Η Αιμιλία Κουγιά και ο Αποστόλης Σαρής επιμελούνται την ομαδική έκθεση ζωγραφικής «Ελεύθεροι συνειρμοί», που εγκαινιάζεται την Πέμπτη 26/2 και θα φιλοξενηθεί στις Μούσες στην Κυψέλη.
Συμμετέχουν με έργα τους οι Νεκτάριος Αντωνόπουλος, Βιβή Βελαέτη, Γιάννης Γκόγκος, Βασιλική Κοσκινιώτου, Φιλιππίνα Λιβιτσάνου, Δημήτρης Λουκόπουλος, Αναστάσιος Μπαμπατζιάς, Ηλιάνα Νάτσου, Ανδρέας Νικολαΐδης, Γεύσω Παπαδάκη και Ελένη Τσοτσορού.
Η Αιμιλία Κουγιά εξομολογείται σε ένα λιτό σημείωμα:
«Η ιδέα να καλέσω στον νέο χώρο Μούσες στην Κυψέλη τους αγαπητούς φίλους που με τίμησαν, εκθέτοντας τα έργα τους στο καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου την τελευταία τριετία, δεν φανταζόμουν ότι θα είχε τόσο συγκινητική ανταπόκριση!
Οι Μούσες στην Κυψέλη θα φιλοξενήσουν μορφές και τοπία έντεκα εκλεκτών ζωγράφων κι εσείς είστε προσκεκλημένοι τους να δείτε την έκθεση και με ελεύθερους συνειρμούς να φτιάξετε τη δική σας αφήγηση. Ο Φρίντριχ Νίτσε έχει στο βιβλίο του ‘‘Νίτσε εναντίον Βάγκνερ’’ [μτφρ. Ζήσης Σαρίκας, εκδόσεις Πανοπτικόν] ένα απόσπασμα που αποτυπώνει εύγλωττα τον ψυχισμό του καλλιτέχνη και μας δίνει την καύσιμη ύλη για ελεύθερους συνειρμούς και συζήτηση:
[…] Πιστεύω πως οι καλλιτέχνες συχνά δεν ξέρουν τι μπορούν να κάνουν καλύτερα: είναι πολύ ματαιόδοξοι. Έχουν τον νου τους στραμμένο σε κάτι πιο περήφανο από εκείνα τα μικρά φυτά που είναι καινούρια, παράξενα και όμορφα και που ξέρουν να μεγαλώνουν πραγματικά τέλεια στο δικό τους έδαφος. Αλλά οι καλλιτέχνες εκτιμούν λίγο ό,τι είναι τελικά καλό στον δικό τους κήπο και αμπελώνα, και η αγάπη τους και η διόρασή τους δεν είναι στην ίδια σειρά. Υπάρχει ένας μουσικός που ξεπερνάει όλους τους άλλους μουσικούς στη δεξιοτεχνία να βρίσκει τους τόνους στο χώρο των ψυχών που πάσχουν, που είναι συντριμμένες και βασανισμένες, δίνοντας λαλιά ακόμα και στη βουβή αθλιότητα. Κανένας δεν τον φτάνει στα χρώματα του φθινοπώρου που τελειώνει, στα χρώματα της απερίγραπτα συγκινητικής ευτυχίας μιας έσχατης, αληθινά έσχατης και σύντομης απόλαυσης· βρίσκει ήχους για εκείνα τα μυστικά-ανησυχητικά μεσάνυχτα της ψυχής, όπου η αιτία και το αποτέλεσμα φαίνονται ξεκρέμαστα και όπου ανά πάσα στιγμή μπορεί να γεννηθεί κάτι «από το τίποτα».
[…] Γνωρίζει εκείνη την κούραση της ψυχής που πισωπατάει, που είναι ανίκανη να πηδήσει ή να πετάξει άλλο, ακόμη και να περπατήσει· έχει την άτολμη ματιά του κρυμμένου πόνου, της κατανόησης που δεν μπορεί να δώσει παρηγοριά, των αποχαιρετισμών που δεν συνοδεύονται από εξομολογήσεις. Είναι ο Ορφέας κάθε μυστικής αθλιότητας, ένας Ορφέας ανώτερος απ’ οποιονδήποτε άλλο, κι έχει προσαρτήσει στην τέχνη κάποια πράγματα που έμοιαζαν προηγουμένως πως ήταν αδύνατο να εκφραστούν και μάλιστα πως δεν άξιζαν να τα προσέξει η τέχνη – την κυνική εξέγερση παραδείγματος χάρη, της οποίας άξιοι είναι μόνο εκείνοι που υποφέρουν περισσότερο απ’ τους άλλους· επίσης κάποια πολύ μικρά και μικροσκοπικά στοιχεία της ψυχής, τις φολίδες, θα λέγαμε, της αμφίβιας φύσης της: πράγματι, είναι ο αριστοτέχνης του πολύ μικρού. Αλλά ο ίδιος δεν θέλει να είναι τέτοιος! Ο χαρακτήρας του προτιμά τους μεγάλους τοίχους και τις τολμηρές τοιχογραφίες! […] Του διαφεύγει το ότι το πνεύμα του έχει διαφορετικό γούστο και κλίση –την αντίθετη οπτική– ότι θα προτιμούσε να κάθεται ήσυχα σε γωνιές ερειπωμένων σπιτιών: εκεί, κρυμμένος, κρυμμένος απ’ τον εαυτό του, ζωγραφίζει τα πραγματικά του αριστουργήματα, που είναι όλα πολύ σύντομα, καταλαμβάνοντας συχνά μόνο ένα μέτρο – μόνο τότε γίνεται αυτός απόλυτα καλός, μεγάλος και τέλειος, μόνο εκεί ίσως».
Ταυτότητα της έκθεσης:
Μούσες στην Κυψέλη: Σποργίλου 11, 11361, Κυψέλη
Εγκαίνια: Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου και ώρα 19:00 - 22:00
Διάρκεια: 26 Φεβρουαρίου έως 30 Μαρτίου 2026
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 17:00 - 20:00, Τέταρτη και Σάββατο: 10:00 - 15:00, Κυριακή και Δευτέρα κλειστά
