Από το «ή εμείς ή κανείς» στο «αν δεν υπήρχε η ΕΛΑΣ, ο Μητσοτάκης θα είχε έναν εύκολο περίπατο», ο Τσίπρας δείχνει να έχει πειστεί ότι είναι μεγαλύτερος από το μπόι του.
Με ενισχυμένες δόσεις ώχρας και κάλπικης λάμψης… εμπλουτίζει το… κράμα του ο Αλέξης Τσίπρας. Αμετανόητος αλαζόνας, αποδεικνύει ότι πολιτικά δεν ενηλικιώθηκε ποτέ, παραμένοντας το κακομαθημένο παιδί-θαύμα της κυβερνώσας Αριστεράς.
Πολιτικάντης καλαμοκαβαλάρης, που… μοστράρει σε κάθε ευκαιρία τα πλεονεκτήματά του. Τι κι αν το φωτοστέφανο της αριστερής εντιμότητας έγινε βρόχος και ο κρίνος της αγνότητας και της αλήθειας έχει γείρει μαραμένος…
Από τη φράση «ή εμείς ή κανείς» μέχρι την πρόσφατη διαπίστωση ότι «πετύχαμε ένα μικρό θαύμα, ξεβολέψαμε όλο το πολιτικό σύστημα… Αν δεν υπήρχε η ΕΛΑΣ, ο Μητσοτάκης θα είχε έναν εύκολο περίπατο», ο Τσίπρας αποδεικνύει ότι εγκατέλειψε το καράβι και πήρε… το καλάμι για να ταξιδέψει προς την… Ιθάκη, καθοδηγώντας το πεζό πλήρωμα!
«Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις», συνιστά ο λαός και μάλλον θα ήταν σκόπιμο και χρήσιμο για τον πρώην πρωθυπουργό να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τη λαϊκή θυμοσοφία. Γιατί είναι πιθανό το ενδεχόμενο στο τέλος να απομείνει μόνος… με το καλάμι του!
Κακομαθημένο παιδί
Εγινε πρωθυπουργός στα σαράντα. Με ψέματα, ακάλυπτες υποσχετικές και κυβιστήσεις γραπώθηκε στην εξουσία, την οποία… εκ πεποιθήσεως πολεμούσε κιόλας. Με ασπίδα τις ιδέες της και το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, κινήθηκε και έδρασε εναρμονισμένος με το σύστημα. Κι ας έλεγε ότι ήταν απέναντι.
Δήλωνε σταυροφόρος στη μάχη κατά της διαπλοκής και επέτρεψε να λειτουργήσει παραϋπουργείο Δικαιοσύνης, με Ρασπούτιν και άλλους δαιμόνιους καλόγερους και πολιτικούς μυστικιστές. Κάποιοι εξ αυτών, μάλιστα, αποδείχτηκαν ικανοί κόλακες, αφού… χάιδεψαν στοργικά την αυταρέσκειά του.
Οι πιο σκληροί επικριτές του υποστηρίζουν ότι η πιο μεγάλη ιδέα που πίστεψε και υπηρέτησε ο Τσίπρας ήταν ο εαυτός του. Και τότε, στα νεανικά και άγουρα χρόνια, αλλά και τώρα, στην ωριμότητα και στο νέο πολιτικό του εγχείρημα.
Προκαλεί, όταν ανέξοδα δηλώνει πως οι σύγχρονες Μαρίες Αντουανέτες έχουν μαζευτεί στη ΝΔ, εγκαλώντας τον Τάκη Θεοδωρικάκο ως υπουργό Ακρίβειας και κάνοντας λόγο για… φεστιβάλ αλαζονείας από τους υπουργούς.
Ανέξοδα, καθώς ο ίδιος παραδέχεται εμμέσως ότι το κόμμα του στερείται πολιτικής οντότητας. Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να σημαίνει η παρατήρηση ότι «ήρθε η ώρα η ΕΛΑΣ να αποκτήσει και φυσική παρουσία», όπως τη διατύπωσε κατά την ομιλία του στη Συνεδρίαση των Συντονιστικών Επιτροπών Αττικής;
Και επειδή το μόνο όργανο μέτρησης που μάλλον διαθέτει ο Τσίπρας είναι το… εντιμόμετρο, η αμετροέπεια και η αλαζονεία ρέουν χωρίς όρια και περιορισμούς.
