκή ταυτότητα.
Πάντα, επίσης, την ενδιέφεραν τα κοινά, διατυπώνοντας με γενναιότητα τις τολμηρές και αιχμηρές απόψεις της. «Η λέξη “συνάνθρωπος” είναι ελληνική και αμετάφραστη» τη θυμάμαι να επιμένει, θέλοντας να τονίσει τη σημασία της δημόσιας δράσης. Γι’ αυτό, άλλωστε, και μέχρι τέλους έμεινε αφοσιωμένη στα εθνικά δίκαια και ειδικά στο αίτημα της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα.
Τώρα, η φωτεινή αυτή προσωπικότητα περνά στην Ιστορία που τόσο πολύ μελέτησε και λάτρεψε επί δεκαετίες. Μας αφήνει, ωστόσο, πανάκριβη κληρονομιά, το έργο και τις σκέψεις της. Και δίπλα τους, την ανάμνηση της ευγενικής φυσιογνωμίας της να μας συμβουλεύει με τα αποστάγματα της δικής της ζωής: «Να μην μπερδεύετε τη γνώση με τη γνώμη. Η γνώμη αλλάζει, ενώ η γνώση εμπλουτίζεται»…
Τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της.
