Η… ξυλολιάδα νούμερο 2 είναι εδώ με την αντιπολίτευση να ποντάρει εκ νέου στον λαϊκισμό και στις κατηγορίες περί συγκάλυψης.
Η εισήγηση του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου προς το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου αναφορικά με τη διαχείριση στο πεδίο της τραγωδίας των Τεμπών έδωσε το έναυσμα προκειμένου η αντιπολίτευση να επαναφέρει τα περί δήθεν συγκάλυψης και… μπαζώματος.
Πέραν του ότι πρόκειται για εισήγηση που μένει να φανεί αν θα γίνει δεκτή ή όχι και που επίσης μένει, αν γίνει δεκτή, να εκδικαστεί στην πορεία από το Ειδικό Δικαστήριο –άρα παραμένει και το τεκμήριο αθωότητας–, το γεγονός ότι επανήλθε η λέξη «μπάζωμα» όπως και αυτή για «συγκάλυψη» δείχνει την αγωνία της αντιπολίτευσης να πατήσει κάπου για να διατηρήσει στο προσκήνιο την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής μετατρέποντάς τη σε βούρκο.
Η αντιπολίτευση έχει κατηγορήσει τον πρωθυπουργό ως «αρχιτέκονα της συγκάλυψης» και έχει μιλήσει για «μπάζωμα» πατώντας πάνω στη θεωρία συνωμοσίας του ξυλολίου και του δήθεν παράνομου φορτίου. Αυτό που έχει υποστηρίξει είναι ότι το πεδίο, ο χώρος της τραγωδίας στα Τέμπη, καλύφθηκε για να μην αποκαλυφθεί το παράνομο φορτίο και ο… λαθρέμπορος.
Αυτή η θεωρία πήγε κουβά, αλλά όπως φαίνεται η κατάσταση στην αντιπολίτευση είναι τόσο τραγική που πιάνονται από τη σχετική εισήγηση για να την επαναφέρουν παραβλέποντας ότι άλλο είναι μια παραπομπή προκειμένου να διαπιστωθεί αν έγιναν λάθη στη διαχείριση και άλλο οι καταγγελίες ότι επιχειρήθηκε συγκάλυψη… ευθυνών.
Διότι δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι ο χώρος στη μια πλευρά των συντριμμιών από τη σύγκρουση αποφασίστηκε να καλυφθεί προκειμένου να μπορέσουν οι γερανοί να πατήσουν και να σηκώσουν τα βαγόνια των αμαξοστοιχιών και να ελεγχθεί και ο χώρος μην τυχόν υπήρχαν και άλλοι νεκροί.
Αν οι χειρισμοί ήταν σωστοί ή λάθος θα το κρίνει η Δικαιοσύνη, όπως και ότι έγινε ο συντονισμός με συγκεκριμένα δεδομένα και στοιχεία και όχι με βάση αυτό που θέλουν να εμφανίσουν οι απεγνωσμένοι της αντιπολίτευσης.
