Ο Μακρόν, ο νεότερος πρόεδρος στην ιστορία της Γαλλίας, εξελέγη το 2017 σε ηλικία 39 ετών, φέρνοντας μια φρέσκια πνοή στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.
Ως ιδρυτής του κινήματος En Marche!, που μετατράπηκε σε κόμμα, ο Μακρόν παρουσιάστηκε ως κεντρώος μεταρρυθμιστής, απορρίπτοντας τα παραδοσιακά αριστερά και δεξιά, σε μια περίοδο που οι Γάλλοι πολίτες έψαχναν εναλλακτικές. Η εκλογή του ήρθε σε μια εποχή αβεβαιότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά το Brexit.
Υποσχέθηκε να ηγηθεί μιας «ευρωπαϊκής αναγέννησης», προωθώντας βαθύτερη ολοκλήρωση, οικονομικές μεταρρυθμίσεις και περιβαλλοντικές πολιτικές. Η νίκη του επί της Λεπέν, με 66% των ψήφων, γέμισε ελπίδες ότι η Γαλλία θα γινόταν ο νέος κινητήριος μοχλός της ΕΕ, ειδικά με την αποχώρηση της Μέρκελ.
Η δημοφιλία του ξεκίνησε υψηλά, πάνω από 60%, καθώς έμοιαζε να ενσαρκώνει μια νέα γενιά ηγετών, μακριά από τα σκάνδαλα και την αδράνεια των προκατόχων του. Στα πρώτα χρόνια της προεδρίας του, ο Μακρόν, παρά τις κοινωνικές αναταράξεις, κράτησε σε ικανοποιητικά επίπεδα τη δημοφιλία του. Επανεξελέγη το 2022, νικώντας ξανά τη Λεπέν, και ενίσχυσε τη γαλλική επιρροή στην Ευρώπη. Προώθησε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης μετά την πανδημία Covid, υποστηρίζοντας κοινό χρέος και πράσινες επενδύσεις.
Σε διεθνές επίπεδο, υιοθέτησε ηγετικό ρόλο σε ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή και η υποστήριξη στην Ουκρανία κατά της ρωσικής εισβολής. Ωστόσο, η πτώση του ήταν δραματική. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, όπως η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, προκάλεσαν μαζικές διαμαρτυρίες το 2023.
Τα «Κίτρινα Γιλέκα» από το 2018 είχαν ήδη αποκαλύψει τη δυσαρέσκεια των λαϊκών στρωμάτων για την αύξηση των καυσίμων και την ανισότητα. Η πανδημία ενέτεινε τα προβλήματα, με αυστηρά lockdowns και οικονομική ύφεση. Αλλά, κυρίως, ο τρόπος διακυβέρνησης έκανε πολλούς πολίτες να τον παρομοιάζουν με Λουδοβίκο. Ότι δηλαδή κυβερνά αυταρχικά και μακριά από τον λαό.
Στις ευρωεκλογές του 2024 και τις πρόωρες βουλευτικές, το κόμμα του Mακρόν υπέστη βαριά ήττα, χάνοντας την πλειοψηφία. Έκτοτε αδυνατεί να διαμορφώσει σταθερή κυβέρνηση και πλέον η δημοφιλία του κυμαίνεται στα επίπεδα του 15%.
Καθώς η Γαλλία παλεύει με χρέος και κοινωνικές αναταραχές σε μια περίοδο που θα έπρεπε να είναι έτοιμη να ηγηθεί της Ευρώπης, ο Μακρόν οδεύει προς τον τελευταίο χρόνο της προεδρίας του. Και ενώ φαίνεται να αποχωρεί από το γαλλικό πολιτικό σκηνικό, για την Ευρώπη έχει ακόμα μια κίνηση. Αρκεί να αλλάξει πορεία.
