Επανέρχεται η αντιπολίτευση στο παλιότερο αφήγημά της περί «μπαζώματος».
Δεν πρόλαβε να δοθεί στη δημοσιότητα η εισαγγελική πρόταση για παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο των Τριαντόπουλου και Αγοραστού, για τις επιχωματώσεις στα Τέμπη μετά το τραγικό δυστύχημα, και η αντιπολίτευση έσπευσε να «κοσκινίσει τη λάσπη» κατά της κυβέρνησης, «αλλοιώνοντας» προκλητικά την αλήθεια και καταπατώντας για πολλοστή φορά το τεκμήριο της αθωότητας.
Με περίσσιο θράσος και αμετροέπεια, άφησε στην άκρη τα αφηγήματα των παρακολουθήσεων και του ΟΠΕΚΕΠΕ, που έτσι κι αλλιώς έχουν πάει άπατα, και είδε την εισαγγελική πρόταση ως μια ευκαιρία να επανέλθει στο παλιότερο αφήγημά της περί «μπαζώματος», μήπως με αυτό έχουν μια καλύτερη ψηφοθηρική τύχη.
Μόνο που «η θεωρία του μπαζώματος με σκοπό τη συγκάλυψη έχει καταρρεύσει», όπως τους υπενθύμισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, επισημαίνοντάς τους: «Αλλο πράγμα το μπάζωμα, το οποίο εντασσόταν στην ευρύτερη προσπάθεια της ομάδας των κομμάτων της περιβόητης "ξυλολιάδας". Εκεί προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι υπήρχε ένα παράνομο φορτίο και επειδή ήθελαν να το κουκουλώσουν, μπάζωσαν τον χώρο και αυτό είναι το περιβόητο μπάζωμα. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ερευνά η Δικαιοσύνη».
Η παραποίηση της εισαγγελικής πρότασης
Τώρα η αντιπολίτευση επιχειρεί να «επιχωματώσει» την αλήθεια που αφορά την ουσία της δικαστικής έρευνας και της εισαγγελικής πρότασης για τον πρώην υπουργό και τον πρώην περιφερειάρχη, υποστηρίζοντας εν γνώσει της ψευδώς πως «δικαιώνονται» οι παλαιότερες καταγγελίες τους.
Παραποιούν σκοπίμως την εισαγγελική πρόταση, υποστηρίζοντας ότι ζητείται η παραπομπή τους για «μπάζωμα» και συγκάλυψη του εγκλήματος, ενώ η εισαγγελική πρόταση για τον πρώην υφυπουργό και τον πρώην περιφερειάρχη είναι να παραπεμφθούν για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος που αφορά τους χειρισμούς τους ή τις παραλείψεις που ενδεχομένως επέδειξαν κατά τις πρώτες ώρες μετά την τραγωδία, όταν αποφασίστηκε να καθαριστεί ο χώρος και να απομακρυνθούν τα κουφάρια των συρμών από το σημείο του δυστυχήματος.
Πουθενά δηλαδή στην εισαγγελική πρόταση δεν υπάρχουν τα όσα διατείνεται η αντιπολίτευση.
Το τεκμήριο αθωότητας και το κατηγορητήριο
Ακόμη και αν το αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο, που έχει τον τελευταίο λόγο για την παραπομπή τους ή μη, κάτι που θα αποφασιστεί το φθινόπωρο, αποφανθεί θετικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι ελεγχόμενοι είναι και ένοχοι.
Η απόφαση αυτή είναι καθαρά θέμα του δικαστηρίου και μέχρι τότε ισχύει για όλους το «τεκμήριο της αθωότητας».
Ας μη σπεύδουν λοιπόν να σπιλώνουν υπολήψεις, όπως έκαναν με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και όχι μόνο, γιατί δεν διαθέτουν το απαιτούμενο θάρρος και κυρίως την ηθική υπόσταση να ζητήσουν μια συγγνώμη όταν διαψεύδονται οικτρά.
Οσον αφορά τις φωνές που ζητούν μετ’ επιτάσεως να αναβαθμιστεί το κατηγορητήριο στη δίκη των Τεμπών και να προστεθούν ο κ. Τριαντόπουλος, ο κ. Αγοραστός και άλλοι, να τους υπενθυμίσουμε ότι ήδη έχει υποβληθεί τέτοιο αίτημα στο δικαστήριο και δεν ευδοκίμησε για δύο πολύ βασικούς λόγους.
Ο ένας είναι δικονομικός: δεν προβλέπεται προσθήκη κατηγορουμένων σε αυτήν τη φάση, γιατί έπρεπε να έχει προηγηθεί όλη η προβλεπόμενη διαδικασία, ανάκριση-βούλευμα κ.λπ.
Ο δεύτερος βασικός λόγος είναι ότι οι κατηγορούμενοι στη δίκη των Τεμπών φέρονται ως υπαίτιοι για τον θάνατο 57 ανθρώπων με πράξεις ή παραλείψεις τους.
Η περίπτωση Κοκοτσάκη και η αποδόμηση των θεωριών
Πού είναι αλήθεια σήμερα ο κ. Κοκοτσάκης, τον οποίο είχε θεοποιήσει και κάνει σημαία τις θεωρίες του περί ξυλολιάδας, παράνομων φορτίων κ.ο.κ. η αντιπολίτευση;
Γιατί τον «αποκήρυξε»;
Μήπως επειδή δεν προέκυψε ούτε ίχνος απόδειξης για όσα έλεγε και τα υιοθετούσαν αβασάνιστα, δηλητηριάζοντας την πολιτική ζωή του τόπου;
Δεν τόλμησαν να τον εντάξουν ούτε ως μάρτυρα στην κύρια δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών.
Ακόμη και ο ίδιος ο κ. Κοκοτσάκης, που άλλοτε έπινε νερό στο όνομα της κ. Καρυστιανού, αποχώρησε από το κόμμα της, με βαριές καταγγελίες σε βάρος της.
Στην επιστολή αποχώρησής του από το κόμμα Ελπίδα για τη Δημοκρατία κατακεραυνώνει τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού φορέα, κάνοντας λόγο «για σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις» και υπογραμμίζοντας κυρίως πως «κανένα κίνημα πολιτών δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, χωρίς θεσμούς, χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία και χωρίς σαφές οργανωτικό πλαίσιο».
Μέσω της ίδιας επιστολής κατηγορεί την κυρία Καρυστιανού, «δεν μπορείς να λειτουργείς με αυλές, όταν ευαγγελίζεσαι τη διαφάνεια» και της καταλογίζει «λογικές μηχανισμών, εσωτερικών ισορροπιών, προσωπικών επιρροών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών».
Ας μην προτρέχουν λοιπόν οι εκπρόσωποι των αντιπολιτευόμενων κομμάτων να βγάζουν καταδικαστικές αποφάσεις, ειδικά εκεί στα κόμματα του ΣΥΡΙΖΑ και της ΕΛΑΣ.