Δεν ξεβόλεψε, όπως ισχυρίστηκε, μόνο τον Μητσοτάκη· ξεβόλεψε και την αντιπολίτευση, «που έδειχνε να μην ιδρώνει από τα προφανή ελλείμματά της όλο το προηγούμενο διάστημα. Αποτέλεσμα είναι σήμερα όλοι σχεδόν να έχουν στόχο να μας νικήσουν, έστω και με μία ψήφο».
Ο καλαμοκαβαλάρης, όμως, εύκολα ζαλίζεται από το μπόι του, ακόμη κι αν βρίσκεται μισό μέτρο πάνω από το έδαφος. Μέσα σε αυτή τη ζάλη ο Τσίπρας θυμήθηκε το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης Νο 2, που διαδέχτηκε το φιάσκο του Προγράμματος 1…
«Το κεντρικό μότο που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας και να το αναπαράγουμε είναι η αλλαγή παραγωγικού μοντέλου», πρόσθεσε.
Ισως ποτέ να μην μπορέσει ή να θελήσει ο Τσίπρας να απογαλακτιστεί από τον έφηβο που άκουγε μόνο λόγια θαυμασμού. Απ’ αυτόν που ταυτιζόταν με δήθεν υπερβάσεις, ανατροπές και… θαύματα:
«Αυτούς τους τέσσερις μήνες πετύχαμε ένα μικρό θαύμα. Κάποιοι το ελπίζαμε, το προσδοκούσαμε, αλλά δεν ήταν δεδομένο. Καταφέραμε να φέρουμε ξανά ελπίδα εκεί όπου όλα ήταν παγερά αδιάφορα. Και ξεβολέψαμε όλο το πολιτικό σύστημα… Ξεβολέψαμε φίλους και εχθρούς. Πρώτα και κύρια την κυβέρνηση. Και το Μέγαρο Μαξίμου. Που σχεδίαζε έναν εύκολο εκλογικό περίπατο, ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο, και μάλιστα τον Σεπτέμβρη. Οταν, όμως, είδαν τη δυναμική που αποκτήσαμε, αναγκάστηκαν να αλλάξουν τον σχεδιασμό. Και να πάρουν ένα μεγάλο ρίσκο. Την εξάντληση της τετραετίας».
Δυναμική μέσω… πτώσης
Τη μικρή υποχώρηση των ποσοστών της ΕΛΑΣ και την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στις φθινοπωρινές δημοσκοπήσεις ο Τσίπρας τη διαβάζει ως δυναμική. Και έτσι θέλει να τη… μεταλαμπαδεύσει.
Επικαλείται ένα μικρό θαύμα, όταν οι αριθμοί και οι τάσεις δείχνουν ότι η φρέσκια πολιτική ταυτότητα που ευαγγελίζεται δεν βρίσκει μεγαλειώδη ανταπόκριση στην κοινωνία, η οποία προφανώς δυσκολεύεται να ξεχάσει την παλιά.
Επίσης, προφανώς και είναι πολύ δύσκολο να πειστεί κάποιος ότι, ακόμη κι αν τσίμπησε σε δημοσκοπικά ποσοστά το ΠΑΣΟΚ, το οφείλει στο… ξύπνημα από τον Τσίπρα και τους Ελασίτες του.
Αν ο Τσίπρας πιστεύει ότι η αντιΣΥΡΙΖΑ ταυτότητα και η άρνηση της νεανικής επιπολαιότητας του παρελθόντος, μετά και τις ευλογίες στο Αγιον Ορος, επαρκούν για να ξαναγράψουν την ιστορία, μάλλον πλανάται.
Και θα ξυπνήσει από το όνειρο στις κάλπες.
