Μονομαχία, με… τόξο τον λαϊκισμό και… βέλη τις πρόχειρες και συγκυριακές εντυπώσεις, ετοιμάζονται να στήσουν στο… γαλατικό χωριό της Κεντροαριστεράς ο Νίκος Ανδρουλάκης με τον Αλέξη Τσίπρα.
Στα κιτάπια της ελληνικής ιστορίας στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα φιγουράρουν ηχηρά ονόματα της εποχής που έλυναν ή επιχειρούσαν να λύσουν τις διαφορές τους με… μονομαχίες.
Και δεν ήταν μόνο τα ζητήματα τιμής ή ηθικής, ήταν και οι πολιτικές διενέξεις. Θεοτόκης, Τρικούπης, Κουμουνδούρος, Σοφούλης, Ράλλης, ακόμη και πρίγκιπες όπως ο Νικόλαος και ο Γεώργιος Μουρούζης καταγράφονται ως εμπλεκόμενοι σε μονομαχίες. Οι αιώνες κύλησαν και οι πολιτικές μονομαχίες γίνονται αποκλειστικά με πύρινους λόγους στο Κοινοβούλιο και στα προεκλογικά μπαλκόνια. Ήρθε και η μεταπολίτευση, με τους πολιτικούς να κατεβαίνουν στους δρόμους, να διαδηλώνουν, να διαμαρτύρονται να αντιπαρατίθενται…
Συχνά πυκνά οι πολιτικοί μονομαχούν και με τους λεγόμενους εσωκομματικούς τους αντιπάλους, ενώ ο όρος είναι πλέον ένα δημοσιογραφικό κλισέ για την αναμέτρηση δύο πολιτικών αντιπάλων, που κάποιες φορές κλιμακώνεται σε… τιτανομαχία. Στις περιπτώσεις, μάλιστα, που οι μονομάχοι έχουν και πολιτική σχέση εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, η αναμέτρηση γίνεται διασκεδαστική.
Μία τέτοια μονομαχία, με… τόξο τον λαϊκισμό και… βέλη τις πρόχειρες και συγκυριακές εντυπώσεις, ετοιμάζονται να στήσουν στο… γαλατικό χωριό της Κεντροαριστεράς ο Νίκος Ανδρουλάκης με τον Αλέξη Τσίπρα.
Πάνε για… ασημένιο
Μπορεί να αυτοπροβάλλονται ως βασικοί πολιτικοί αντίπαλοι του Μητσοτάκη, αλλά η κρίσιμη μάχη είναι η μεταξύ τους αναμέτρηση για τη δεύτερη θέση στις επόμενες εκλογές και την ηγεμονία της Κεντροαριστεράς!
Και οι δύο συγκρούονται υποσχόμενοι δυνατές σκηνές και σασπένς στους… συγχωριανούς τους. «Ας είναι όλοι βέβαιοι ότι στις επόμενες εκλογές θα έχουν αντίπαλο», είπε ο Τσίπρας από τη Λαμία (και σίγουρα δεν εννοούσε μόνο τον Μητσοτάκη, αλλά μάλλον πρωτίστως τον Ανδρουλάκη).
Ο πρώην πρωθυπουργός φιλοδοξεί να κάνει το χωριό πόλη, καθώς, όπως είπε και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, «μπορεί να εκφωνήσει με την ίδια ευκολία τα πιο αριστερά και τα πιο δεξιά πράγματα ανάλογα με το ακροατήριο και τις συνθήκες». Σε αυτή τη στρατηγική, ο Ανδρουλάκης… ενοχλεί και το ζητούμενο είναι είτε να πιέσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να τα βρουν πριν τις εκλογές είτε να τον… αφανίσει.
Ο Α. Τσίπρας φτιάχνει την πολιτική πανοπλία του, με πατριωτικά διακριτικά επιχειρώντας να συγκινήσει ψηφοφόρους που κινούνται μεταξύ μετριοπαθούς Κεντροαριστεράς και αντιδεξιού πόλου, με ιστορικές αναφορές είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στον ΣΥΡΙΖΑ.
