Το παζλ που καλείται να λύσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης –και το επιτελείο του– είναι και δύσκολο και πολύπλοκο.
Η αντιπολίτευση, πέραν της καταστροφολογικής ρητορικής που ακολουθεί από το 2019 και μετά και της προσπάθειας να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή του τόπου, επιχειρεί –ανεξαρτήτως των αλλαγών σε πρόσωπα και κόμματα– να δημιουργήσει για την κυβέρνηση μια εικόνα δήθεν «αναλγησίας» και να δώσει ένα ταξικό πρόσημο για οτιδήποτε συμβαίνει. Το ίδιο επιχειρείται και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής με τα περί ενδοτικότητας.
Τι υποστηρίζουν; Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβερνώσα παράταξη λειτουργούν με γνώμονα την εξυπηρέτηση των… συμφερόντων. Ποιων συμφερόντων; Εκείνων που τα αναφέρουν ως καρτέλ ανάλογα με την περίπτωση. Των τραπεζών, της ενέργειας, των καυσίμων, της υγείας και ό,τι άλλο, χωρίς φυσικά να κατονομάζουν ποιοι συμμετέχουν σε αυτά, εκτός από κάποιες πολυεθνικές εταιρείες.
Τι και αν η κυβέρνηση της ΝΔ από το 2019 και μετά κλήθηκε να διαχειριστεί κρίσεις που δεν είχαν εμφανιστεί ξανά στο παρελθόν και συνεχίζουν να προκαλούν διεθνούς επιπέδου αναταράξεις και μεταβολές. Τι και αν βρίσκεται σε εξέλιξη μια πολεμική σύρραξη πρωτοφανής για τα γεωπολιτικά και οικονομικά δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η τακτική συνεχίζει να είναι η ίδια και αποσκοπεί στο θυμικό των πολιτών.
Είναι η διαρκής προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα κύμα οργής, ίδιο με των «Αγανακτισμένων», το οποίο διευκολύνει όσους επενδύουν στην αποσταθεροποίηση προκειμένου να επιτευχθούν τα περί πολιτικής αλλαγής από την οποία απουσιάζει το επίδικο. Το τι θα γίνει μετά. Πώς και από ποιον/ποιους θα κυβερνηθεί η χώρα, που δείχνει ότι διαθέτει τις απαραίτητες δυνάμεις και κυρίως σχέδιο για τη διαχείριση και αυτής της κρίσης.
Οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη διαχειρίστηκαν τις κρίσεις με επιτυχία. Αυτό, όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να το αποδομήσουν, δύσκολα περνάει στη σιωπηρή πλειοψηφία που επιλέγει τη σταθερότητα απέναντι στο μπάχαλο.
Οι φωνές που ακούγονται αναφορικά με τα μέτρα στήριξης είναι ίδιες με αυτές που τελικά έπεσαν στο κενό δεδομένων των μέτρων που ελήφθησαν και των δισεκατομμυρίων που δόθηκαν κι ενώ η φορολογική μεταρρύθμιση ενίσχυε τα εισοδήματα.
Αρκούν αυτά; Κανείς δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Ειδικά μετά τη νέα κρίση και τα άλματα του κόστους ζωής από την αύξηση στα καύσιμα. Αυτό δεν σημαίνει όμως και ότι θα σπεύσουν στην κυβέρνηση να αδειάσουν τα ταμεία και να υποθηκεύσουν το μέλλον της χώρας.
Το παζλ που καλείται να λύσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης –και το επιτελείο του– είναι και δύσκολο και πολύπλοκο. Όμως μέχρι τώρα δείχνει να κινείται με βάση συγκεκριμένο σχέδιο, τόσο εκτός όσο και εντός συνόρων. Με τις παρεμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την αμυντική στήριξη της Κύπρου και με τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει στο εσωτερικό.
