Έντονος αναμένεται ο ανταγωνισμός για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2036, καθώς επτά χώρες προετοιμάζουν τις υποψηφιότητές τους για τη μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση στον κόσμο. Γερμανία, Ουγγαρία, Ινδία, Κατάρ, Νότια Κορέα, Τουρκία και Νότια Αφρική φιλοδοξούν να αναλάβουν τους Αγώνες, επενδύοντας σε αθλητικές υποδομές, διεθνή προβολή και αναπτυξιακά σχέδια.
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό που παρουσιάζεται, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) θα πραγματοποιήσει τον πρώτο κύκλο αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων τον Μάρτιο του 2027, ενώ η τελική επιλογή της διοργανώτριας πόλης προβλέπεται για τα μέσα του 2029. Η προθεσμία εκδήλωσης ενδιαφέροντος εκπνέει στις 31 Οκτωβρίου 2026.
Η Κωνσταντινούπολη επιμένει για έκτη φορά
Η Κωνσταντινούπολη επιστρέφει στη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων, έχοντας προηγουμένως αποτύχει πέντε φορές, για τις διοργανώσεις του 2000, του 2004, του 2008, του 2012 και του 2020.
Η τουρκική πλευρά χαρακτηρίζει την ανάληψη των Αγώνων εθνική προτεραιότητα, ενώ οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες του 2027 στην Κωνσταντινούπολη αντιμετωπίζονται ως σημαντική δοκιμασία των οργανωτικών δυνατοτήτων της χώρας.
Από την πλευρά του, το Κατάρ προτείνει την Ντόχα, αξιοποιώντας την εμπειρία από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2022 και άλλες μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις. Σύμφωνα με αξιωματούχους του, το 95% των απαιτούμενων αγωνιστικών εγκαταστάσεων είναι ήδη έτοιμο, αν και η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή αποτελεί παράγοντα προβληματισμού.
Ινδία και Νότια Κορέα με φιλόδοξα σχέδια
Η Ινδία προωθεί την υποψηφιότητα του Αχμενταμπάντ, στην πολιτεία Γκουτζαράτ, όπου προγραμματίζεται να διεξαχθούν οι Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 2030. Η χώρα επιδιώκει να ενισχύσει τη διεθνή αθλητική παρουσία της, ωστόσο παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τη χρηματοδότηση και την έγκαιρη ολοκλήρωση των υποδομών.
Η Νότια Κορέα προτείνει την Τζεοντζού, πόλη με ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα, σε συνδυασμό με τη Σεούλ, η οποία είχε φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988. Η συνεργασία των δύο πόλεων αποσκοπεί στην αξιοποίηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και της προηγούμενης οργανωτικής εμπειρίας.
Ευρωπαϊκές υποψηφιότητες και αφρικανικές φιλοδοξίες
Στην Ευρώπη, η Βουδαπέστη διεκδικεί για λογαριασμό της Ουγγαρίας την πρώτη διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων στην ιστορία της χώρας. Η ουγγρική πρωτεύουσα διαθέτει εμπειρία από μεγάλα διεθνή πρωταθλήματα, ιδιαίτερα στα αθλήματα του υγρού στίβου, ενώ περίπου τα δύο τρίτα των πολιτών εμφανίζονται θετικά απέναντι στην προοπτική φιλοξενίας.
Η Γερμανία προκρίνει το Μόναχο, το οποίο είχε φιλοξενήσει τους Αγώνες του 1972. Εφόσον δεν εξασφαλίσει τη διοργάνωση του 2036, εξετάζεται η συνέχιση της προσπάθειας για το 2040 ή το 2044.
Τέλος, η Νότια Αφρική επιδιώκει να φέρει για πρώτη φορά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην αφρικανική ήπειρο, με υποψηφιότητα που συνδυάζει το Κέιπ Τάουν, το Γιοχάνεσμπουργκ και το Ντέρμπαν. Βασικές προκλήσεις παραμένουν η εξασφάλιση χρηματοδότησης και η αντιμετώπιση οργανωτικών προβλημάτων.
Η διεκδίκηση του 2036 αναδεικνύει τη διαρκή διεθνή απήχηση των Ολυμπιακών Αγώνων, παρά το υψηλό κόστος και τις σύνθετες απαιτήσεις φιλοξενίας. Για τις υποψήφιες χώρες, η διοργάνωση συνδέεται με ευρύτερες επιδιώξεις οικονομικής ανάπτυξης, αναβάθμισης υποδομών και ενίσχυσης της διεθνούς παρουσίας τους.