«Κάνουν Συνέδριο για να δουν αν θα συγκυβερνήσουν με τον Μητσοτάκη. Σήμερα, ύστερα από επτά χρόνια. Όχι, παιδιά, δεν πρέπει να κάνουμε Συνέδρια για να δούμε αν θα συγκυβερνήσουμε με τον Μητσοτάκη», είπε από τη Λαμία.
Κάποιοι, μάλιστα, υποστηρίζουν ότι η απόφαση του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ και η «νίκη» των υποστηρικτών τού αντί ΝΔ μετώπου ίσως εγκλωβίσουν τον Ανδρουλάκη, πριν καν προλάβει να το καταλάβει, στο ίδιο στρατόπεδο με τον Τσίπρα. Πώς το είπε ο Γιώργος Παπανδρέου από το βήμα του Συνεδρίου; Κοινή κατανόηση χρειάζεται…
Και ο Α. Τσίπρας δεν αναμένεται να καθίσει… ήσυχος. Θα πετάει συνέχεια αυτοσχέδιες σαΐτες προς τον Ν. Ανδρουλάκη ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ως συμπλήρωμα του Μητσοτάκη.
Κάπως έτσι, εκεί στο κεντροαριστερό… καφενείο του γαλατικού χωριού μπερδεύονται με τους ρόλους. Ποιος να είναι τελικά ο πονηρός και πολυμήχανος Αστερίξ και ποιος ο απλοϊκός καβγατζής αλλά δυνατός Οβελίξ; Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να εμφανιστεί στα μάτια του κόσμου πιο άφθαρτος και αντισυστημικός από τον Νίκο Ανδρουλάκη, παρόλο που έχει κυβερνήσει. Όπως επιχειρεί να καταγραφεί ως ικανότερος ρήτορας και πολιτικάντης του Ανδρουλάκη, που πίσω του έχει ένα κόμμα με δίκτυα και μηχανισμό πολλών δεκαετιών.
Ο Ν. Ανδρουλάκης σε επίπεδο εσωκομματικών συσχετισμών βγήκε πιο δυνατός από το Συνέδριο και είναι αποφασισμένος να επενδύσει στη στρατηγική της πολιτικής αυτονομίας με μαγιά το 14%-15% που δείχνει να παγιώνεται στις δημοσκοπήσεις.
Και σε αυτήν την πορεία δεν επιλέγει να έχει λυμένο το ζωνάρι για κόντρες και υψηλές εντάσεις με τη λοιπή αντιπολίτευση. Πολύ δε περισσότερο, δεν δείχνει πρόθυμος για μονομαχίες με τα… εξόριστα τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήδη έκανε διευρύνσεις με στελέχη του ΠΑΣΟΚ που είχαν… μεταγραφεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη κι αν αυτή η κίνηση ήταν περιορισμένης εμβέλειας.
Η πιο δύσκολη παράμετρος για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είναι ίσως ότι ο Τσίπρας και το κόμμα του τυπικά δεν έχουν μετρηθεί, παρά μόνο ως ενδεχόμενο.
Μήπως είναι αργά;
Και ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο… ηγέτης της πάλαι ποτέ κυβερνώσας Αριστεράς θα μπορούσε να μεταβάλει ριζικά τους όρους του ανταγωνισμού, κάποιοι άλλοι αντιτείνουν: Γιατί, αν έχει αυτή τη δυναμική, δεν εξαφάνισε το ΠΑΣΟΚ τότε που ήταν στα... ντουζένια του, καβαλάρης στο κύμα των «Αγανακτισμένων»;
Μεταξύ τους οι επικριτές Ανδρουλάκη, εντός και εκτός Χαριλάου Τρικούπη, λένε συνωμοτικά ότι το ΠΑΣΟΚ πάει για την… τέταρτη θέση και ο αρχηγός θα μείνει απελπιστικά μόνος του να πιει το πικρό ποτήρι της εκλογικής συντριβής. Επί του παρόντος, πάντως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να πασχίζει να δείξει ότι μπορεί να ηγηθεί του κόμματος.
Ωστόσο, ζητούμενο παραμένει μήπως όλη αυτή η βαβούρα και οι μονομαχίες στα κεντροαριστερά αλώνια γίνονται για το μικρό και το ολίγον. Για το… χωριό.
