Σαν σήμερα, 28 Ιανουαρίου 1986, η ανθρωπότητα παρακολουθεί κάτι που δεν ήταν έτοιμη να διαχειριστεί.
Το διαστημικό λεωφορείο Challenger απογειώνεται από το Kennedy Space Center στη Φλόριντα και μόλις 73 δευτερόλεπτα μετά, διαλύεται στον ουρανό. Η έκρηξη μεταδίδεται ζωντανά στην τηλεόραση και εκατομμύρια μαθητές, που περίμεναν να δουν μάθημα από το διάστημα, μένουν άφωνοι.
Στο κέντρο αυτής της τραγωδίας βρίσκεται μια γυναίκα που συμβόλιζε την ελπίδα ότι το διάστημα μπορεί να ανήκει και στους «κοινούς» ανθρώπους. Η Christa McAuliffe, 37 ετών, δασκάλα από το Νιου Χάμσαϊρ, είχε επιλεγεί ανάμεσα σε χιλιάδες υποψηφίους για να γίνει η πρώτη εκπαιδευτικός στο διάστημα. Η NASA ήθελε να στείλει έναν άνθρωπο που δεν ήταν αστροναύτης ούτε πιλότος, αλλά δάσκαλος, για να μεταφέρει ζωντανά τη διαστημική εμπειρία μέσα στις τάξεις των μαθητών.
Η εκτόξευση εκείνο το πρωί είχε καθυστερήσει αρκετές φορές και η θερμοκρασία ήταν ασυνήθιστα χαμηλή για τις συνθήκες που απαιτούσε μια ασφαλή εκτόξευση.
Στην αρχή όλα φαινόταν ομαλά. Το Challenger απογειώθηκε, οι στιγμές ήταν σχεδόν μαγικές, και οι μαθητές που παρακολουθούσαν στις τάξεις κρατούσαν την ανάσα τους. Και ύστερα, μόλις 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, το λεωφορείο διαλύθηκε στον αέρα. Ακολούθησε σιωπή, αμηχανία και σοκ σε όποιον παρακολουθούσε ζωντανά. Οι σχολικές αίθουσες που είχαν γεμίσει προσμονή μετατράπηκαν σε χώρους θλίψης και σιωπής.
Η έρευνα που ακολούθησε αποκάλυψε την αιτία της τραγωδίας, τους O-rings στους συμπαγείς πυραύλους ώσης, οι οποίοι σε χαμηλές θερμοκρασίες δεν στεγανοποιούσαν σωστά, επιτρέποντας διαρροή καυτών αερίων που οδήγησε στην καταστροφή. Το Challenger έγινε έτσι όχι μόνο σύμβολο του κινδύνου και της ευαλωτότητας των ανθρώπινων προσπαθειών, αλλά και παγκόσμιο μάθημα για την πίεση που μπορεί να επικρατήσει όταν η βιασύνη υπερισχύει της ασφάλειας.
Για πολλούς, η πιο σκληρή εικόνα δεν ήταν μόνο το σύννεφο φωτιάς που σχίζεται στον ουρανό, αλλά οι τάξεις των παιδιών που περίμεναν να δουν τη δασκάλα τους να τους μιλά από το διάστημα και αντί αυτού είδαν τον ουρανό να καταρρέει. Η Christa McAuliffe δεν έγινε η δασκάλα του διαστήματος όπως ονειρευόταν, έγινε όμως το σύμβολο μιας γενιάς που έμαθε απότομα πως το μέλλον δεν είναι ποτέ δεδομένο.
Το Challenger δεν έσβησε την ανθρώπινη περιέργεια ή την ανάγκη να κοιτάμε ψηλά. Αλλά άλλαξε τον τρόπο που το κάνουμε. Το πρόγραμμα των διαστημικών λεωφορείων «πάγωσε» για χρόνια, η NASA αναθεώρησε διαδικασίες και κουλτούρα, και η εξερεύνηση του διαστήματος απέκτησε ξανά το βάρος που συχνά ξεχνάμε όταν τη βλέπουμε σαν θέαμα.
